II SA/Gl 1648/21

PostanowienieWSA w Gliwicach2022-01-24

Skład orzekający: Renata Siudyka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu administracji o odmowie wyznaczenia organu zastępczego, na które nie przysługuje zażalenie, podlega kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na postanowienie organu administracji o odmowie wyznaczenia organu zastępczego, na które nie przysługuje zażalenie, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu przez sąd administracyjny. Kontrola sądowa obejmuje jedynie te postanowienia, na które służy zażalenie lub które kończą postępowanie albo rozstrzygają sprawę co do istoty, zgodnie z przepisami PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący I. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej odmawiające wyznaczenia organu zastępczego do załatwienia sprawy dotyczącej zmiany stosunków wodnych. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia organu zastępczego do załatwienia sprawy w przedmiocie zmiany stosunków wodnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej, działając na podstawie art. 24 § 3, art. 26 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 – dalej kpa) odmówił wyznaczenia organu zastępczego do załatwienia sprawy dotyczącej wydania decyzji w sprawie zmiany stosunków wodnych na gruncie na ternie ul. [...] w K.. Skargę na ww. postanowienie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, I. K., zarzucając naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 kpa oraz domagając się jego uchylenia i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Kontrola legalności sprawowana jest przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137). Zakres kognicji sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133, i 2196) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. § 3 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Stosownie do art. 141 kpa zażalenie na postanowienie przysługuje tylko w przypadku, gdy tak stanowi kodeks postępowania administracyjnego. Postanowienie wydane na podstawie art. 24 kpa dotyczącego wyłączenia pracownika organu, czy też na podstawie art. 25 kpa. dotyczącego wyłączenia organu, nie kończy postępowania w sprawie, ani nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Na postanowienie w przedmiocie wyłączenia bądź odmowy wyłączenia organu nie służy również zażalenie, gdyż w przypadku postanowień wydanych w trybie art. 24 i 25 kpa, przepisy ustawy nie przewidują zażalenia (oraz odpowiednio wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w razie wydania postanowienia przez samorządowe kolegium odwoławcze lub ministra). Tym samym postanowienie takie nie może stanowić podstawy kontroli legalności działalności administracji publicznej prowadzonej przez sądy administracyjne Podkreślić należy, że organ w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo pouczył skarżącego, iż postanowienie jest ostateczne. Skoro zatem od tego rodzaju postanowień, kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia, to w konsekwencji postanowienie takie nie podlega kognicji sądu administracyjnego. A zatem skarga na postanowienie w przedmiocie wyznaczenia bądź odmowy wyznaczenia innego organu do rozpoznania sprawy jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu przez Sąd. Na marginesie wskazać jedynie należy, że w sytuacji, w której postanowienie o wyłączeniu bądź odmowie wyłączenia organu lub pracownika w postępowaniu administracyjnym, mogło wywierać wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, zarzuty z tym związane mogą być podnoszone m. in. w odwołaniu od decyzji (art. 142 kpa). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło