II SA/Gl 182/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędziowie Asesor WSA Tomasz Dziuk (spr.), Sędzia WSA Artur Żurawik, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 maja 2021 r. sprawy ze skargi M.W. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu pierwotnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...]r. nr [...]; 2) zasądza od Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach na rzecz skarżącego kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach ("ŚWINB"), działając na podstawie art 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 roku, poz. 256 z późn. zm., dalej w skrócie "k.p.a.") oraz na podstawie art. 83 ust 2 ustawy z 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U z 2020 roku, poz. 1333 z późn. zm., dalej w skrócie "PrBud"), po rozpatrzeniu odwołania M. W., dalej zwanego "inwestorem" lub "skarżącym, od decyzji z dnia [...] nr [...] r., w której Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. ("PINB"), nakazał skarżącemu jako inwestorowi, doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, poprzez likwidację okna i zamurowanie otworu okiennego w ścianie zachodniej na parterze wolnostojącego budynku mieszkalnego na działce o numerze ewid. 1. przy ul [...] w T., wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę oraz z naruszeniem obowiązujących przepisów, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ŚWINB wskazał, że w związku z pismem E. W., właścicielki sąsiedniej nieruchomości, organ I instancji w dniu [...] r. przeprowadził czynności kontrolne na terenie posesji przy ul. [...] w T. W trakcie tych czynności organ ustalił, że skarżący nabył przedmiotową nieruchomość na przełomie 2018 i 2019 r. Jest ona zabudowana wolnostojącym budynkiem mieszkalnym oraz wolnostojącym garażem z pomieszczeniem gospodarczym. Obiekt mieszkalny jest budynkiem murowanym, dwukondygnacyjnym, bez podpiwniczenia, prawdopodobnie z żelbetowymi stropami i z płaskim dachem (stropodachem). Zarówno na parterze, jak i na piętrze znajdują się pokoje mieszkalne (na parterze - 6, na piętrze - 4 pokoje), łazienki oraz aneksy jadalno-kuchenne. Ponadto na parterze znajduje się pomieszczenie gospodarcze, w którym umiejscowiony jest elektryczny zbiornik na ciepłą wodę oraz piec gazowy, służący do ogrzewania budynku. Podczas czynności kontrolnych stwierdzono, że w przedmiotowym budynku mieszkalnym wykonywane są następujące roboty budowlane: - zabudowa tarasu od strony południowej na piętrze, w wyniku czego powstaje nowe pomieszczenie; - wznoszenie w poziomie parteru od frontu (od strony ul. [...]) nowej ściany murowanej z oknami w miejscu drewnianej zabudowy ganku; - wymiana stolarki okiennej i powiększenie jednego otworu okiennego na parterze w ścianie zewnętrznej od strony zachodniej; - wykonanie dwóch nowych otworów w ścianie zewnętrznej na piętrze od strony zachodniej i wypełnienie ich luksferami. Skarżący nie przedłożył żadnej dokumentacji technicznej, dotyczącej wykonywanych aktualnie robot budowlanych. Wyjaśnił, że nie występował o wydanie stosownych pozwoleń, gdyż według niego prowadzone roboty budowlane nie wymagają pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia. Docelowo zaś przedmiotowy budynek ma być przeznaczony na wynajem. W związku z powyższymi ustaleniami PINB wszczął z urzędu postępowanie w sprawie robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia. W toku postępowania organ I instancji pozyskał z Urzędu Miasta T. archiwalną dokumentację, oznaczoną symbolem: [...] z [...] r. oraz [...] z [...] r. Wynika z niej, że decyzja o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego została wydana rzecz W. R. Integralną częścią dokumentacji jest zaś dokument o nazwie "Projekt techniczny budynku mieszkalnego w T. przy ul. [...]". Budynek ten jeszcze w stanie surowym stał się następnie własnością E. K. i P. K., którzy uzyskali kolejną decyzję o pozwoleniu na budowę. Dla planowanej przez nich inwestycji został sporządzony "Aneks do projektu", zgodnie z którym przyziemie budynku zostało zaadaptowane na jadłodajnię wraz z zapleczem dla 30 miejsc konsumpcyjnych, w której przewidziano produkcję i podawanie dań barowych oraz napoi. Wysoki parter miał pełnić funkcję mieszkalną. Projekt techniczny przewidywał wykonanie balkonu w poziomie wysokiego parteru od strony południowej budynku, na całej jego szerokości oraz wykonanie dwóch okien w ścianie zewnętrznej, w poziomie przyziemia, od strony zachodniej (obecnie od strony działki o numerze ewidencyjnym 2 położonej przy ul. [...]). Według planu sytuacyjnego dołączonego do projektu, zatwierdzonego decyzją z [...] r., ściana budynku od strony zachodniej miała być oddalona o ok. 3,0 m. od granicy działki. Natomiast ani projekt z [...] r. ani aneks do projektu z [...] r. nie przewidywały wykonania jakiejkolwiek dobudowy (np. ganku, zadaszenia tarasu) do budynku mieszkalnego od strony północnej (od ul. [...]). Po zakończeniu budowy ówcześni właściciele na podstawie protokołu oględzin z [...] r. uzyskali zgodę na użytkowanie budynku. W kontekście powyższych ustaleń PINB uznał, że może zostać wszczęta procedura legalizacyjna. W związku z tym w dniu [...] r. PINB wydał postanowienie nr [...], wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych, polegających na remoncie, przebudowie i rozbudowie przedmiotowego budynku mieszkalnego, a także nakazujące skarżącemu zabezpieczenie terenu budowy. W postanowieniu tym skarżący został zobowiązany do przedstawienia dla przedmiotowej inwestycji decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (w trybie legalizacji); czterech egzemplarzy projektu budowlanego remontu, przebudowy i rozbudowy wolnostojącego budynku mieszkalnego położonego w T. przy ul. [...] wraz z opiniami, uzgodnieniami i innymi dokumentami, wymaganymi przepisami szczególnymi, oraz kopiami uprawnień budowlanych projektanta i sprawdzającego wraz z aktualnymi zaświadczeniami stanowiącymi postawę wykonania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, a także oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez inwestora. Jednak ŚWINB utrzymał je w mocy. Inwestor nie przedłożył dokumentów, wskazanych w powyższym postanowieniu. W związku z tym w dniu [...] r. PINB wydał decyzję nr [...], nakazującą inwestorowi, rozbiórkę rozbudowanej części - zabudowy ganku na parterze od strony północnej oraz rozbiórkę zabudowy tarasu na piętrze od strony południowej przedmiotowego budynku mieszkalnego. Decyzja ta jednak nie ostała się w obrocie prawnym, gdyż na skutek odwołania wniesionego przez inwestora ŚWINB decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W toku dalszego postępowania w dniu [...] r. PINB przeprowadził oględziny przedmiotowej nieruchomości. Czynności oględzin przeprowadzono od strony posesji przy ul. [...], której właścicielka wyjaśniła, że w ścianie zachodniej przedmiotowego budynku mieszkalnego zostały wykonane trzy otwory okienne - jedno w przyziemiu, a dwa na piętrze. W dniu [...] r. PINB wydał dwie decyzje: - decyzję nr [...], którą nakazał skarżącemu rozbiórkę rozbudowanej części - zabudowy ganku na parterze od strony północnej oraz rozbiórkę zabudowy tarasu na piętrze od strony południowej przedmiotowego budynku, - decyzję nr [...], znak: [...], którą nakazał inwestorowi doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, poprzez likwidację okna i zamurowanie otworu okiennego w ścianie zachodniej na parterze przedmiotowego budynku wykonanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, z naruszeniem obowiązujących przepisów. Inwestor wniósł odwołania od powyższych decyzji. W odwołaniu dotyczącym drugiej z wymienionych powyżej decyzji inwestor zarzucił niedokonanie przez organ I instancji oceny, czy w sprawie zachodzi "wyjątkowa sytuacja przewidziana w § 12 rozporządzenia Ministra lnfrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowania". Odwołanie to jednak nie przyniosło oczekiwanego przez inwestora skutku, gdyż wskazaną na wstępie niniejszego uzasadnienia decyzją z dnia [...] r. ŚWINB utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, nakazując likwidację okna i zamurowanie otworu okiennego w ścianie zachodniej na parterze przedmiotowego budynku. W uzasadnieniu zaskarżonej obecnie decyzji ŚWINB przedstawił najpierw przebieg dotychczasowego postępowania, w tym przypomniał treść decyzji, którą jako organ odwoławczy już poprzednio wydał w niniejszej sprawie. ŚWINB zaakcentował przy tym, że już w poprzedniej, uchylonej na skutek odwołania, decyzji PINB wskazał na powiększenie otworu okiennego na parterze w ścianie zewnętrznej od strony zachodniej, a także wykonanie dwóch nowych otworów okiennych w ścianie zewnętrznej na piętrze od strony zachodniej i wypełnienie ich luksferami. Jednak pomimo, że działania te świadczą o dokonaniu przebudowy przedmiotowego budynku, okoliczność ta nie znalazła wyrazu w sentencji poprzednio wydanej przez PINB decyzji. Ponadto w uzasadnieniu decyzji ŚWINB przedstawił i omówił podstawę materialnoprawną podjętego w sprawie rozstrzygnięcia tj. art. 51 ust. 1 PrBud. W kontekście zaś poczynionych na tym tle rozważań stwierdził, że u podstawy wydanego przez organ I instancji orzeczenia leży niezgodność wykonanych robót budowlanych z warunkami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Według organu odwoławczego z archiwalnej dokumentacji, zatwierdzonej decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...] r wynika, że w poziomie przyziemia, od strony zachodniej projekt przewidywał wykonanie dwóch okien. Natomiast w czasie przeprowadzonej przez PINB kontroli stwierdzono, że w tej ścianie inwestor wykonał dodatkowy otwór okienny, przeszklony, który nie był przewidziany w zatwierdzonym projekcie. Ponieważ zaś odległość od granicy działki wynosi około 2,85 m. w ścianie tej okno nie może pozostać, z uwagi na naruszenie warunków technicznych. Natomiast w zakresie dwóch otworów na piętrze, które są wypełnione luksferami, PINB stwierdził, iż nie stanowią one otworów okiennych, ze względu na brak przezroczystości, lecz należy je traktować jako przemurowanie ściany. W ocenie ŚWINB przeprowadzone roboty stanowiły przebudowę w rozumieniu art. 3 pkt 7a PrBud i nie zostały wymienione w art. 29-31 PrBud. Zatem zgodnie z art. 28 ust. 1 PrBud wymagały przed ich rozpoczęciem uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W przypadku gdy inwestor dokonał przebudowy bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, zastosowanie zaś znajdują przepisy art. 50 -51 PrBud, ponieważ przebudowa stanowi przypadek inny niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b PrBud. Ponadto ŚWINB wysnuł wniosek, że wykonane roboty nie są zgodne z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Z tego względu organ odwoławczy przychylił się do oceny organu pierwszej instancji, iż jedyną możliwością doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem jest doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, poprzez likwidację okna i zamurowanie otworu okiennego w ścianie zachodniej na parterze przedmiotowego budynku. W skardze na powyższą decyzję organu odwoławczego inwestor reprezentowany przez fachowego pełnomocnika zarzucił mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie art. 7 w związku z art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności w odniesieniu do wyjaśnień inwestora, w świetle których dokonane przez niego czynności dotyczył wymiany stolarki okiennej w oknach, które już istniały w dacie zakupu budynku przez inwestora. Zarzucono także naruszenie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 50 ust. 1 pkt 1 oraz w związku z art. 48 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 4 PrBud poprzez wadliwą wykładnię i błędne przyjęcie, że inwestor dopuścił się działań niezgodnych z prawem, podczas gdy wykonane przez inwestora prace stanowiące bieżącą konserwację stolarki okiennej nie wymagały uzyskania pozwolenia na budowę. W związku z podniesionymi zarzutami inwestor domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenia na swoją rzecz od organu kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę ŚWINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137, t.j. ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r., poz. 2325, t.j. ze zm. ) dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Przedstawiona tutaj regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powinny też prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 §1 k.p.a.) i działać w sprawie wnikliwie (art. 12 §1 k.p.a.). Ponadto jak wynika z art. 77 §1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy; zgodnie zaś z art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. W ocenie Sądu w realiach rozpoznawanej sprawy organy nie sprostały obowiązkom wynikającym z przytoczonych powyżej przepisów k.p.a., przy czym związane z tym naruszenie przepisów postępowania mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Organy przyjęły bowiem, że w zachodniej ścianie przedmiotowego budynku inwestor wykonał dodatkowy otwór okienny. Tymczasem, jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy protokołu z czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...] r., w przedmiotowym budynku wykonywane były roboty budowlane polegające na wymianie: stolarki okiennej, wykonaniu 2 nowych otworów na piętrze od strony zachodniej wypełnionych luksferami oraz powiększeniu jednego otworu na parterze. Organ nie wyjaśnił przy tym dlaczego pomimo takiej treści protokołu przyjął, że inwestor wykonał dodatkowy otwór okienny na parterze. Można jedynie przypuszczać, że ma to związek z treścią drugiego protokołu z czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...] r., w treści którego wskazano, że według wyjaśnień obecnej podczas czynności kontrolnych właścicielki sąsiedniej nieruchomości w okresie stycznia i lutego [...] r. w ścianie zachodniej zostały wykonane trzy otwory okienne – jedno w przyziemiu (na parterze), a dwa na piętrze. Nie mniej organ nie wskazał, w oparciu o jaki dowód poczynił ustalenie, wedle którego inwestor wykonał dodatkowy otwór okienny. Skutkuje to naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a. i wynikającego z tego przepisu wymogu, wedle którego wskazując fakty, które organ uznał za udowodnione należy wskazać dowód, na którym organ się oparł oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej. Ponadto w tym samym uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśniając motywy, którymi kierował się wydając poprzednio decyzję o uchyleniu wcześniejszej decyzji PINB zacytował fragment swojej poprzedniej decyzji: "ŚWINB zauważa, że jak słusznie wskazał organ I instancji, postępowanie obejmowało również powiększenie otworu okiennego na parterze w ścianie zewnętrznej na piętrze od strony zachodniej...". Wobec takich rozbieżności organy zobligowane były to tego, aby w ramach ponownego (po uchyleniu przez ŚWINB pierwszej decyzji PINB) postępowania dowodowego dokładnie wyjaśnić, jakie czynności zostały wykonane przez inwestora (lub poprzednich właścicieli) w odniesieniu do spornego okna na parterze (w przyziemiu) tj. czy powstało ono w następstwie wykonania nowego otworu okiennego (jak wynika z wyjaśnień właściciela sąsiedniej nieruchomości) czy jego powiększenia, a jeżeli tak, to w jakim zakresie powiększenie to miało miejsce. Wobec zaś treści wyjaśnień właściciela sąsiedniej nieruchomości, odbiegających od wcześniejszych ustaleń, zaakceptowanych przez organ odwoławczy w poprzednio wydanym przez ten organ rozstrzygnięciu, zdaniem Sądu, zachodziła konieczność przesłuchania stron w zakresie dotyczącym spornego okna. W świetle powyższych rozważań stwierdzić należy, że organ I instancji przedwcześnie stwierdził, że w ścianie zachodniej przedmiotowego budynku mieszkalnego na parterze wykonany został nowy otwór okienny, czym naruszył wskazane powyżej przepisy k.p.a., przy czym naruszenie to mogło mieć na wynik sprawy. Jednocześnie organy naruszyły art. 51 ust. 1 pkt. 1 PrBud przedwcześnie nakładając na skarżącego obowiązki przewidziane w tym przepisie. Zgodzić się wypada z organami, że otwory wypełnione luksferami nie stanowią otworów okiennych, zaś fragmenty ściany częściowo wypełnionej luksferami (pustakami szklanymi) należy traktować tak samo jak ścianę wypełnioną cegłą szklaną, to jest ścianę pełną, bez otworów okiennych. Zabrakło jednak jednoznacznego stwierdzenia organów, że zastosowane rozwiązanie, w ramach którego dotychczasowe wypełnienie ściany zewnętrznej zostało zastąpione wspomnianymi luksferami, nie wpływa negatywnie na konstrukcję budynku i jego stabilność. W szczególności wykluczyć należało, że wykonanie otworów w ścianie w celu ich wypełnienia luksferami nie stanowiło ingerencji w konstrukcję nośną budynku. Pomijając wskazane powyżej naruszenia przepisów postępowania oraz przepisu PrBud stwierdzić należy, że treść zaskarżonej sentencji zaskarżonej decyzji została sformułowana w sposób, który budzi istotne wątpliwości co do treści nałożonego tą decyzją obowiązku. Jak bowiem wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym przede wszystkim z dokumentacji fotograficznej, w zachodniej ścianie budynku na poziomie parteru znajdują się trzy okna, co nakładało na organ konieczność takiego sformułowania sentencji decyzji, aby wynikało z niej jednoznacznie, którego z tych okien dotyczy nałożony w decyzji obowiązek. Ponadto nawet uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie daje w tym zakresie wystarczających wskazówek. Dopiero analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w konfrontacji z treścią sentencji zaskarżonej decyzji i uzasadnienia do niej daje możliwość ustalenia, którego z okien dotyczyło kontrolowane w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie. Tymczasem to z sentencji powinna jednoznacznie wynikać treść obowiązku nałożonego na jej adresata. Stwierdzona w tym zakresie wadliwość decyzji organu I instancji utrzymanej przez organ odwoławczy zaskarżoną decyzją powoduje, że niezależnie od wcześniej stwierdzonych naruszeń przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego zachodzi konieczność uchylenia kontrolowanych w niniejszej sprawie decyzji administracyjnych. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania obejmujących wpis sądowy w kwocie 500 zł., wynagrodzenie pełnomocnika w osobie radcy prawnego w kwocie 480 zł., opłatę skarbową od pełnomocnictwa 17 zł., czyli łącznie w kwocie 997 zł., rozstrzygnięto na wniosek skarżącego zgodnie z art. 205 § 1, art. 206, art. 209 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 256 ze zm.). Wskazania co dalszego postępowania wynikają wprost z przedstawionych powyżej rozważań. Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie przewidzianym w art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374, ze zm.), w związku z § 1 zarządzenia nr 31 Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw i wdrożenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach dalszych działań profilaktycznych przeciwdziałających rozprzestrzenianiu się wirusa SARS-CoV-2.