II SA/Gl 164/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.T. na pismo Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić skargę Kognicja sądów administracyjnych została wyznaczona treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ). W myśl tego przepisu sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej w sprawach skarg na: - decyzje administracyjne; - postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; - postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; - inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; - pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; - akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; - akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 przywołanego przepisu, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; - akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; - bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a przywołanego przepisu. W rozpoznawanej sprawie skarżący, na wezwanie Sądu wyjaśnił, że przedmiotem jego skargi jest pismo (nazwane przezeń postanowieniem) z dnia [...] r. Tak oznaczony przedmiot skargi sprawia, że musi być ona uznana za niedopuszczalną, a w konsekwencji podlega odrzuceniu. Wskazane przez stronę pismo nie stanowi bowiem decyzji, postanowienia ani też innego aktu z zakresu administracji publicznej, który mógłby stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego. W istocie bowiem nie rozstrzyga ono o żadnych uprawnieniach ani też obowiązkach skarżącego, wskazując jedynie na wynikający z przepisów prawa wymóg poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji do kierowania pojazdami. W żaden sposób wystąpieniu organu nie można przypisać cech władczego rozstrzygnięcia, co mogłoby stanowić podstawę do uznania go za akt z zakresu administracji publicznej. W konsekwencji, skarga, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.