II SA/Gl 1667/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na Radę Gminy W. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 6 listopada 2024 r. P. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na podjęte uchwały przez Radę Gminy W. dotyczące drogi po działkach [...] oraz [...]. W uzasadnieniu wskazał, że jego skarga dotyczy: uchwały [...] z dnia [...], uchwały z [...] r. dotyczącej remontu tzw. Ulicy [...], uchwały z [...] r., na mocy której nieruchomość nr [...] została włączona w zasoby komunalne gminy oraz uchwały dotyczącej remontu drogi po działkach [...] i [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej. W uzasadnieniu wyjaśnił, że Rada Gminy W. nie podejmowała uchwały o nr [...] z dnia [...] r., natomiast możliwe, iż skarżącemu chodziło o uchwałę Zarządu Województwa Śląskiego o podobnym numerze. Dodatkowo organ wyjaśnił, że nie podejmował żadnych uchwał, o których wspomina skarżący w swojej skardze, w związku z powyższym wnosi o odrzucenie skargi, bowiem nie istnieje przedmiot skargi. Na podstawie zarządzenia z dnia 31 grudnia 2025 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez dokładne oznaczenie przedmiotu skargi, a mianowicie wskazanie numerów uchwał oraz daty ich podjęcia, a także dokładne oznaczenie organów, które wydały zaskarżone uchwały, a ponadto o wskazanie swojego numeru PESEL. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczono skarżącemu siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący oświadczył w piśmie z dnia 13 stycznia 2025 r., iż nie jest w stanie wykonać polecenia w zakreślonym terminie, zaś skargę napisał na podstawie korespondencji prowadzonej z Urzędem Gminy oraz postanowienia o odmowie wszczęcia śledztwa. W konsekwencji skarżący zwrócił się o uchylenie wszelkich decyzji oraz uchwał od dnia [...] r. do dnia zakupu nieruchomości, tj. [...] r., wydanych zarówno przez Wójta Gminy, jak i Radę Gminy dotyczących nieruchomości nr [...]. Na podstawie zarządzenia z dnia 15 stycznia 2025 r. ponownie wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez dokładne oznaczenie przedmiotu skargi, tj. dokładne wskazanie numeru i daty wydania aktu, oznaczenie organu, w szczególności, czy skarży uchwałę Zarządu Województwa Śląskiego o nr [...] z dnia [...] r. oraz uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie odpłatnego nabycia nieruchomości gruntowej oznaczonej nr [...]. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczono skarżącemu siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 stycznia 2025 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 5 lutego 2025 r., brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo sprawdzenie jej wymagań formalnych, których spełnienie jest nieodzowne dla nadania skardze dalszego biegu. Zgodnie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935) w skrócie – "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak zaś stanowi art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga, spełniająca wymogi pisma procesowego określone w art. 46 p.p.s.a., powinna wskazywać zaskarżoną decyzję, postanowienie, inny akt lub czynność, a ponadto oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Oczywistym jest zatem, że dla prawidłowego prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego, strona musi każdorazowo w sposób prawidłowy określić akt administracyjny, którego skarga dotyczy. W razie wątpliwości co do przedmiotu skargi, Sąd nie może samodzielnie dokonywać wyboru w tej kwestii, domyślać się intencji jej autora, bowiem jasne i precyzyjne określenie przedmiotu skargi należy wyłącznie do strony, która skargę tę wniosła. Dopiero po dopełnieniu tego obowiązku sąd może nadać skardze bieg i w konsekwencji dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu. A contrario, nieokreślenie, tudzież niejednoznaczne wskazanie przedmiotu skargi jest brakiem istotnym, uniemożliwiającym jej rozpoznanie, obligującym sąd do wezwania skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi. Wobec stwierdzonego w tym przedmiocie braku formalnego skargi, wezwano stronę skarżącą do jego usunięcia w sposób wyżej opisany. Mimo prawidłowego wezwania wraz z pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, brak formalny skargi nie został uzupełniony w ustawowym terminie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, orzekł jak w sentencji postanowienia