II SA/Gl 179/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 06 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasady sprzedaży lokali mieszkalnych postanawia: odrzucić skargę. Rada Miejska w T. w dniu [...] r. podjęła uchwałę w sprawie sprzedaży lokali mieszkalnych oraz oddania gruntu w użytkowanie wieczyste. Na powyższą uchwałę dnia [...] r. skarżąca M. Z. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, w której zakwestionowała rozwiązania przyjęte przez Radę Miasta w T. w zakresie rozliczania finansowych kaucji mieszkaniowych i ustalania należności za nabyte przez nią mieszkanie. W toku prowadzonej korespondencji z Urzędem Miasta w T.-Wydziałem Gospodarki Nieruchomościami poinformowano skarżącą, iż jej zarzuty odnośnie błędnego obliczenia ceny sprzedaży lokalu mieszkalnego są nieuzasadnione, albowiem sprzedaż lokalu skarżącej nastąpiła zgodnie z obowiązującymi przepisami, a więc kodeksem cywilnym, ustawą z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, ustawą z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali oraz powyższą uchwałą. Po przesłaniu do tut. Sądu przez Radę Miejską w T. wraz ze skargą, odpowiedzi na skargę, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 marca 2006r. skarżąca została wezwana do wykazania, że przed wniesieniem skargi do Sądu, tj. przed dniem [...] r. wezwała Radę Miasta w T. do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie lub zmianę § [...] zaskarżonej uchwały, a jeśli tak-nadesłanie odpisu takiego wezwania i wskazanie czy została jej udzielona odpowiedź przez Radę Miejską w T. i kiedy doręczono odpowiedź, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca przesłała kserokopie pism wraz z odpowiedziami na nie, kierowanych przez nią do Urzędu Miasta w T. z dnia [...] r oraz [...] r., w których zwraca się do Urzędu Miasta w T. o wyjaśnienie różnic w wysokości udzielanych bonifikat od cen lokali mieszkalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie terytorialnym ( DZ. U. z 2001r, nr 142, poz.1592 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia-zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z cytowanego przepisu wynika, że wniesienie skargi do sądu, winno zostać poprzedzone wezwaniem organu gminy przez stronę skarżącą, do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego lub uprawnienia. Przedmiotowe wezwanie stanowi tym samym niezbędną przesłankę skutecznego uruchomienia sądowej kontroli zaskarżonej uchwały lub zarządzenia. Jak wynika ze skargi czy też akt administracyjnych sprawy skarżąca nie dopełniła wyżej opisanego obowiązku. Za spełniające opisany warunek dopuszczalności skargi, trudno bowiem uznać pisma skarżącej z dnia [...] r. oraz [...] r., skierowane do Urzędu Miasta w T., skoro dotyczą one tylko kwestii wyjaśnienia przez Urząd Miejski w T. różnic w wysokości udzielanych bonifikat od cen lokali mieszkalnych, nie stanowią zaś żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonej uchwały. Jednak nawet gdyby uznać, iż pisma skarżącej z dnia [...] r. oraz z [...] r. stanowiły wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skargę należy uznać za niedopuszczalną, albowiem została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie bowiem z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym w razie udzielenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie 30 dniowy termin, o którym mowa w art. 53 ust. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, rozpoczyna swój bieg od doręczenia skarżącemu takiej odpowiedzi. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy odpowiedź Urzędu Miasta w T. na pismo skarżącej z dnia [...] r. została jej doręczona w dniu [...] r. A zatem termin do wniesienia skargi upływał bezskutecznie w dniu [...] r. Skarżąca zaś wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu [...] r. W tym stanie rzeczy Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt. 6 w zw. z art. 52 § 3 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę jako niedopuszczalną.