II SA/Gl 1855/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. i E.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość w kwestii wniosku skarżącej – E. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącej; W treści skargi z dnia 11 listopada 2013 r. E. K. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie "obrońcy do sprawy". Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 17 grudnia 2013 r. skarżąca złożyła do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczyła (w rubryce nr 4), iż żąda ustanowienia adwokata. Równocześnie oświadczyła, że jest poważnie chora i utrzymuje się z renty w kwocie brutto 835,88 zł, z kolei koszty związane z utrzymaniem zamieszkiwanego przez nią lokalu to aż 500 zł, do czego dochodzą opłaty za tzw. media, w związku z czym na zaspokojenie innych potrzeb życiowych pozostaje jej niewielka kwota i dlatego korzysta z pomocy matki. Strona dodała, iż posiada mieszkanie o powierzchni 48 m2. Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 Euro. Odpowiadając na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 28 stycznia 2014 r.) skarżąca nadesłała dokumenty potwierdzające wysokość obciążających ją należności z tytułu czynszu (wraz z ubezpieczeniem, opłatami za wodę, centralne ogrzewanie itd.), w kwocie ogółem 504,43 zł, energię elektryczną (68,73 zł), gaz (38,94 zł) i telefon (51,49 zł). Przedłożyła również między innymi orzeczenie o częściowej niezdolności do pracy, formularz rocznego obliczenia podatku (PIT-40A), a także przekaz pocztowy i decyzję ZUS, z których wynika, że wartość pobieranej przez nią renty netto (do wypłaty) to 721,65 zł. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy podnieść, że jakkolwiek w skardze E. K. określiła, iż żąda zarówno ustanowienia pełnomocnika jak i zwolnienia od kosztów sądowych, to już w rubryce nr 4 formularza "PPF" wskazała, że domaga się jedynie ustanowienia adwokata. W tym stanie rzeczy, pismem z dnia 28 stycznia 2014 r. skarżącą wezwano do sprecyzowania zakresu jej wniosku, pod rygorem przyjęcia, iż żąda tylko ustanowienia adwokata (jak to określiła w urzędowym formularzu "PPF"). Ponieważ skarżąca, odpowiadając na to wezwanie nie sprecyzowała zakresu wniosku, przyjęto - zgodnie z powyższym rygorem - iż domaga się jedynie ustanowienia adwokata. Odnosząc się zatem do wniosku skarżącej, godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń strony wynika, iż nie posiada ona zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Nadesłane w toku postępowania dokumenty źródłowe potwierdzają przy tym, że jedynym źródłem dochodu jest dla niej renta, w kwocie netto 721,65 zł, która - uwzględniwszy wysokość obciążających ją kosztów utrzymania - nie pozwala na dokonanie w zasadzie żadnych oszczędności. Zważywszy powyższe uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w sposób dostatecznie wiarygodny, że opłacenie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru przekracza jej możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.