II SA/Gl 184/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.M., T.M., B.P., E.P., oraz W.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi B.P., E.P. oraz W.P. Pismem z dnia 14 lutego 2011 r. skarżący K.M., T.M., B.P., E.P. oraz W.P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. nr [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nieruchomości położonej w T.. Do skargi został dołączony dowód uiszczenia wpisu stałego od skargi w kwocie 500 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 marca 2011 r. skarżący zostali wezwani do jednoznacznego oświadczenia, w czyim imieniu została uiszczona ww. opłata sądowa. Pismem z dnia [...] r. skarżący B.P., E.P., oraz W.P. cofnęli złożoną skargę, natomiast skarżący K. i T. M. w piśmie z tej samej daty oświadczyli, że opłata została złożona w ich imieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) uprawnia stronę do cofnięcia skargi. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków gdy miałoby ono na celu obejście prawa lub w konsekwencji powodowało utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że w rozpatrywanym przypadku nie zachodzą wskazane wyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego dokonane cofnięcie jest skuteczne. Okoliczność ta uzasadnia umorzenie przez Sąd postępowania w sprawie skargi B.p., E.P. oraz W.P. na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.