II SA/Gl 18/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. L. i Z. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...]r. skarżący H. i Z. L. wnieśli za pośrednictwem Wojewody [...] skargę na decyzję tego organu z dnia [...]r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty C. z dnia [...]r. nr [...] ( znak [...]) zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku usługowego w miejscowości K. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy powyższa decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi, została skutecznie doręczona skarżącym w dniu [...]r. Prawomocnym postanowieniem z dnia [...]r. odmówiono skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że wobec doręczenia H.i Z. L. zaskarżonej decyzji w dniu [...]r. ostateczny termin do wniesienia przez nich skargi upłynął z dniem [...]r. ( sobota ). Jednakże wobec uregulowania zawartego w przepisie art. 83 § 2 powyższej ustawy, w myśl którego jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, uznać należało, iż ostateczny termin do wniesienia skargi przypadał na dzień [...]r. Skarga została wniesiona w dniu [...]r., a zatem po upływie ustawowego terminu, którego Sąd nie przywrócił wydając w tym zakresie postanowienie z dnia [...]r. W świetle wskazanych okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powyższej ustawy.