II SA/Gl 1645/13

PostanowienieWSA w Gliwicach2013-12-12

Skład orzekający: Łucja Franiczek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na akt Prezydenta Miasta dotyczący odmowy zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wezwał uprzednio organu do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na akt Prezydenta Miasta dotyczący odmowy zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wezwał uprzednio organu do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a. Brak wykazania przez skarżącego dochowania tego wymogu formalnego skutkuje odrzuceniem skargi jako przedwczesnej.
Stan faktyczny
Skarżący K. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na akt Prezydenta Miasta B. odmawiający zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu. Sąd uznał, że skarżący nie wykazał, aby przed wniesieniem skargi wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, co jest wymogiem formalnym dla dopuszczalności skargi w tym przypadku.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. (S.) na akt Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę W dniu [...] r. do Urzędu Miejskiego w B. wpłynęło pismo K. S. skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, które stanowi skargę na akt Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...] stanowiący odmowę zwrotu kwoty 425 zł stanowiącej część uiszczonej przez skarżącego opłaty z tytułu wydania karty pojazdu. Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) stanowi, że skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3P.p.s.a.). W tym przypadku termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, a w przypadku braku odpowiedzi - sześćdziesiąt dni od doręczenia wezwania. W rozpoznawanej sprawie, w aktach administracyjnych brak jest dowodu na to, że K. S. przed wniesieniem skargi wystąpił ze wspomnianym wyżej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, co czyniłoby skargę dopuszczalną. Również na wezwanie Sądu nie wykazał, że dochował tego wymogu formalnego. Wobec powyższego jego skargę należy uznać za przedwczesną, co oznacza, że podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło