II SA/Gl 164/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz-Kunicka po rozpoznaniu w dniu 15 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.Z. i A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie scalenia nieruchomości w kwestii wniosku uczestnika postępowania Skarbu Państwa reprezentowanego przez Starostę [...] o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 164/11. p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wykładnię wyroku. Wyrokiem z dnia 22 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Gl 164/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł, że nie podlega ona wykonaniu w całości. W piśmie z dnia [...] r. Skarb Państwa reprezentowany przez Starostę [...] wystąpił z wnioskiem o wykładnię powyższego wyroku. W jego uzasadnieniu wskazano, że skarżący H.Z. żąda niezwłocznego wprowadzenia do ewidencji danych sprzed scalenia, nie czekając na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., które zostanie wydane po ponownym rozpoznaniu sprawy. Powołując się na przedmiotowy wyrok skarżący ten twierdzi, że Starosta ma obowiązek jego wykonania bez oczekiwania na orzeczenie SKO. W związku z powyższym uczestnik postępowania wnosi o wskazanie sposobu wykonania wyroku, który dotyczy także ujawnienia granic działek stanowiących własność Skarbu Państwa. Nie ma bowiem możliwości ujawnienia w ewidencji przedscaleniowych granic działek, w tym także działek Skarbu Państwa, bez wzruszenia decyzji Starosty [...] zatwierdzającej projekt scalenia gruntów wsi A i B.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja wyroku, jak i jego uzasadnienie. Uzasadnienie podlegać może wykładni w sytuacji, gdy w wyniku jego wadliwości lub nieprecyzyjnego sformułowania, jego treść budzi wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu wykonania wyroku. Stosownie do art. 141 § 4 zd. 2 P.p.s.a. uzasadnienie powinno zawierać wskazania co dalszego prowadzenia sprawy. W żadnym wypadku wskazania te nie mogą zatem sprowadzać się do merytorycznego rozstrzygnięcia przez Sąd kontrolowanej sprawy administracyjnej. Istotne jest także, że przy użyciu instytucji wykładni niedopuszczalne jest żądanie usunięcia merytorycznych błędów orzeczenia. Wykładnia bowiem nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia lub uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia w zakresie argumentacji faktycznej lub prawnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt l OSK 23/08, Lex nr 544893). Zdaniem Sądu w objętym wnioskiem zakresie treść wyroku nie budzi żadnych wątpliwości i tym samym nie wymaga wykładni. Uznać należy, że sformułowania zawarte zarówno w wyroku, jak i jego uzasadnieniu, są jednoznaczne i nie wywołują wątpliwości co do ich wpływu na ocenę stwierdzonego stanu faktycznego i prawnego. Nie powodują także wątpliwości w zakresie wykonania wyroku. Wyjaśnić trzeba, że przedmiotowa sprawa, z uwagi na uchylenie przez Sąd zaskarżonej decyzji, będzie ponownie rozpoznawana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. Treść uzasadnienia wyroku nie daje zatem żadnych podstaw do dokonywania na aktualnym etapie postępowania zmian w ewidencji gruntów i budynków. Po rozpatrzeniu sprawy przez SKO stronom będą przysługiwały ponadto środki zaskarżania do sądu administracyjnego na zasadach ogólnych. Wskazać w tym miejscu należy wreszcie, że wykładnia wyroku nie może prowadzić do reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne, bowiem wykracza to poza dyspozycję art. 158 P.p.s.a. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 158 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.