II SA/Gl 1806/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzewa bez zezwolenia w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu J. B. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1236 zł. W terminie wyznaczonym do dokonania tej czynności skarżący, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W treści formularza wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz pełnoletnim synem, zamieszkując w lokalu mieszkalnym o pow. 38 m2. W skład majątku skarżącego wchodzi również nieruchomość gruntowa o pow. 7 arów, natomiast J. B. zadeklarował, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Z podanych informacji wynika, że źródłem utrzymania się jego rodziny są świadczenia z pomocy społecznej w postaci zasiłków stałych oraz zasiłku pielęgnacyjnego w łącznej wysokości 734 zł miesięcznie. Dodatkowo skarżący podkreślił, że wszyscy członkowie jego najbliższej rodziny są osobami niepełnosprawnymi. Do druku formularza dołączone zostały kopie orzeczeń o niepełnosprawności skarżącego i członków jego rodziny oraz kopie decyzji o przyznaniu zasiłków, o których wspomniano w druku formularza. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U.z 2012 r. poz. 270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Oznacza to więc, że co do zasady na przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym mogą liczyć te osoby, których sytuacja materialna jest bardzo ciężka i nie maja żądnej możliwości zdobycia jakichkolwiek środków pozwalających na samodzielne poniesienie kosztów sądowych. Pamiętać zarazem należy, że przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. Analiza informacji podanych przez skarżącego dokonana z uwzględnieniem podanych wyżej przepisów pozwoliła stwierdzić, że sytuacja materialna rodziny J. B. uzasadnia uwzględnienie złożonego przezeń wniosku w całości, co oznacza zwolnienie go z obowiązku ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych oraz przyznanie mu fachowego pełnomocnika na koszt Skarbu Państwa. Przedstawione przez skarżącego dokumenty, tj. orzeczenia o niepełnosprawności oraz kopie decyzji Prezydenta Miasta B. przyznających zasiłki stałe dla członków rodziny skarżącego w sposób dostateczny potwierdzają tezę o trudnym położeniu materialnym w/w osób i braku możliwości zdobycia środków pozwalających na samodzielne poniesienie kosztów postępowania sądowego oraz opłacenie usług fachowego pełnomocnika. Wysokość dochodu uzyskiwanego w rodzinie wnioskodawcy jest stosunkowo niska jeśli uwzględni się fakt, że służy on zaspokajaniu potrzeb bytowych trzech niepełnosprawnych osób. Źródeł tego dochodu są świadczenia pomocy społecznej co w sposób dostateczny uprawdopodabnia tezę o ciężkim położeniu materialnym rodziny wnioskodawcy a zarazem stanowi wystarczającą podstawę dla uwzględnienia złożonego wniosku w całości. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.