II SA/Gl 169/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: uchylić pkt 2 postanowienia z dnia 9 maja 2011 r. i zasądzić na rzecz skarżącego od organu kwotę 4428 (cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem) zł, w tym podatek VAT w kwocie 828 (osiemset dwadzieścia osiem) zł. Postanowieniem z dnia 9 maja 2011 r. sygn. akt II SA/Gl 169/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...]. Równocześnie Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 240 zł tytułem kosztów postępowania powiększoną o należny podatek VAT w wysokości 55,20 zł. Środek odwoławczy od tego postanowienia złożył adwokat R. R., reprezentujący stronę skarżącą, zaskarżając je w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Pełnomocnik podniósł, że mając na uwadze przedmiot sprawy (jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości) wynagrodzenie pełnomocnika, zaliczane do kosztów postępowania zasądzanych od organu, zostało ustalone w sposób niewłaściwy. W realiach niniejszej sprawy zastosowanie powinien znaleźć przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit.a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) w związku z § 6 tego rozporządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje Przepis art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) daje możliwość uwzględnienia zażalenia w sytuacji, gdy zarzuca ono nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy, argumentację zawartą w środku odwoławczym należało uznać za zasadną, a w konsekwencji konieczną okazała się zmiana postanowienia z dnia 9 maja 2011 r. w części dotyczącej zasądzenia kosztów postępowania sądowego od organu. W istocie bowiem, mając na uwadze fakt, że przedmiotem skargi byłą decyzja nakładająca obowiązek zapłaty renty planistycznej, przy ustaleniu wysokości kosztów postępowania, a w szczególności wynagrodzenia adwokata zastosowanie winien znaleźć § 6 cytowanego rozporządzenia w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit.a tego rozporządzenia. Ustalona w ten sposób należność to 3600 zł, powiększona o należność z tytułu podatku od towarów i usług w stawce 23%, a więc kwotę 828 zł. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.