II SA/Gl 182/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędzia NSA Łucja Franiczek, Protokolant Małgorzata Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi H. M. na decyzję Wojewody [...] dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę. Dnia [...] r. "A." S.A. z siedzibą w K. wystąpiła do Starosty w B. z wnioskiem o wydanie pozwolenia na przebudowę wytwórni mas bitumicznych "A." S.A. w M. nr [...] na działce o numerze ewidencyjnym 1 obręb 11 M.. Do wniosku został dołączony projekt przebudowy, wymagana dokumentacja oraz decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wydana przez Wójta Gminy J. dnia [...] r. Organ I instancji wszczął postępowanie w sprawie i zawiadomił o tym fakcie jego strony. Dnia [...]r. wpłynęło do niego pismo H. M., zam. M. nr 2. Podniosła w nim, że wytwórnia mas bitumicznych powoduje znaczne uciążliwości dla otoczenia a mieszkańcy J. sprzeciwiają się jej istnieniu. Brak jest bowiem w zakładzie odpowiednich zabezpieczeń. Nie został również utworzony pas zieleni zabezpieczającej przed zanieczyszczeniami. Oddziałuje ona negatywnie na znaczną ilość działek. Starosta [...] pismem z dnia [...]r. wezwał Inwestora do ustosunkowania się pisma H. M.. Pismem z dnia [...]r. "A." wskazała, że spełnia wszystkie prawem przewidziane wymagania. Argumenty H. M. były podnoszone na etapie odwołania od decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a organ II instancji uznał je za bezzasadne. Decyzją z dnia [...]r. nr [...]Starosta w B. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na przebudowę przedsięwzięcia. W ocenie organu inwestor spełnia wszystkie wymagania przewidziane przepisami prawa, zatem nie można mu odmówić wydania pozwolenia na przebudowę. Od tej decyzji odwołała się H. M.. Zarzuciła organowi I instancji naruszenie art. 7 i 77 kodeksu postępowania administracyjnego polegające na niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności sprawy wynikających z "ochrony środowiska", Zarzuciła, że w odległości 1000 metrów od zakładu osoby tam mieszkające nie są w stanie przebywać na wolnym powietrzu. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał skarżoną decyzję w mocy uznając że zarówno jej treść jak i postępowanie organu I instancji odpowiada prawu. Wskazał, iż inwestor spełnia wszystkie prawem przewidziane wymogi. Lokalizacja zamierzenia jest również zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wskazał wreszcie, że w świetle art. 4 ustawy Prawo budowlane, każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożyła H. M. domagając się uchylenia rozstrzygnięć organów obu instancji. Zarzuciła organowi II instancji naruszenie: - art. 7, 77 i 80 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez zaniechanie w zakresie podjęcia wszelkich kroków mających na celu zebranie i rozpatrzenie całego stanu faktycznego sprawy, - art. 7, 76 § 1, 77 § 1 i 80 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niedokładne zbadanie materiału dowodowego. Dnia [...]r. skarżąca nadesłała do Sądu kopię pisma B. P. do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. stanowiące interwencję w sprawie uciążliwości powodowanych przez wytwórnię asfaltu oraz listę podpisów około 100 osób sprzeciwiających się działalności zakładu. Dodatkowym pismem z dnia [...] r. skarżąca wskazała szereg uchybień, które jednak odnoszą się nie do samego pozwolenia na budowę, ale do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Dnia [...]r. stowarzyszenie zwykłe "B." z siedzibą w M. wniosło o dopuszczenie go do postępowania podnosząc, że przedmiotem jego działalności jest szeroko rozumiana ochrona środowiska. Podniosło ono, że zarówno studium uwarunkowań przestrzennego zagospodarowania gminy jak i miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym znajduje się przedsięwzięcie, nie zostały poprzedzone strategiczną oceną oddziaływania na środowisko. Zakwestionowało wreszcie poprawność decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W trakcie rozprawy dnia 18 czerwca 2015 r. skarżąca złożyła pismo, stanowiące szereg zarzutów dotyczących projektu przebudowy wytwórni mas bitumicznych [...]S.A. w M.. W jej ocenie nie odpowiada on wymaganiom określonym w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r. poz. 462 ze zm.) a w szczególności narusza: - § 8 ust. 2 pkt 7 rozporządzenia poprzez brak informacji i danych o charakterze i cechach istniejących i przewidywanych zagrożeń dla środowiska oraz higieny i zdrowia użytkowników projektowanego obiektu budowlanego, - § 11 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia poprzez brak zwięzłego opisu w projekcie danych technologicznych oraz współzależności urządzeń i wyposażenia związanego z przeznaczeniem obiektu i jego rozwiązaniami budowlanymi, - § 11 ust. 2 pkt 9 rozporządzenia poprzez brak w projekcie opisu rozwiązań i sposobu funkcjonowania zasadniczych urządzeń instalacji technicznych, w tym przemysłowych i ich zespołów tworzących całość techniczno-użytkową, decydujących o podstawowym przeznaczeniu obiektu budowlanego, w tym charakterystyki i odnośnych parametrów instalacji i urządzeń technologicznych, mających wpływ na architekturę, konstrukcji, instalacji i urządzeń technicznych związanych z tym obiektem, - § 11 ust. 2 pkt 11 lit. b) rozporządzenia poprzez brak określenia danych technicznych obiektu budowlanego charakteryzujących wpływ obiektu budowlanego na środowisko i jego wykorzystywanie oraz na zdrowie ludzi i obiekty sąsiednie pod względem emisji zanieczyszczeń gazowych, w tym zapachów, pyłowych i płynnych, z podaniem ich rodzaju, ilości i zasięgu rozprzestrzeniania się, - § 11 ust. 2 pkt 11 lit c) rozporządzenia poprzez brak określenia rodzaju i ilości wytwarzanych odpadów (poprodukcyjnych), - § 11 ust. 2 pkt 11 lit d) rozporządzenia poprzez brak określenia właściwości akustycznych oraz emisji drgań, a także promieniowania, w szczególności jonizującego, pola elektromagnetycznego i innych zakłóceń, z podaniem odpowiednich parametrów tych czynników i zasięgu ich rozprzestrzeniania się, - § 11 ust. 2 pkt 11 lit e) rozporządzenia poprzez brak zwięzłego opisu wpływu obiektu budowlanego na istniejący drzewostan, powierzchnię ziemi, w tym glebę, wody powierzchniowe i podziemne - mając na uwadze, że przyjęte w projekcie architektoniczno-budowlanym rozwiązania przestrzenne, funkcjonalne i techniczne powinny wykazywać ograniczenie lub eliminację wpływu obiektu budowlanego na środowisko przyrodnicze, zdrowie ludzi i inne obiekty budowlane, zgodnie z odrębnymi przepisami, W ocenie skarżącej projekt budowlany nie zawiera również zwięzłego opisu technicznego określającego rozwiązania przestrzenne, funkcjonalne i techniczne wskazujące na ograniczenie lub eliminację obiektu na otoczenie. H. M. podniosła wreszcie, że samo pozwolenie nie zawiera odniesień do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na początku należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle § 2 wspomnianego przepisu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – w dalszej części uzasadnienia jako "P.p.s.a.") wynika, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 P.p.s.a. tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Planowane przedsięwzięcie polega na przebudowie wytwórni mas bitumicznych [...]S.A. w M.. Zamierzenie to niewątpliwie, w świetle przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Przy czym jak wynika z przedstawionego projektu budowlanego zakres robót obejmować będzie wykonanie fundamentów, a następnie montaż na nich nowego urządzenia. Sieć uzbrojenia terenu pozostanie praktycznie bez zmian. Po dokonaniu analizy akt administracyjnych skład orzekający w niniejszej sprawie uznał, iż postępowanie organów administracji architektoniczno-budowlanej było prawidłowe. Zamierzenie jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz przepisami prawa budowlanego. Inwestor uzyskał uprzednio decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Należy zgodzić się również z podniesionym przez organ II instancji argumentem wynikającym z tzw. zasady "wolności budowlanej". Organ administracji nie może odmówić pozwolenia na budowę jeśli inwestor spełnia wymagania przewidziane prawem. Zarzuty podniesione w samej skardze przez H. M. odnoszą się zasadniczo do środowiskowych uwarunkowań planowanego przedsięwzięcia i jako takie nie mogą zostać skutecznie podniesione przy weryfikacji pozwolenia na budowę. Część zarzutów skarżącej oraz dopuszczonego do postępowania stowarzyszenia "Nasze sprawy" sprowadza się głównie do negowania samego istnienia wytwórni mas bitumicznych. Te zarzuty są bezprzedmiotowe w świetle przytoczonego wcześniej art. 4 ustawy Prawo budowlane. W ocenie Sądu niezasadne są wreszcie zarzuty zawarte w piśmie procesowym z dnia [...]r. Dotyczą one braków, w projekcie przebudowy, w stosunku do wymagań określonych rozporządzeniem w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. Sąd dokonał analizy ww. wymienionego projektu i stwierdził, iż zawiera on wszystkie wymagane elementy, mimo że nie zostały wyodrębnione jako osobne jednostki redakcyjne. Przykładem może być zarzut naruszenia § 11 ust. 2 pkt 11 lit e) rozporządzenia poprzez brak zwięzłego opisu wpływu obiektu budowlanego na istniejący drzewostan, powierzchnię ziemi, w tym glebę, wody powierzchniowe i podziemne - mając na uwadze, że przyjęte w projekcie architektoniczno-budowlanym rozwiązania przestrzenne, funkcjonalne i techniczne powinny wykazywać ograniczenie lub eliminację wpływu obiektu budowlanego na środowisko przyrodnicze, zdrowie ludzi i inne obiekty budowlane, zgodnie z odrębnymi przepisami. Na stronach 10-20 znajduje się szczegółowy opis przedsięwzięcia w tym zakresie. Taka sama sytuacja występuje w przypadku wymagań technicznych obiektu budowlanego charakteryzujących wpływ obiektu budowlanego na środowisko i jego wykorzystywanie oraz na zdrowie ludzi i obiekty sąsiednie pod względem emisji zanieczyszczeń gazowych, w tym zapachów, pyłowych i płynnych, z podaniem ich rodzaju, ilości i zasięgu rozprzestrzeniania się. Wszystkie te informacje znajdują się w przedłożonym projekcie. Należy mieć przy tym świadomość, iż zakres informacji przedstawionych w projekcie jest uzależniony (i powinien być dostosowany) do samego zamierzenia. A w rozpatrywanej sprawie roboty budowlane sprowadzają się w istocie do wykonania fundamentu. Niezasadny jest wreszcie zarzut braku odniesień do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W ocenie Sądu takie odniesienia są zbędne. Organ administracji architektoniczno-budowlanej jest związany tą decyzją, co nie oznacza konieczności automatycznego przeniesienia rozwiązań wynikających z treści decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach do pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując w takim zakresie sprawę Sąd nie dopatrzył się innych naruszeń skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 P.p.s.a. Sąd skargę oddalił.