II SA/Gl 1786/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę baneru reklamowego i w tym zakresie orzekł o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę baneru reklamowego, a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, tj. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę pawilonu handlowego branży spożywczej wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną (zjazd z drogi gminnej ul. [...], drogi, place i parkingi wewnętrzne, zbiornik wody pożarowej). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gmina J. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji albowiem zachodzi niebezpieczeństwo, że realizacja przedmiotowej inwestycji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Rozpoczęcie budowy pawilonu handlowego bez sprawdzenia możliwości przebudowy układu komunikacyjnego zapewniającego bezpieczeństwo ruchu komunikacyjnego, a nawet możliwości dojazdu do zamierzonej inwestycji pojazdów dostawczych, zdaniem strony skarżącej skutkuje koniecznością wstrzymania tej decyzji. W piśmie z dnia 31 grudnia 2013 r. uczestniczka postępowania E. C. oświadczyła natomiast, że po działce nr [...] stanowiącej jej własność prowadzony jest ruch samochodów dostarczających materiały budowlane na budowę pawilonu. Ponadto zgodnie z dokumentacją planu przebudowy drogi, przebudowę projektuje się w obrębie jej działki, na którą nie wyrażała ona zgody. Brak jest możliwości skrętu z drogi wojewódzkiej [...] na ul. [...] bez konieczności naruszenia jej działki oraz działki sąsiadów o nr [...] w J. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (vide: postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06). W rozpoznawanej sprawie zdaniem Sądu strona skarżąca nie przedstawiła argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, w szczególności nie wskazała na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (vide: postanowienie NSA z dnia13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Strona skarżąca w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji odniosła się w sposób ogólny do zarzutów, które w istocie sprowadzają się do uchybień organów administracji w prowadzonym postępowaniu. Nie wykazała przy tym w żaden sposób, że wykonanie decyzji będzie wiązało się z trudnymi do odwrócenia skutkami bądź znaczną szkodą. Kwestia naruszenia przepisów prawa będzie natomiast przedmiotem rozpoznania dopiero na rozprawie. W ocenie Sądu niewątpliwie istnieje ryzyko, że w przypadku prawomocnego uwzględnienia skargi i przyznania racji stronie skarżącej mogłoby dojść do powstania znacznej szkody, jednakże nie po stronie skarżącej, lecz inwestora. To inwestor ponosi bowiem ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2008 r., II OZ 131/08 – niepubl.). Rozpoznając złożony wniosek nie można również pominąć, że stosownie do art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623) w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę, wstrzymanie wykonania tej decyzji Sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania takiej decyzji. Przywołany przepis wskazuje, że wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowić może dużą dolegliwość dla inwestora, mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż szkoda, jaka może wyniknąć z kontynuowania robót budowlanych prowadzonych w oparciu o zaskarżoną decyzję. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.