II SA/Gl 1813/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2014 r. sprawy ze skargi A.Z. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych oddala skargę. A. Z. (w dalszej części uzasadnienia nazywana również "skarżącą"), zam. ul. (...), pismem z dnia 10 grudnia 2012 r. następnie doprecyzowanym pismem z dnia 28 lutego 2013 r. skierowanym do Wojewody (...) wskazała szereg nieprawidłowości, które jej zdaniem miały miejsce przy sporządzaniu projektu budowlanego "dla robót polegających na przebudowie schodów zewnętrznych wejścia do budynku trzykondygnacyjnego, wielorodzinnego [...] przy ul. (...) w (...). Skarżąca domagała się: - natychmiastowego wstrzymania "z urzędu" wspomnianej decyzji (chodziło tu o decyzję Prezydenta (...) z dnia (...) r.nr (...) zatwierdzającą wspomniany projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na wykonanie robót budowlanych), - wszczęcie "z urzędu" postępowania w stosunku do osób winnych niedopełnienia obowiązków służbowych i przekroczenia upoważnień, - po weryfikacji i potwierdzeniu przez Wojewodę (...) zgłoszonych nieprawidłowości nadanie odpowiedniego biegu sprawie. Wojewoda (...) pismami z dnia 29 kwietnia 2013 r. i 27 maja 2013 r. wzywał skarżącą do sprecyzowania wniosku w zakresie wskazania trybu, w jakim domaga się podjęcia przez organ czynności. W szczególności organ domagał się wskazania, czy A. Z. żąda wszczęcia postępowania z urzędu czy na wniosek oraz czy pismo skarżącej należy traktować jako wniosek o wznowienie postępowania czy też wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji. Organ wzywał również skarżącą do wykazania swojego interesu prawnego w sprawie – jeśli domaga się wszczęcia postępowania jako strona. Pismami z dnia 9 maja 2013 r. i 15 czerwca 2013 r. skarżąca podtrzymała jednak swoje stanowisko, domagając się podjęcia działań "z urzędu". Nie sprecyzowała, czy jej wniosek dotyczy żądania wznowienia postępowania, czy też stwierdzenia nieważności decyzji. W drugim z pism wskazała jednak, że "po raz kolejny wyjaśniam Organowi Wojewódzkiemu, iż nie uczestniczyłam na prawach strony w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem decyzji nr (...) i do tej okoliczności nie zgłaszam roszczeń. Zatem nie jako strona postępowania domagam się wszczęcia z urzędu przez Wojewodę (...) postępowania [...]". Ze względu na brak precyzji w pismach wnioskodawczyni Wojewoda potraktował pismo z dnia 28 lutego 2013 r. jako wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego "dla robót polegających na przebudowie schodów zewnętrznych wejścia do budynku trzykondygnacyjnego, wielorodzinnego" zakończonego decyzją Prezydenta (...) z dnia (...)r. nr (...) i przekazał sprawę Prezydentowi (...) do rozstrzygnięcia. Prezydent (...) postanowieniem z dnia (...) r. nr (...) odmówił wznowienia postępowania w sprawie. W uzasadnieniu podniósł, iż A. Z. nie przysługuje status strony w rozstrzyganej sprawie. Od postanowienia Prezydenta (...) zażalenie wniosła skarżąca. Domagała się w nim uchylenia skarżonego postanowienia, "przekazania sprawy wadliwie sporządzenia projektu budowlanego [...]" do ponownego rozpoznania "z urzędu" przez organ I instancji, ewentualnie po uchyleniu postanowienia "przejęcie sprawy ro rozpoznania z urzędu przez Wojewodę (...). W sposób wyraźny stwierdziła, że nie działa tu jako strona postępowania tylko w "interesie publicznym". Podniosła, że "działając w interesie publicznym domagała się i dalej domaga przeprowadzenia postępowania oraz wydania orzeczenia z urzędu [...]. Wojewoda (...) postanowieniem z dnia (...) r. nr (...) uchylił skarżone postanowienie i umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu podniósł, iż skarżąca w swoich pismach domagała się podjęcia działań "z urzędu". Organ I instancji potraktował zaś jej pisma jako żądanie wszczęcia postępowania przez stronę – i ze względu na interes prawny – odmówił wszczęcia. Wojewoda (...) wskazał również, iż Prezydent (...) powinien rozpatrzyć wniosek A. Z. zgodnie z jego brzmieniem, czyli rozważyć wznowienie postępowania z urzędu. Na postanowienie Wojewody (...) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli w imieniu A. Z. jej pełnomocnicy T. Z. i W. Z. Zarzuciła ona w skardze organowi II instancji: - naruszenie art. 145 § 1 z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267, w dalszej części uzasadnienia, jako K.p.a.) poprzez jego niezastosowanie, - naruszenie art. 28 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie, - naruszenie art. 152 § 1 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie, - naruszenie 6-8 i 12 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie. Wniosła o: 1. Uchylenie postanowienia Wojewody (...) z dnia (...) r. w części umarzającej postępowanie organu I instancji w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta (...) z dnia (...) r. nr (...) oraz odmowy wznowienia postępowania. 2. Uchylenia w całości postanowienia Prezydenta (...) z dnia (...) r. w przedmiocie: a) odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej Prezydenta (...) z dnia (...) r. nr (...) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na przebudowie schodów zewnętrznych wejścia do budynku trzykondygnacyjnego wielorodzinnego [...], b) odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją nr (...) z dnia (...) r. 3. Uchylenie w całości postanowienia Prezydenta (...) z dnia (...) r. w przedmiocie: a) odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta (...) z dnia (...) r. nr (...), b) odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta (...) z dnia (...) r. nr (...). 4. Wydanie postanowienia o kosztach postępowania według norm prawem przepisanych. W skardze A. Z. przytoczyła wszystkie poprzednio podnoszone okoliczności. Pojawiło się tam również stwierdzenie, że skarżąca jest współwłaścicielką nieruchomości, której dotyczy postępowanie. Nabycie udziału w tej własności miało nastąpić w drodze zasiedzenia w dniu 3 października 2003 r. Nie kwestionowała jednak, iż domaga się wszczęcia postępowania "z urzędu". Dalej jednak stwierdza, że jako współwłaścicielka spornej nieruchomości posiada interes prawny w sprawie. Do skargi dołączyła wniosek o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości złożony dnia 21 października 2013 r. do Sądu Rejonowego w C. Wojewoda odpowiadając na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko oraz wniósł o jej oddalenie. Wskazał również, iż skarga obejmuje żądanie uchylenia rozstrzygnięć w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta (...) z dnia (...) r. nr (...), oraz wznowienia postępowania w sprawie w sprawie wstrzymania wykonania wyżej wymienionego aktu. Rozstrzygnięcia w tym zakresie są już ostateczne i nie mieszczą się w granicach obecnie rozpatrywanej sprawy administracyjnej. W dniu 5 maja 2014 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej W. Z. Informuje on o tym, że skarżąca jest właścicielką nieruchomości, na dowód czego przedstawia postanowienie Sądu Rejonowego w C. z dnia (...) r. sygn. akt (...) w przedmiocie wezwania do udziału w postępowaniu w sprawie zasiedzenia nieruchomości innych uczestników. Jednocześnie podnosi szereg innych okoliczności, wskazujących zdaniem skarżących, iż decyzja Prezydenta (...) z dnia (...) r. nr (...) została wydana z naruszeniem prawa a być może nawet w trakcie jej wydawania doszło do przestępstwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na początku należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle § 2 wspomnianego przepisu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – w dalszej części uzasadnienia jako "P.p.s.a.") wynika, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 P.p.s.a. tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem niniejszego postępowania jest sądowa kontrola postanowienia Wojewody (...) z dnia (...) r. nr (...) uchylającego postanowienie Prezydenta (...) z dnia (...) r. nr (...) w sprawie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta (...) z dnia (...) r. nr (...) zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na wykonanie robót budowlanych, i umarzającego postępowanie w sprawie. Poza zakresem orzekania Sądu pozostają podniesione w skardze A. Z. okoliczności dotyczące rozstrzygnięć odnoszących wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta (...) nr (...). Nie mieszczą się bowiem one w granicach rozstrzyganej sprawy administracyjnej. Niezależnie od tego, skarga w tym zakresie dotyczy rozstrzygnięć ostatecznych. W ocenie Sądu postępowanie Wojewody (...) w rozstrzyganej sprawie oraz wydane rozstrzygnięcie są zgodne z prawem. Skarżąca swoimi pismami z grudnia 2012, lutego, maja i czerwca 2013 r. domagała się podjęcia przez organy administracji publicznej działań w celu usunięcia z obrotu prawnego decyzji Prezydenta (...) nr (...). Nie precyzowała jednak trybu w jakim kwestionuje to rozstrzygnięcie. W ocenie składu orzekającego Wojewoda (...) trafnie zakwalifikował pisma skarżącej jako wniosek o wznowienie postępowania w sprawie. Jednocześnie z akt sprawy wynika, iż skarżącej nie przysługiwał status strony w toczącym się postępowaniu. Mimo wezwań Wojewody (...) nie wykazała swojego interesu prawnego a nadto, w piśmie z dnia 15 czerwca 2013 r. poinformowała organ II instancji, że ""po raz kolejny wyjaśniam Organowi Wojewódzkiemu, iż nie uczestniczyłam na prawach strony w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem decyzji nr (...) i do tej okoliczności nie zgłaszam roszczeń. Zatem nie jako strona postępowania domagam się wszczęcia z urzędu przez Wojewodę (...) postępowania [...]". W ocenie Sądu bez znaczenia jest to, że A. Z. na etapie postępowania sądowoadministracyjnego twierdzi, iż posiada status strony w toczącym się postępowaniu. Skarżąca nie podnosiła tego w postępowaniu przed organem ani I ani II instancji, wręcz odwrotnie. Wskazywała, że działa tylko w interesie publicznym. Przedstawione Sądowi postanowienie Sądu Rejonowego w C. z dnia (...) r. sygn. akt (...) w przedmiocie wezwania do udziału w postępowaniu w sprawie zasiedzenia nieruchomości innych uczestników w żaden sposób nie wykazuje interesu prawnego skarżącej w toczącym się postępowaniu. Informuje jedynie o toczącym się postępowaniu w sprawie zasiedzenia nieruchomości, którego wynik jest nieznany. Trafnie ocenił organ II instancji ocenił, że postanowienie Prezydenta (...) z dnia (...) r. odmawiające wznowienia postępowania w sprawie ze względu na brak statusu strony u skarżącej narusza prawo. A. Z. w cały postępowaniu przed organami administracji wykazywała, że stroną nie jest, a jej działania są podejmowane w interesie publicznym. Należało zatem rozważyć wszczęcie postępowania z urzędu. Trafne jest więc rozstrzygnięcie Wojewody (...) w tym zakresie, polegające na uchyleniu postanowienia Prezydenta (...) i umorzeniu postępowania w sprawie. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując w takim zakresie sprawę Sąd nie dopatrzył się innych naruszeń skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 P.p.s.a. Sąd skargę oddalił.