II SA/Gl 1718/23

Dnia 13 listopada 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2023 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 maja 2018 roku, sygn. akt II SA/Gl 211/18 w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 2 stycznia 2018 roku, nr. WINB-WOA.7721.60.2017.MKJ w przedmiocie wznowienia robót budowlanych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienia postępowania sądowego. Wyrokiem z 30 maja 2018 roku, sygn. akt II SA/Gl 211/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę P. B. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 2 stycznia 2018 roku, nr. WINB-WOA.7721.60.2017.MKJ w przedmiocie wznowienia robót budowlanych. Orzeczenie to wobec niewniesienia środka zaskarżenia uprawomocniło się 30 czerwca 2018 roku. Pismem z 18 października 2023 roku P. B. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę o wznowienie postępowania w powyższej sprawie. W uzasadnieniu wskazał, że podstawą jest art. 273 § 2 p.p.s.a., albowiem 17 października 2023 roku w trakcie przeglądania akt sprawy w Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Katowicach odkrył, że według mapy stanowiącej załącznik do ekspertyzy technicznej z września 2023 roku określającej stan techniczny budynku przed rozbudową wynika wprost, że odległość budynku od granicy działki wynosi 73 cm. Natomiast z decyzji nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. zatwierdzającej projekt architektoniczno-budowlany zamienny oraz z załącznika nr 1 do decyzji wynikało, że odległość budynku od granicy działki wynosi 150 cm Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 270 ustawy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 – dalej jako: p.p.s.a.), w przypadkach przewidzianych w dziale VII powołanej ustawy, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w powołanej ustawie. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania Sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych w art. 279 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać między innymi oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Podstawy wznowienia zostały zawarte w art. 271-273 p.p.s.a. Zachowanie ustawowych terminów z art. 277-278 p.p.s.a.a warunkuje dopuszczalność oceny ustawowych przesłanek wznowienia (określonych w art. 271-273 p.p.s.a.), w tym przesłanki wskazanej przez skarżącego, opartej na okolicznościach z art. 273 § 2 p.p.s.a. Jej merytoryczna ocena będzie możliwa dopiero po stwierdzeniu, że skarga została skutecznie wniesiona. Konieczna jest zatem w pierwszej kolejności ocena, czy skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego została wniesiona z zachowaniem ustawowych terminów. W niniejszej sprawie został uchybiony 5 letni termin określony w art. 278 p.p.s.a., co jest szczególnie istotne dla oceny dopuszczalności skargi. Przepis ten stanowi, że po upływie lat pięciu od dnia uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. W rozpatrywanej sprawie nie zachodzi żaden z wymienionych wyjątków. Tak określony termin jest terminem materialnym i nie podlega przywróceniu. Upływ tego terminu stanowi negatywną przesłankę wznowienia postępowania. Takie właśnie negatywne skutki upływu terminu prawa materialnego z art. 278 p.p.s.a. zaistniały w rozpatrywanej sprawie. Oceniając zachowanie tego terminu przez wnoszącego skargę o wznowienie postępowania, należało uwzględnić, iż kwestionowany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 30 maja 2018 roku, sygn. akt II SA/Gl 211/18 uzyskał walor prawomocności 30 czerwca 2018 roku. W świetle art. 278 p.p.s.a. skarżący mógł zatem domagać się wznowienia postępowania w sprawie zakończonej tym wyrokiem do 30 czerwca 2023 rok, chyba że był pozbawiony możliwości działania lub nie był należycie reprezentowany. Skarżący nie powołał się jednak na powyższą przesłankę, a ponadto jak wynika z akt sprawy o sygn. II SA/Gl 211/18, skarżący osobiście złożył skargę, a także aktywnie brał udział postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach m.in. stawiając się osobiście na rozprawie 30 maja 2018 roku oraz przedstawiając swoje stanowisko na rozprawie (k. 3-4, 23-23v akt sprawy o sygn. II SA/Gl 211/18). Stwierdzenie powyższej przeszkody o charakterze procesowym, wykluczyło merytoryczną ocenę przesłanki wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego opartej w skardze o wznowienie na okolicznościach z art. 273 § 2 p.p.s.a. Z tych względów, skargę o wznowienie postępowania sądowego na podstawie art. 278 w zw. z art. 280 § 1 p.p.s.a. należało odrzucić.