II SA/Gl 1675/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. i D.S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r., nadanym w polskiej placówce pocztowej w dniu [...] r. na adres organu wydającego zaskarżone rozstrzygnięcie, M. S. i D. S. wnieśli skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...]. Pismo to zostało podpisane przez M. S. (S.), który załączył do skargi pełnomocnictwo upoważniające do reprezentowania skarżących miedzy innymi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jednocześnie M. S. i D. S. nadesłali pismo z dnia [...] r., nadane za pośrednictwem poczty niemieckiej w dniu [...] r., w którym podali, że na poparcie skargi składają dodatkowy dokument nazwany oświadczeniem. Z akt administracyjnych wynika, że powyższa decyzja została prawidłowo doręczona stronie skarżącej w dniu [...]. wraz z pouczeniem, że przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, którą należy wnieść za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od dnia doręczenia tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W myśl tych przepisów skarżący byli zatem zobowiązani wnieść skargę za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w terminie trzydziestu dni od dnia prawidłowego doręczenia zaskarżonej decyzji. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona na adres ustanowionego w postępowaniu administracyjnym pełnomocnika w dniu 4 września 2013 r. (pełnomocnictwo z dnia 4 października 2012 r.). W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie z art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 – zwanej dalej KPA) jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się temu pełnomocnikowi. Stąd w tym przypadku ostatni dzień trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi upływał w dniu 4 października 2013 r. Natomiast M. S., podpisujący skargę w imieniu M. S. i D. S., nadał ten dokument w polskim urzędzie pocztowym - co jest równoznaczne z wniesieniem skargi (art. 83 § 3 p.p.s.a.) - w dniu 7 października 2013 r. Oznacza to, że pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w decyzji skarga złożona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, przewidzianego do jej wniesienia. Co prawda w związku z faktem, że M. S. nie odpowiedział na wezwanie do wykazania, czy należy do kręgu osób mogących zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. występować w imieniu skarżących w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie treści pełnomocnictwa dołączonego do skargi przyjęto jedynie, że jest on pełnomocnikiem do doręczeń dla skarżących mających miejsce zamieszkania za granicą. Skoro jednak pismem z dnia [...] r. podpisanym własnoręcznie przez M. S. i D. S. poparli oni skargę, uznano, że skarga została wniesiona przez nich osobiście. Także gdyby przyjąć, że dopiero pismo, zawierające wymagany przez art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. podpis strony, należy traktować jako skargę, to podlegałaby ona również odrzuceniu z uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia. Pismo to zostało bowiem nadane dopiero w dniu 8 października 2013 r. i to w niemieckiej, a nie polskiej placówce pocztowej (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł, jak w sentencji postanowienia.