II SA/Gl 1719/13

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie anulowania czynności materialno – technicznej zameldowania w kwestii wniosku pełnomocnik skarżącego o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego świadczonego na rzecz skarżącego z urzędu postanawia: przyznać pełnomocnikowi skarżącego – radcy prawnemu J.M. wynagrodzenie za świadczenie pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 442,8 zł (czterysta czterdzieści dwa złotych, osiemdziesiąt groszy), w tym podatek od towarów i usług w wysokości 82,8 zł. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 grudnia 2013 r. ustanowiono dla skarżącego W. M. radcę prawnego z urzędu. W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 7 lutego 2014 r. pełnomocnik strony zawarł wniosek o wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oświadczając, na wezwanie sądu, że koszty te nie zostały pokryte. Rozpoznając wniosek zważono co następuje: Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z treścią § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 490) stawka minimalna za udział radcy prawnego w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł. Ponieważ przedmiotem skargi nie była należność pieniężna ani też orzeczenie Urzędu Patentowego stąd też wspomniana kwota stanowi wynagrodzenie radcy prawnego w niniejszej sprawie. Dodatkowo pełnomocnik skarżącego sporządził skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 7 lutego 2014 r., a zgodnie z treścią § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b cyt. rozporządzenia wynagrodzenie z tego tytułu wynosi 120 zł. Łącznie więc należało przyznać pełnomocnikowi strony kwotę 360 zł powiększoną o podatek od towarów i usług, tj. 82,8 zł. Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności pełnomocnikowi skarżącego należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy.