II SA/Gl 167/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2015 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Katowicach J.K. sprawy ze skargi A.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy, w wyniku wznowienia postępowania, wydania uprawnienia do kierowania pojazdami oddala skargę. W wyniku wniesienia przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej w B. sprzeciwu postanowieniem z dnia [...] r., wydanym na podstawie art. 149 i art. 150 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, Starosta [...] wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej wydaniem A. L. ((L.) przez Starostę [...] decyzji administracyjnej dotyczącej wydania prawa jazdy kategorii "C" numer [...]. W uzasadnieniu podał, że w zgłoszonym sprzeciwie prokurator zarzucił wydanie przedmiotowej decyzji w oparciu o poświadczające nieprawdę zaświadczenie o ukończeniu szkolenia oraz orzeczenie lekarskie. Należy z tego wnioskować, że przy wydaniu wymienionej decyzji zostały naruszone przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tj. art. 115 ust. 1 pkt 3 i art. 122 ust. 1 pkt 1), odpowiadające obecnie przepisom ustawy o kierujących pojazdami- art. 23 ust. 2 i art. 75 ust. 1 pkt 1. Zatem w chwili składania wniosku o uzyskanie prawa jazdy, A. L. nie spełniał wszystkich wymaganych przepisami warunków do otrzymania prawa jazdy. . Następnie Starosta [...] decyzją z dnia [...]r., wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchylił własną decyzję z dnia [...]r. w sprawie wydania A. L. (L.) prawa jazdy kategorii "C" numer [...]i odmówił mu wydania uprawnieniń do kierowania pojazdami mechanicznymi kat. "C". Wskazał także, że uzyskana kategoria "AB" zachowuje ważność pod warunkiem złożenia wniosku wraz z opłatą za wydanie prawa jazdy wyłącznie z tą kategorią oraz nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że z załączonego do sprzeciwu Prokuratora protokołu przesłuchania A. L. i z wyciągu aktu oskarżenia przeciwko S. T. i M. S. oraz ze złożonych przez nich zeznań wynika, że strona nie uczestniczyła w żadnych zajęciach teoretycznych, jak również nie była badana przez lekarza uprawnionego do badań kierowców. Dlatego też w wyniku wznowienia postępowania, dokonano weryfikacji pod względem zgodności z art. 90 ust. 1 ustawy i stwierdzono, że A. L. nie poddał się badaniu lekarskiemu, o którym mowa w art. 122 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy oraz nie uczestniczył w szkoleniu teoretycznym osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi, o którym mowa w art. 115 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. W tych okolicznościach strona nie miała formalnych podstaw przystąpienia do egzaminu, a tym, bardziej do uzyskania prawa jazdy. Pomimo to strona najpierw przystąpiła do egzaminu, a następnie odebrała prawo jazdy. W toku obecnego postępowania strona dostarczyła aktualne orzeczenie lekarskie nr [...], wystawione w dniu [...]r. przez uprawnionego lekarza. Jednak fakt nieuczestniczenia strony w szkoleniu teoretycznym uchybia art. 90 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, który stanowi, że prawo jazdy otrzymuje osoba, jeżeli odbyła wymagane dla danej kategorii szkolenie. Wyczerpuje także znamiona art. 145 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, który nakazuje wznowić postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono, że istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe i art. 145 §2 Kodeksu zezwalający na wznowienie postępowania również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienia przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego. Odwołanie od powyższej decyzji złożył, reprezentowany przez pełnomocnika A. L.. Zarzucając decyzji naruszenie: art. 145 § 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wydanie decyzji, gdy nie wystąpiły wynikające z tych przepisów przesłanki; art. 77 § 1 w związku z art. 78 § 1 Kodeksu gdyż dla ustalenia stanu faktycznego nie wykorzystano wszystkich dostępnych środków dowodowych; art. 107 § 3 Kodeksu poprzez brak uzasadnienia podstaw faktycznych oraz brak wyjaśnienia czy postępowanie prowadzone przez Prokuraturę zostało zakończone; a także naruszenie art. 108 § 1 w związku z art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności podczas gdy brak uzasadnienia dla twierdzenia organu o istnieniu realnego zagrożenia dla życia i zdrowia ludzkiego. Uwzględniając powyższe pełnomocnik wniosła o uchylenie wydanej decyzji i umorzenie postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy, cytując treść art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego wskazał przede wszystkim, iż w jego ocenie w przedmiotowej sprawie wystąpiła przesłanka do wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną organu pierwszej instancji z dnia [...]r. wymieniona w punkcie 1 tego przepisu a mianowicie - dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Jednocześnie organ odwoławczy wyjaśnił, iż z przyczyn określonych w §1 pkt 1 (także pkt 2) postępowanie może być wznowione również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego. Wreszcie stwierdził organ, że zgodnie z art. 151 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 Kodeksu wydaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi, istnienie podstaw do jej uchylenia i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. W niniejszej sprawie, zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 2 lit.a i pkt 3 ustawy o kierujących pojazdami, prawo jazdy jest wydawane osobie, która uzyskała orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, a także odbyła szkolenie wymagane do uzyskania prawa jazdy danej kategorii. W myśl art. 23 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, szkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem lub pojazdem silnikowym jest prowadzone zgodnie z programem szkolenia i obejmuje część teoretyczną przeprowadzaną w formie wykładów i ćwiczeń w zakresie podstaw kierowania pojazdem i uczestnictwa w ruchu drogowym i obowiązków i prawa kierującego pojazdem, a zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 1 ustawy osoba taka podlega badaniu lekarskiemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Kolegium dalej stwierdziło, że co do zasady - przesłanka z pkt 1 art. 145 Kodeksu - sfałszowanie dowodu musi być potwierdzone orzeczeniem sądu lub innego organu. Jednak na podstawie zacytowanego powyżej § 2 tego przepisu dopuszczalne jest wznowienie postępowania bez czekania np. na wyrok potwierdzający sfałszowanie dokumentów pod warunkiem kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek tj. oczywistości dokonania fałszerstwa istotnego dla sprawy dowodu oraz niebezpieczeństwa dla życie i zdrowia ludzkiego lub zagrożenia powstaniem poważnej szkody dla interesu społecznego. Odnosząc się do rozpatrywanej sprawy Kolegium stwierdziło, że z aktu oskarżania wynika, że S. T. przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu - tj. wystawienia dokumentu w postaci zaświadczenia nr [...]z dnia [...]r. o ukończeniu kursu na prawo jazdy kategorii C dla A.a L., w którym poświadczył nieprawdę, iż A. L. uczestniczył w stanowiących integralną część kursu zajęciach teoretycznych dających podstawę do wystawienia przedmiotowego zaświadczenia i których odbycie jest niezbędne przed przystąpieniem do egzaminu państwowego na prawo jazdy wymienionej kategorii. Z powyższego aktu oskarżenia wynika też, że również M. S. przyznał się do popełnienie zarzucanego czynu- tj. wystawienia orzeczenia lekarskiego nr [...]z dnia [...]r. stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami przez A. L. pomimo nieprzeprowadzenia stosownych badań u osoby starającej się o wydanie takiego dokumentu. Tak więc dokumenty w postaci zaświadczenia o ukończeniu szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawo jazdy kategorii "C" - nr [...]z dnia [...]r. o orzeczenie lekarskie nr [...]z dnia [...]r. okazały się fałszywe, a w związku z tym Prokurator Prokuratury Okręgowej wniósł sprzeciw z dnia [...]r. wobec decyzji Starosty [...]z dnia [...]r. w sprawie wydania A. L. prawa jazdy kategorii "C" wnosząc o wznowienie tego postępowania, uchylenie wymienionej decyzji oraz wydanie nowej decyzji merytorycznej w sprawie. Wobec jednoznacznego wskazania, że zarówno wymienione zaświadczenie o ukończeniu szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawo jazdy kategorii "C" - nr [...]z dnia [...]r., jak i orzeczenie lekarskie nr [...]z dnia [...]r., na podstawie których wydano decyzję z dnia [...]r. są dokumentami fałszywymi, organ zasadnie uznał, że wznowienie postępowania jest konieczne dla uniknięcia niebezpieczeństwa życia, zdrowia ludzkiego lub zagrożenia powstania poważnej szkody dla interesu społecznego., gdyż osobą która nie ukończyła szkolenia podstawowego i nie przeprowadzono u niej niezbędnych badań może stwarzać zagrożenie w ruchu drogowym. Organ odwoławczy uznał, że prawidłowo organ prowadzący postępowanie dokonał wznowienia wnioskowanego postępowania, dokonał prawidłowej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i w sposób wymagany w art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego przedstawił swoje stanowisko w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zasadnie wskazując fakty i okoliczności, które spowodowały niniejsze rozstrzygnięcie. Wydana w sprawie nowa decyzja nie narusza obowiązujących przepisów prawa, a odmowa wydania uprawnień do kierowania pojazdami jest w pełni zasadne z uwagi na brak przedstawienia wymaganych w takich postępowaniu dokumentów. Skargę na powyższą decyzję wniósł, reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, A. L. domagając się jej uchylenia oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji względnie z ostrożności procesowej przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 7, art. 76 § 1§ 1 oraz art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego i nie podjęciu wszelkich kroków do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w tym nie dołączeniu do akt sprawy administracyjnej dokumentów z akt sprawy karnej, względnie nieprzesłuchaniu w charakterze świadka instruktora prowadzącego szkolenie teoretyczne, i w efekcie przyjęcie, wbrew stanowisko skarżącego, że nie uczestniczył w zajęciach teoretycznych przygotowujących do przystąpienie do egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii "C"-, naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego polegające na przedwczesnym wydaniu decyzji administracyjnej, naruszenie art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak jakiegokolwiek odniesienia się do zarzutu, który stanowił istotę odwołania, sprowadzające się do zakwestionowania dowodów, na podstawie których stwierdzono oczywistość popełnienia przestępstwa oraz art. 108 § 1 w związku z art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, podczas gdy organ nie uzasadniał jakie jest realne zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego czy groźba poważnej szkody dla interesu społecznego. W uzasadnieniu skargi rozwinięto podniesione zarzuty, stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie zawiera właściwego uzasadnienia. W ocenie skarżącego przedmiotem postępowania dowodowego organu administracyjne winno stać się samodzielne ustalenie czy doszło do popełnienia przestępstwa poświadczenia nieprawdy w dokumencie mającym znaczenie prawne, czyli przestępstwo, o popełnienie którego zostali oskarżeni S. T. i M. S.. W ocenie skarżącego można to ustalić na podstawie opinii biegłego z zakresu grafologii. Wobec braku takiego ustalenia w niniejszej sprawie zabrakło elementów koniecznych do podjęcia decyzji w trybie art. 145 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżący podkreślił, że obowiązkiem organu było przeprowadzenie pełnego postępowania dowodowego, gdyż postępowanie karne rządzi się odrębnymi zasadami w ramach określonej taktyki procesowej. Podkreślono także, że skarżący dostarczył aktualne orzeczenie lekarskie z dnia [...] r. o braku przeciwwskazań zdrowotnych dla kierowania pojazdami, zatem jego stan zdrowia nie może zagrażać bezpieczeństwu w ruchu drogowym, a nadto zdał za pierwszym razem państwowy egzamin na prawo jazdy kategorii "C" zarówno teoretyczny jaki i praktyczny. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do poszczególnych zarzutów skargi, organ nie znalazł podstaw do ich uwzględnienia. Na rozprawie w dniu 26 czerwca 2015 r. Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w Katowicach wniosła o oddalenie skargi. Wskazała na skazujący wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia [...]r. sygn. akt [...], który stał się prawomocny z dniem [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, że stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (art. 1 § 1). Kontrola o jakiej mowa sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2) i polega na zbadaniu, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa materialnego i procesowego. W przypadku stwierdzenia naruszenia prawa, sąd dokonuje oceny wpływu tego naruszenia na wynik sprawy. Powyższe ustalenia dokonywane są wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu, a sąd nie jest w ich toku związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Przechodząc do merytorycznej oceny zaskarżonego aktu należy wskazać, że kontrola Sądu w niniejszej sprawie obejmuje decyzje wydane w postępowaniu wznowieniowym, czyli w jednym tzw. nadzwyczajnych trybów postępowania dotyczącym decyzji ostatecznych. Wzruszenie takiej decyzji w tym postępowaniu uzależnione jest w pierwszej kolejności od zaistnienia co najmniej jednej z przesłanek wznowieniowych, o których mowa w art. 145 § 1, art. 145a § 1 lub art. 145b § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wznowienie postępowania polega na tym, że sprawa, która już została zakończona przez wydania decyzji ostatecznej jest ponownie rozpatrywana w administracyjnym toku instancji. Przesłanką, która w ocenie organów orzekających została spełniona w niniejszej sprawie jest przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Chodzi przy tym o dowody zgromadzone w toku postępowania zakończonego decyzją ostateczną. Trzeba podnieść, że zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania skarżącemu prawa jazdy (t.jedn. Dz.U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908), prawo jazdy otrzymywała osoba, jeżeli m.in. uzyskała orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem i orzeczenie psychologiczne o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, o ile było ono wymagane (pkt 2) oraz odbyła wymagane dla danej kategorii szkolenie (pkt 3). Zgodnie z kolei z obowiązującym wówczas rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz.U. Nr 24, poz. 215), prawo jazdy wydawane było osobie ubiegającej się o jego wydanie po raz pierwszy, po otrzymaniu za pośrednictwem ośrodka m.in. zaświadczenia o ukończeniu wymaganego dla danej kategorii rodzaju szkolenia oraz orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem (§ 5 ust. 1 pkt 1 lit. a i c). Wskazane dokumenty niewątpliwie należało traktować jako niezbędne dowody w postępowaniu administracyjnym, na podstawie których podejmowana była decyzja o wydaniu prawa jazdy. Brak tych dowodów uniemożliwia pozytywne załatwienie sprawy i prowadzi w efekcie do odmowy wydania prawa jazdy. Stwierdzenie w późniejszym okresie, że wskazane wyżej dowody okazały się fałszywe powoduje, że na ich podstawie nie można było wydać pozytywnej decyzji. W niniejszej sprawie nie do podważenia pozostaje fakt, iż dwa dokumenty złożone przez skarżącego w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...]r. okazały się fałszywe. Zgodnie z art. 145 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i pkt 2 postępowanie może być wznowione również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem Sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu publicznego. W rozpoznawanej sprawie do wznowienia postępowania doszło z urzędu, w oparciu o sprzeciw Prokuratora złożony przed orzeczeniem Sądu stwierdzającym okoliczności wymienione w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 kpa, postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014 roku. Niewątpliwie już w postanowieniu o wznowieniu wykazano okoliczności, które przed wyrokiem Sądu uprawniały organ do wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...]r. roku mimo, że skarżący w tym czasie nie spełniał wymagań dla uzyskania prawa jazdy kategorii "C" (art. 90 ust. 1 i pkt 3) określonych w ustawie Prawo o ruchu drogowym z 1997 r. Znaczenie dla sprawy miało także zezanie skarżącego A. L. w dniu [...] r., w którym stwierdził On, iż nie chodził na żadne zajęcia teoretyczne na kategorię "C". Dodał "wnioskuje, że takich zajęć nie było". Otrzymał tylko materiały w postaci testów. Przyznał też, że nie był badany przez lekarza. Jak zeznał "te orzeczenie lekarskie zaproponował, że załatwi mi je jeden z K....". Jak zatem wynika z powyższego w dacie wydawania decyzji z dnia [...]r. do wniosku dołączone zostały wszystkie dokumenty wymagane art. 90 Prawa o ruchu drogowym (wtedy obowiązującego), jednak były to dokumenty te nie potwierdzały prawdy. Ze sprzeciwu Prokuratora z dnia [...]roku organ wydający decyzję z dnia [...]roku uzyskał informację sfałszowania tych przedstawionych wówczas i wymaganych (według obowiązującego art. 90 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym) dokumentów – tj. orzeczenia lekarskiego nr [...] z dnia [...]r. wystawionego przez lekarza uprawnionego do badań kierowców M. S, poświadczającego u A. L. brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kategorii "C" oraz zaświadczenia potwierdzającego ukończenie szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawo jazdy kategorii "C" nr [...] wystawione w dniu [...] r. przez Kierownika Ośrodka Szkolenia – S. T.. Z powyższego wynika, że wydając decyzję z dnia [...] r. organ w sposób uzasadniony pozostawał w przekonaniu, że wszystkie wymagane prawem warunki do jej wydania zostały spełnione. Dopiero na skutek sprzeciwu Prokuratora doszło do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Ten ostatni przepis stanowi o tym, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Niewątpliwie nastąpiło sfałszowanie dokumentów określonych w art. 90 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 Prawa o ruchu drogowym, a więc przesłanka (podstawa) z art. 145 § 1 pkt 1 Kodeksu zaistniała dopiero w momencie wpływu sprzeciwu Prokuratora do organu, a nawet w momencie wznowienia postępowania przez organ właśnie z tego powodu. W związku z tym, wobec niezłożenia prawdziwych dokumentów przez skarżącego dla uzyskania prawa jazdy na podstawie decyzji z dnia [...] r. organ orzekający zasadnie uchylił tę decyzję. Podkreślenia wymaga fakt, że wszystkie powyższe okoliczności związane ze sfałszowaniem przedstawionych przez A. L. dokumentów w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...] r., zostały potwierdzone wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] r. sygn. akt [...] (który w dniu 5 lipca 2004 r. stał się prawomocny). Wprawdzie w toku obecnie prowadzonego postępowania A. L. przedstawił aktualne orzeczenie lekarskie nr [...] wystawione w dniu [...] r. przez uprawnionego lekarza, w związku z czym sprawa badań lekarskich zdezaktualizowała się, ale nadal pod rządami obowiązującej ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. nr 30, poz. 151 ze zm.) nie ma możliwości wydania żądanego dokumentu, a to z uwagi na treść art. 23 ust. 2 pkt 1 tej ustawy. Skarżący bowiem w dalszym ciągu nie odbył wymaganego szkolenia. Skoro zatem wszystkie warunki określone w ustawie o kierujących pojazdami do wydania uprawnień do kierowania pojazdami muszą być spełnione łącznie, to nie istniała możliwość odmowy uchylenia decyzji z powołaniem się na art. 146 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W sprawie jest bowiem bezsporne, że skarżący w dalszym ciągu nie odbył wymaganego szkolenia. Za zasadne Sąd uważa nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności ze względów wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego to znaczy, że organy stwierdziły podstawę do uchylenia decyzji z dnia [...] r. i podstawę do wydania nowej merytorycznej decyzji, a decyzja ta ma uzasadnienie w obowiązujących przepisach ustawy o kierujących pojazdami. Mając na względzie podane argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.