II SA/Gl 1768/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonanych robót budowlanych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 16 października 2013 r. R. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] r., nr [...] umarzającą postępowanie w zakresie wykonania obowiązku wynikającego z postanowienia organu pierwszej instancji z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie robót budowlanych związanych z przebudową i podwyższeniem komina na budynku mieszkalnym w D., przy ul. [...]. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniami z dnia 15 listopada 2013 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz do podpisania skargi (bądź nadesłania odpisu skargi własnoręcznie podpisanego), gdyż nadesłano niepodpisany egzemplarz skargi, jak również do nadesłania odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe, w zakreślonym do tego terminie, skarżący uzupełnił braki formalne skargi oraz wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach zwolnił skarżącego z wpisu od skargi w kwocie powyżej 200,00 zł, oddalając jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Sąd postanowieniem z dnia 17 lutego 2014 r. na skutek wniesionego sprzeciwu od powołanego postanowienia referendarza sądowego zwolnił skarżącego każdorazowo z opłaty sądowej w części przekraczającej kwotę 200,00 zł, zaś w pozostałym zakresie oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 18 marca 2014 r. Przewodniczący Wydziału II w związku z uprawomocnieniem się powołanego postanowienia Sądu dnia 17 lutego 2014 r. zobowiązał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 listopada 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi poprzez uiszczenie części tegoż wpisu w kwocie 200,00 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie skarżący poinformowany został, że na przedmiotowe wezwanie zażalenie nie przysługuje. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Sąd zaś odrzuci skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego odebrała w dniu 26 marca 2014 r. w imieniu skarżącego, jako dorosły domownik, jego żona A. M. W świetle przepisu art. 72 § 1 p.p.s.a. korespondencję sądową należało uznać za skutecznie doręczoną. Oznacza to, że wyznaczony termin do uiszczenia części wpisu sądowego upłynął w dniu 2 kwietnia 2014 r. (tj. w środę). Skarżący mimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o terminie i sposobie dokonania opłaty sądowej, jak i konsekwencjach prawnych jej nie opłacenia, nie uiścił jej do dnia dzisiejszego. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.