II SA/Gl 174/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. i P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: ustanowić dla skarżących adwokata z urzędu Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy H. K. i P. K. wystąpili o przyznanie adwokata z urzedu, powołując się na trudną sytuację materialną, a zwłaszcza fakt, iż utrzymują się wyłącznie z emerytury P. K. (2266 zł brutto miesięcznie), ponosząc przy tym znaczące wydatki związane z utrzymaniem się. Z treści formularza wynika, że skarżący są właścicielami domu jednorodzinnego o pow. 110 m2 i nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Wnioskodawcy dołączyli szereg dokumentów obrazujących ich wydatki. Na wezwanie referendarza sądowego H. K. złożyła oświadczenie odnośnie powodów, dla których nie uzyskuje żadnych świadczeń pieniężnych z tytułu niepełnosprawności, dołączając zarazem kserokopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata z urzedu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Analiza informacji dotyczących stanu majątkowego skarżących pozwoliła stwierdzić, że złożony wniosek zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że rodzina wnioskodawców posiada tylko jedno źródło dochodu – emeryturę P. K. Co prawda świadczenie to nie może być uznane za niskie (1922 zł netto miesięcznie), nie mniej jednak zestawienie stałych wydatków pozwoliło stwierdzić, że znacząca cześć dochodu jest przeznaczana na utrzymanie się. Weryfikacja przedstawionych przez stronę faktur ujawniła bowiem, że stałe wydatki (na energię elektryczną, dostawy wody, gazu, odbiór ścieków, usługi telekomunikacyjne) kształtują się na poziomie około 500 – 600 zł miesięcznie. Jeżeli do tego dodać koszta zakupu lekarstw – również udokumentowane, to okazuje się, że łącznie skarżący wydają około 1000 zł miesięcznie na utrzymanie. Pozostała do ich dyspozycji kwota jest przeznaczana na zaspokojenie innych potrzeb. Trzeba jednak zauważyć, że nie jest ona na tyle wysoka, aby można było stwierdzić, że wnioskodawcy będą w stanie wygospodarować z niej środki na pokrycie kosztów zastępstwa procesowego świadczonego przez profesjonalnego pełnomocnika. Na marginesie jedynie można zauważyć, że jego udział jest tym bardziej uzasadniony, gdyż wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2010 r. Sąd oddalił skargę. Chcąc poddać to orzeczenie weryfikacji Naczelnego Sadu Administracyjnego konieczne jest wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez adwokata lub radcę prawnego. Ponieważ, z powołanych wyżej przyczyn, skarżących nie stać na samodzielne opłacenie jego usług, ich wniosek został uwzględniony. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 3 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.