II SA/Gl 182/07

Dnia 16 kwietnia 2007 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Ewa Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. i J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku – Nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie. Pismem datowanym na dzień [...] roku skarżący J. i M. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. - skargę na decyzję tegoż organu wymienioną w sentencji postanowienia w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. działając w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi decyzją Nr [...] z dnia [...] roku uwzględniło skargę w całości i uchyliło zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Wobec powyższego, Kolegium wniosło o umorzenie postępowania. Pismem z dnia [...] roku skarżący cofnęli skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a. Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Cytowany przepis stanowi samoistną podstawę dokonania przez organ administracji autokontroli, przy czym jedynym warunkiem, jaki musi zostać spełniony, aby wyczerpana została dyspozycja tego przepisu, jest uwzględnienie skargi w całości. Uwzględnienie w całości skargi przez organ powoduje bowiem, iż odpada przyczyna, z powodu której zaskarżone zostało do Sądu określone rozstrzygnięcie, czyniąc tym samym postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane wniesieniem skargi bezprzedmiotowym. Stąd też nie jest możliwe merytoryczne ustosunkowanie się do podnoszonych przez skarżącego zarzutów zawartych w skardze. Taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 tejże ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.