II SA/Gl 1811/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P., D. P. i L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości rolnej w kwestii wniosku skarżącej E.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącej adwokata z urzędu Skarżąca, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W druku formularza wskazała, że mieszka samotnie, nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro, a jej jedynym źródłem utrzymania się jest świadczenie emerytalne, którego znaczącą część pochłaniają koszty egzekucji komorniczej. Strona, na wezwanie referendarza sądowego wyjaśniła, że jej syn przebywa poza granicami kraju, wysokość świadczenia emerytalnego wynosi 575 zł netto miesięcznie, a bieżące koszty utrzymania wynoszą około 200 zł (opłaty za energię elektryczną, dostawy wody, usługi TV oraz zakup lekarstw). Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Uwzględniając przywołane wyżej przepisy i biorąc pod uwagę informacje uzyskane od skarżącej uznano, że jej wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca dysponuje co prawda stałym źródłem dochodu, którego wysokość wynosi jednakże 575 zł netto miesięcznie. Udokumentowane, stałe miesięczne wydatki wynoszą około 200 zł, co oznacza, że do dyspozycji E. P. pozostają bardzo skromne środki na utrzymanie się. Strona cierpi ponadto na schorzenia o charakterze przewlekłym, co potwierdzają nadesłane dokumenty oraz jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Wszystkie, powołane wyżej okoliczności świadczą o tym, że E. P. może mieć znaczące trudność w zdobyciu środków na opłacenie kosztów postępowania sądowego – niezależnie od faktu, że wygospodarowała kwotę niezbędną na uiszczenie wpisu – jak i strona może mieć daleko idące problemy ze zdobyciem funduszy na opłacenie fachowego pełnomocnika. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia