II SA/Gl 1719/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie anulowania czynności materialno – technicznej zameldowania w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu Skarżący W. M. przy swojej skardze z dnia 1 października 2013 r. nadesłał druk formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z treści formularza wynika, że wnioskodawca nie posiada jakiegokolwiek majątku, jest osobą bezrobotną, pozbawioną do zasiłku, a utrzymuje się z pomocy znajomych i rodziny. Po wezwaniu skarżącego do nadesłania dokumentów obrazujących jego sytuację materialną, ten podniósł, że wskazany materiał dowodowy znajduje się w aktach sprawy zawisłej przed tut. Sądem, oznaczonych sygn. IV SA/Gl 170/13, a zarazem przysłał dokumenty świadczące o istnieniu zadłużenia z tytułu opłat za zajmowany lokal mieszkalny oraz za czesne za naukę. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może być udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Z akt sprawy zarejestrowanej pod sygn. IV SA/Gl 170/13 wynika, że skarżący jest zadłużony wobec kasy zapomogowo - pożyczkowej w zakładzie pracy, w którym był w przeszłości zatrudniony na kwotę 1.454,28 zł; zaś na mocy wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] r. zasądzono od niego alimenty na rzecz syna, w kwocie 600 zł. Analiza przywołanych wyżej okoliczności wskazuje na to, że sytuacja materialna skarżącego w istocie jest na tyle trudna, że uzasadnionym jest przychylenie się do złożonego wniosku w całości. W. M. nie posiada bowiem ani środków pieniężnych, ani też możliwości ich zdobycia, stąd też oczekiwanie, że będzie w stanie uiścić wpis od skargi jak również ponieść inne wydatki związane z postępowaniem sądowym (w tym opłacić profesjonalnego pełnomocnika) może sprawić, że skarżący zostanie pozbawiony możliwości obrony swoich praw przed sądem. Dokumenty źródłowe nadesłane przezeń w toku postępowania toczącego się pod sygn. IV SA/Gl 170/13 potwierdzają, że jest on osobą długotrwale bezrobotną, bez prawa do pobierania obciążają go zaległości płatnicze i utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń udzielanych w ramach pomocy społecznej oraz ze wsparcia udzielanego przez bliskich. Mając na względzie wszystkie przywołane wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 i § 3 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 1 tej ustawy.