II SA/Gl 1859/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg "A" Sp. z o.o. w W., M. K. i R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwestii wniosku "A" Sp. z o.o. w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w części utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...] ustalającą jednorazową opłatę dla "A" S.A. i zobowiązującą do jej uiszczenia p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w części utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...] ustalającą jednorazową opłatę dla "A" S.A. i zobowiązującą do jej uiszczenia. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta B. ustalił jednorazową opłatę dla M. K. w wysokości 1.052300,00 zł, dla R. P. w wysokości 1.052300,00 zł i dla "A" S.A. w wysokości 1.052300,00 zł, z tytułu wzrostu wartości nieruchomości o numerach [...], [...], [...], [...] obręb [...], na skutek uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i zbycia tej nieruchomości. Równocześnie zobowiązał wyżej wymienionych do wniesienia tej opłaty na rachunek Urzędu Miejskiego w B. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy powyższą decyzję. Skargi na tę ostatnią decyzję wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach "A" Sp. z o.o. w W. (dawniej "A" S.A.) oraz M. K. i R. P. Skarżąca Spółka zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w części utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...] ustalającą jednorazową opłatę dla "A" S.A. i zobowiązującą do jej uiszczenia. W jego uzasadnieniu podniosła, że egzekucja ustalonej opłaty doprowadzi do pozbawienia tego podmiotu płynności finansowej i w konsekwencji dalsze funkcjonowanie Spółki będzie zagrożone. Wraz ze skargą przedłożone zostały dokumenty obrazujące sytuację finansową Spółki, w tym urzędowy formularz druku wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z dokumentów tych wynika, że wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi 1.837.220.00 zł, wartość środków trwałych 0.00 zł, zaś na rachunkach należących do Spółki znajdują się środki pieniężne w łącznej kwocie 143.549,00 zł. Według wyjaśnień Spółki zaniechała ona prowadzenia działalności operacyjnej i nie uzyskuje dochodów ze sprzedaży. Jak wynika z przedłożonego rachunku zysku i strat Spółka posiada udziały lub akcje w jednostkach powiązanych na kwotę 800.000,00 zł. Rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) stanowi, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w części wnioskowanej przez skarżącą Spółkę. Jak słusznie zauważono we wniosku, decyzja ustalająca jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z jej zbyciem, po uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest aktem, który może podlegać wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej. Uwzględniając zatem wysokość renty planistycznej ustalonej dla skarżącej Spółki (kwota przekraczająca milion złotych) oraz jej sytuację finansową, Sąd przychylił się do argumentacji, że ewentualna egzekucja administracyjna mogłaby wyrządzić jej znaczną szkodę, pozbawiając Spółkę płynności finansowej. W konsekwencji, może dojść do trudnych do odwrócenia skutków, tj. zaprzestania bytu prawnego tej Spółki. Okoliczności te przemawiają zaś za uwzględnieniem złożonego wniosku. Jednocześnie wyjaśnić należy, że fakt uwzględnienia przedmiotowego wniosku nie oznacza przesądzenia o zasadności wniesionej przez Spółkę skargi, albowiem dopiero na rozprawie Sąd rozstrzygnie o zgodności zaskarżonego aktu z prawem. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.