II SA/Gl 185/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk ( spr.) Sędziowie NSA Łucja Franiczek WSA Iwona Bogucka Protokolant sekr. sąd. Elwira Massel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2005 r. sprawy ze skargi S.C. i S.C. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę o d d a l a s k a r g ę Prezydent Miasta G. decyzją z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 28, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane ( t.j. Dz. U. nr 106 z 2000 r. poz. 1126 z zm.) i art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz. U. nr 80/2003, poz. 718 ), zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie B. i Z.M. na nadbudowę garażu przy budynku mieszkalnym w zabudowie szeregowej przy ul. [...] w G. na działce nr [...]. W uzasadnieniu organ podał, iż inwestorzy uzyskali decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ( ostateczna decyzja SKO z dnia [...] r.) i wykazali prawo do dysponowania nieruchomością dla celów budowlanych. W oparciu o pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku ustalono, iż inwestorzy wykonali nakaz rozbiórki wynikający z ostatecznej decyzji Wojewody Ś. z dnia [...] r. ( skarga na tą decyzję została oddalona przez NSA wyrokiem z dnia 29.11.1995 r. sygn. akt SA/Ka 2234/94 ). Projekt budowlany został uzupełniony o wykres zacienienia terenów i budynków w przyległych przez budynki położone na działce [...]. Z analizy zacienienia wynika, że projektowana nadbudowa garażu nie powiększy istniejącego zacienienia budynku na działce [...], a więc nie naruszy § 66 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. ( Dz. U. nr 75/2002, poz. 690 ). Organ podkreślił, że złożona analiza została wykonana w oparciu o rozporządzenie z 2002 r., która stawia szersze, a zatem korzystniejsze dla nieruchomości sąsiednich wymagania w porównaniu z rozporządzeniem z 1994 r., obowiązującym na dzień złożenia wniosku. Ponieważ inwestorzy spełnili wszystkie przewidziane prawem wymagania, złożony projekt został uzupełniony w zakresie zacienienia, a brak jest regulacji prawnej zakazującej rozbudowy budynków szeregowych, wniosek inwestorów musiał zostać uwzględniony. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli S. i S.C. – właściciele sąsiedniej zabudowanej działki nr [...]. Zarzucili, iż decyzja jest sprzeczna z prawem bowiem zezwala na nadbudowę na obiekcie ( garażu ) wykonanym niezgodnie z prawem oraz narusza wymagania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, określone w pkt [...]. Wojewoda Ś. nie uwzględnił odwołania i zaskarżoną decyzją z dnia [...] roku na podstawie art. 28, art. 34 ust. 3 i ust. 4 ustawy Prawo budowlane z dnia 7.07.1994 roku ( t.j. Dz. U. nr 106, z 2000 r., poz. 1126 z zm.) w związku z art. 7 ust. 1 ustawy z 27.03.2003 r., o zmianie ustawy Prawo budowlane... ( Dz. U. nr 80, poz. 718 ) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy uznał, że decyzja jest zgodna z prawem, a podnoszone przez odwołujących się zarzuty nieuzasadnione. Istotnie w [...] roku nakazano rozbiórkę samowolnie dokonanej przez inwestorów nadbudowy garażu, a NSA wyrokiem z 29.11.1995 r. sygn. akt II SA/Ka 2234/94 uznał to rozstrzygnięcie za zgodne z prawem. Już w trakcie obecnego postępowania, które rozpoczęło się wnioskiem inwestorów z dnia [...] r. ustalono ( po wcześniejszej odmowie wydania pozwolenia na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego decyzją Prezydenta G. z [...]) na podstawie pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] r. wykonanie nakazu rozbiórki. Zatwierdzony zaskarżoną decyzją projekt nadbudowy został zasadniczo zmieniony w stosunku do samowolnej budowy objętej opisanym wyżej nakazem rozbiórki. Zmieniony został kierunek pochylenia połaci dachu i rozwiązany problem odprowadzania wód opadowych, które będą odprowadzane na teren posesji inwestora. Zachowano także wymogi decyzji o warunkach zabudowy w zakresie obowiązku zapewnienia formy architektonicznej dostosowanej do dotychczasowej zabudowy. Projektowana nadbudowa garażu z uwagi na całkowitą wysokość [...] m, przyleganie do budynku mieszkalnego o wysokości [...] nie zakłóci w sposób zasadniczy istniejącej zabudowy. Nie ulegną także pogorszeniu warunki korzystania z nieruchomości sąsiedniej, w szczególności przez jej zacienienie. Cień planowanej nadbudowy prawie całkowicie mieści się w cieniu istniejącego budynku, a to w związku z różnicą wysokości między projektowaną nadbudową, a istniejącym budynkiem, która wynosi [...] m ( analiza zacienienia ). Usytuowanie nadbudowy w granicy działek dopuszcza § 12 art. 6 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z 14.12.1994 r. ( t.j. Dz. U. nr 15 z 1999 r. poz. 140 ), które w sprawie ma zastosowanie, jeżeli zostanie wykazana możliwość zachowania odległości między projektowaną zabudową, a istniejącą, co w sprawie ma miejsce. Niezależnie od powyższego nieruchomości stron znajdują się w zabudowie szeregowej z którą łączy się zabudowa od granicy do granicy. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego S. i S.C. zarzucali, iż dopuszczenie do nadbudowy garażu narusza całą koncepcje szeregowej zabudowy wynikającą z planu realizacyjnego z [...] roku, a także pozwolenia na budowę, które przewidywało obowiązek powtarzalności. Inwestorzy tym zasadom nie podporządkowali się już w czasie wykonywania garażu, który został zrealizowany z odstępstwami ( nielegalnie wydłużony o [...] m ). Nie przeprowadzono dotychczas legalizacji tego garażu, a decyzja przewiduje właśnie nadbudowę na tym obiekcie. Nadto skarżący powołali się na treść uzasadnienia wyroku NSA w sprawie SA/Ka 2234/94, którym oddalono skargę na nakaz rozbiórki nielegalnej nadbudowy garażu, a Sąd stwierdził, że nadbudowa ta powoduje niedopuszczalne pogorszenie warunków użytkowych dla otoczenia ( art. 37 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. z 1974 r.) Zdaniem skarżących naruszono także § 12 ust. 6 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych z 14.12.1994 roku bowiem nie wyrazili oni zgody na budowę w granicy. Projektowana rozbudowa znacznie obniży wartość ich posesji. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i dodatkowo wyjaśnił, iż Prezydent Miasta G. decyzją z dnia [...] roku udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku jednorodzinnego na [...] w G.( działka [...]), a decyzja ta obejmuje garaż w powiększonych wymiarach. Na rozprawie w dniu 25.10.2005 roku skarżący S. C. podkreślił, iż decyzja narusza prawo z uwagi na dopuszczenie budowy w granicy bez jego zgody oraz z uwagi na nieuwzględnienie w analizie zacienienia tarasu i drzwi balkonowych ( stanowiących doświetlenie klatki schodowej), a jedynie okien pomieszczeń mieszkalnych . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga wniesiona do sądu administracyjnego może zostać uwzględniona jedynie w sytuacji, gdy w wyniku kontroli zaskarżonej decyzji Sąd stwierdzi, że została ona wydana z naruszeniem prawa materialnego lub procedury administracyjnej, które miało wpływ na wynik sprawy ( art. 145 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm., dalej powoływanej jako "ppsa". W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził wymienionych naruszeń prawa, co prowadziło do uznania, że skarga jest nieuzasadniona. Pozwolenie na budowę zostało wydane na rzecz inwestora posiadającego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, który w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu złożył wniosek w tym przedmiocie ( art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego ) wraz z projektem budowlanym. Decyzja organu I i II instancji wykazuje, że przed wydaniem pozwolenia na budowę organy te dokonały kontroli zgodności projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisami w tym techniczno – budowlanymi ( art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego ). W ocenie składu orzekającego wyniki tej kontroli, a także wynik pozostałych ustaleń ( o których będzie mowa dalej ) zobowiązywały organy do pozytywnego załatwienia wniosku. W szczególności - w związku z zarzutami skargi – należy stwierdzić, że decyzja o pozwoleniu na budowę odpowiada wymogom decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zobowiązywała ona między innymi do zachowania normatywnych odległości od granic działki ( pkt [...] ) oraz projektowania nadbudowy w sposób nie powodujący pogorszenia warunków użytkowych nieruchomości sąsiedniej ( pkt [...] ). Jeżeli chodzi o odległości projektowanej zabudowy od granic działki to kwestie tą reguluje rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14.12. 1994 r. ( t.j. Dz. U. nr 15 z 1999 r., poz. 140 ), które w sprawie ma zastosowanie w związku z § 330 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki ( Dz. U. nr 75 /2002 poz. 690 ). Stosownie do § 12 ust. 6 rozporządzenia z 14.12.1994 r. dopuszczalne jest sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli zostanie wykazana możliwość zachowania odległości między projektowaną zabudową a istniejącą. W niniejszej sprawie warunki te zostały spełnione. Analiza zacienienia wykazuje bowiem nie tylko spełnienie wymagań § 13 i § 60 rozporządzenia z 1994 roku, ale także § 60 pkt 1 rozporządzenia z 12.04.2002 r. ( nie obowiązującego w sprawie ). W tym miejscu w związku z zarzutami skarżących należy stwierdzić, iż ochrona przed zacienieniem przewidziana rozporządzeniem, dotyczy jedynie pomieszczeń mieszkalnych to jest przeznaczonych na pobyt ludzi. Powołany wyżej § 12 ust. 6 rozporządzenia z 14.12.1994 r. do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5.03.2001 r. sygn. akt UP 11/01 ( OTK 2001/2/33 ) przewidywał nadto wymóg zgody właściciela działki sąsiedniej na usytuowanie budynku w granicy. Wyrokiem wyżej powołanym Trybunał Konstytucyjny stwierdził, iż § 12 ust. 6 rozporządzenia z 14.12.1994 r. ( t.j. z 1999 r., Dz. U. nr 15, poz. 140 z zm.) w zakresie wymogu uzyskania zgody właściciela działki sąsiedniej na usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jest niezgodny z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane ( t.j. z 2000 r., Dz. U. nr 106, poz. 1126 ). Oznacza to, iż w dacie wydawania zaskarżonej decyzji zgoda właściciela działki sąsiedniej na usytuowanie budynku w granicy nie była wymagana, a o takim usytuowaniu orzekał organ prowadzący sprawę o wydanie pozwolenia ( wyrok siedmiu sędziów NSA z 11.06.2001 r. o SA 4/01). Ponieważ decyzja o warunkach przewidywała wymóg zachowania normatywnych odległości od granicy to usytuowanie nadbudowy zgodnie z § 12 ust. 6 rozporządzenia z 1994 r. spełnia ten warunek. Należy w tym miejscu podkreślić, iż brak jest w przepisach prawa zakazu rozbudowy obiektów zrealizowanych w zabudowie szeregowej. Przy spełnieniu warunków przewidzianych prawem mogą one być rozbudowane tak jak wszystkie inne obiekty. Potwierdza to decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania która przesądziła o dopuszczalności nadbudowy garażu przy budynku mieszkalnym w zabudowie szeregowej przy ul. [...] w G. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko organów orzekających co do spełnienia wymogu zachowania przez projektowaną nadbudowę formy architektonicznej dostosowanej do otaczającej zabudowy. Projektowana nadbudowa o całkowitej wysokości [...] m, przy wysokości budynku mieszkalnego – do którego przylega – wynoszącej [...] m i zgodności "brył" obu obiektów nie zakłóca formy architektonicznej otaczającej zabudowy. W sprawie brak było także przeszkód do wydania pozwolenia na budowę w postaci niewykonania nakazu rozbiórki i nadbudowy samowolnie rozbudowanego garażu. Nakaz rozbiórki został wykonany ( pismo PINB z [...] r. ) a ostateczną decyzją z dnia [...] r. nr [...], Prezydent Miasta G. udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku przy ul. [...] wraz z garażem ( decyzją tą zalegalizowano zmiany dotyczące wymiarów garażu). Na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie miał wpływu wyrok NSA wydany w sprawie SA/Ka 2234/94. Dotyczył on bowiem samowolnej budowy prowadzonej pod rządami Prawa budowlanego z 1974 roku i niezgodnej z przepisami regulującymi warunki techniczno budowlane. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ppsa, skarga podlegała oddaleniu. su.