II SA/Gl 183/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w sprawie zatrzymania prawa jazdy p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem złożonym osobiście w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Katowicach w dniu 22 stycznia 2018 r. H. S. wniósł skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r. nr [...] wydaną w przedmiocie zatrzymania H. S. prawa jazdy kat. A, B. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2018 r. wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca wskazane wezwanie została wysłana na adres wskazany w skardze i została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 8 maja 2018 r. W piśmie z dnia 10 maja 2018 r. skarżący podniósł między innymi, że ww. zarządzenie zostało wydane przez osobę nieuprawnioną i w związku z tym jest bezskuteczne. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 18 maja 2018 r. wezwał skarżącego do sprecyzowania treści ww. pisma poprzez wskazanie, czy stanowi ono zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Wyznaczono termin 7 dni pod rygorem uznania, że nie stanowi ono takiego zażalenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu, który odebrał je osobiście 25 maja 2018 r. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Pomimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, skarżący nie uiścił również należnej opłaty sądowej. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.