II SA/Gl 174/10

PostanowienieWSA w Gliwicach2012-07-23

Skład orzekający: Rafał Wolnik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnik ustanowiony z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym ma prawo do wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną oraz na jakich zasadach to wynagrodzenie jest ustalane?
Ratio decidendi
Pełnomocnik ustanowiony z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym otrzymuje wynagrodzenie zgodnie z zasadami określonymi w przepisach o opłatach za czynności adwokatów oraz rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości dotyczącym ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wynagrodzenie to nie może przekraczać 150% stawek minimalnych określonych w rozporządzeniu i jest powiększone o podatek VAT. Sąd ocenia wysokość wynagrodzenia biorąc pod uwagę niezbędny nakład pracy, charakter sprawy oraz wkład pracy adwokata, jednak czynności nie mogą wykraczać poza zwyczajne działania pełnomocnika z urzędu.
Stan faktyczny
Skarżący H. K. i P. K. złożyli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił ich skargę prawomocnym wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2010 r. Następnie ustanowiono dla nich adwokata z urzędu, który wniósł o zasądzenie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu.
Rozstrzygnięcie
Przyznał adwokatowi R. D. wynagrodzenie w kwocie 1107,00 zł, w tym 207,00 zł podatku VAT, płatne z budżetu Państwa.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K., P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o zasądzenie ponoszonych kosztów tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu p o s t a n a w i a: przyznać adwokatowi R. D. wynagrodzenie w kwocie 1107,00 zł (słownie: tysiąc sto siedem złotych), w tym kwotę 207,00 zł (słownie: dwieście siedem złotych) podatku VAT, płatne z budżetu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach). W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawomocnym wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2010 r. oddalił skargę H. K. i P. K. Z kolei referendarz sądowy postanowieniem z dnia 26 maja 2010 r. ustanowił dla skarżących adwokata z urzędu. W dalszej kolejności Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla strony skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata R. D. Ustanowiony pełnomocnik w piśmie z dnia [...] r. zawierającym skargę kasacyjną od powołanego na wstępie wyroku z dnia 21 kwietnia 2010 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, wniósł także o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżących ponowił wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej z urzędu oświadczając, że koszty nie zostały opłacone ani w całości ani w części. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej zwanej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Z kolei § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej zwanym rozporządzeniem, stanowi, że sąd zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach od 3 do 5 rozporządzenia. Opłata ta nie może być jednak wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna, ani też przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia). Stosownie natomiast do § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach od 3 do 5 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Nadto, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata zostaje przez sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Pojęcie opłaty określa § 1 pkt 1 rozporządzenia, z którego wynika, iż obejmuje ono opłaty za czynności adwokatów przed organami wymiaru sprawiedliwości. Stawka podatku od towarów i usług wynosi zaś 23% (art. 19 ust. 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej - Dz. U. Nr 238, poz. 1578). W postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji, nie mniej jednak niż 120,00 zł. W niniejszej sprawie adwokat ustanowiony został dla skarżących po orzeczeniu sądu pierwszej instancji oddalającym skargę, zaś stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 4 rozporządzenia wynosi 1200,00 zł (pismem z dnia [...] r. skarżący wskazali wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie [...] zł). W związku z powyższym Sąd na mocy art. 250 p.p.s.a. oraz z § 19 i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a i § 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia zasądził na rzecz pełnomocnika skarżących tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 1107,00 zł, na którą składa się opłata w stawce minimalnej za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, tj. 900,00 zł oraz kwota 207,00 zł z tytułu podatku od towarów i usług. Na marginesie dodać należy, iż Sąd nie podzielił stanowiska pełnomocnika, w którego ocenie opłata w zawisłej sprawie na skutek jego nakładu i wkładu pracy oraz charakteru sprawy powinna wynieść 150% stawki minimalnej, a zatem 1350,00 zł. Wskazane bowiem przez pełnomocnika czynności nie wykraczają poza zwyczajne działania, jakie winien on podjąć jako pełnomocnik z urzędu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło