II SA/Gl 1781/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej w Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić stronie skarżącej 500 (pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 14 października 2013 r. pełnomocnik Spółdzielni Mieszkaniowej w Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Wojewody [...] skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r., utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta Z. z dnia [...]r., nr [...], na podstawie którego odmówiono udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na ociepleniu elewacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego nr [...], zlokalizowanego w Z. na działce o numerze ewidencyjnym 1. W dniu 3 kwietnia 2014 r. wpłynęło do Sądu pismo procesowe z dnia 1 kwietnia 2013 r., w którym pełnomocnik strony skarżącej oświadcza, że cofa skargę na decyzję Wojewody [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwana dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofniecie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się podstaw, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, dlatego też oświadczenie złożone przez pełnomocnika skarżącej w piśmie procesowym z dnia 1 kwietnia 2013 r. przed wyznaczonym na dzień 22 maja 2014 r. terminem rozprawy było skuteczne i Sąd jest nim związany. W takim stanie rzeczy, na podstawie przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. O zwrocie wpisu od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.