II SA/Gl 1848/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozpatrzenia wniosku o aktualizację opłaty rocznej z tytułu wieczystego użytkowania postanawia: odrzucić skargę Kognicja sądów administracyjnych została wyznaczona treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 poz. 270 – zwanej dalej P.p.s.a. ). W myśl tego przepisu sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej w sprawach skarg na: - decyzje administracyjne; - postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; - postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; - inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; - pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; - akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; - akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 przywołanego przepisu, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; - akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; - bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a przywołanego przepisu. Przedmiotem skargi E. K. jest stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., wyrażone w piśmie z dnia 23 września 2013 r. odnośnie opłaty rocznej z tytułu wieczystego użytkowania gruntu znajdującego się w posiadaniu skarżącego. Treść tego pisma zawiera wyjaśnienie skarżącemu aktualnego stanu prawnego odnośnie zmian w wysokości opłat ponoszonych z tytułu władania gruntem w oparciu o użytkowanie wieczyste. Tego rodzaju pismo nie stanowi aktu z zakresu administracji publicznej, albowiem po pierwsze nie zawiera jakiegokolwiek rozstrzygnięcia o charakterze władczym, mocą którego E. K. zobowiązany zostałby do określonego zachowania lub też zaniechania ani też nie przyznaje skarżącemu żadnych uprawnień. Ponadto nie zostało ono sporządzone w związku z jakimkolwiek, toczącym się postępowaniem administracyjnym, skoro sam skarżący wyraźnie wskazał, że nie chodzi mu o aktualizację opłaty z tytułu użytkowania wieczystego, dokonywaną w trybie i na zasadach określonych w art. 81 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. Nr. 102, poz. 651 ze zm.), gdzie dopuszczalna byłaby ewentualna skarga na bezczynność organu w takiej sprawie. Wobec tego jego skargę należy uznać za niedopuszczalną, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 § 3 P.p.s.a.