II SA/Gl 1698/19

PostanowienieWSA w Gliwicach2020-01-15

Skład orzekający: Stanisław Nitecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w części dotyczącej umorzenia postępowania administracyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien umorzyć postępowanie sądowe w zakresie rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania administracyjnego?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie sądowe w zakresie rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania administracyjnego, ponieważ po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny części wyroku WSA dotyczącej umorzenia postępowania administracyjnego, sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania. NSA przesądził, że postępowanie administracyjne powinno być kontynuowane, co oznacza brak podstaw do jego umorzenia przez WSA. W konsekwencji, postępowanie sądowe w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi J. G. i A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w przedmiocie opłaty adiacenckiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny pierwotnie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz umorzył postępowanie administracyjne. Wyrok ten w części uchylającej decyzje stał się prawomocny. Natomiast część dotycząca umorzenia postępowania administracyjnego została zaskarżona skargą kasacyjną przez SKO. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA w tej części i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność kontynuowania postępowania administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe w zakresie rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania administracyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. i A.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: umorzyć postepowanie sądowe w zakresie rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 października 2017 r., w sprawie ze skargi J. G. i A. G.na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej, w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Z. Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] nr [...] oraz w pkt 2 umorzył postępowanie administracyjne. Wyrok ten odnośnie orzeczenia zawartego w pkt 1 sentencji stał się prawomocny. Odnośnie natomiast orzeczenia zawartego w pkt 2 sentencji (umorzenie postępowania administracyjnego), został zaskarżony przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach skargą kasacyjną. W następstwie jej rozpoznania Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 listopada 2019 r. sygn. akt I OSK 630/18 orzeczenie WSA uchylił i w tym zakresie przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania przesądzając, że postępowanie administracyjne powinno być kontynuowane i nie ma podstaw do jego umorzenia. Rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skoro przedmiotem sprawowanej w niniejszej sprawie kontroli pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167)) jest decyzja, to rodzaj możliwych do wydania w takim postępowaniu rozstrzygnięć wynika z treści art. 145 i art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej p.p.s.a.). Należy przy tym wziąć pod uwagę, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja zostały już uchylone prawomocnym w tej części ww. wyrokiem WSA z dnia 25 października 2017 r. Jak wynika natomiast z prawomocnego i wiążącego Sąd w niniejszej sprawie ww. wyroku NSA (w związku z treścią art. 190 p.p.s.a.) brak jest podstaw do wydania orzeczenia na podstawie art. 145 § 3 ustawy p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził bowiem, że postępowanie administracyjne powinno być w dalszym ciągu kontynuowane. Oznacza to brak przedmiotu postępowania, w odniesieniu do którego Sąd mógłby wydać w tej sprawie merytoryczne rozstrzygnięcie. W konsekwencji należało przyjąć, że postępowanie w zakresie przekazanym Sądowi wyrokiem z dnia 29 listopada 2019 r. jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło