II SA/Gl 1859/13
PostanowienieWSA w Gliwicach2014-02-07
Skład orzekający: Łukasz Strzępek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej można przyznać prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, gdy nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla utrzymania własnego i rodziny?Ratio decidendi
Prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może zostać przyznane osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego utrzymania oraz utrzymania rodziny. W niniejszej sprawie, zważywszy na dochód skarżącego oraz jego stan zdrowia, sąd uznał zasadność przyznania prawa pomocy i zwolnił skarżącego od kosztów sądowych.Stan faktyczny
Skarżący R. P. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Wskazał, że nie posiada majątku ani oszczędności, a jego jedynym dochodem jest wynagrodzenie z umowy o pracę w wysokości 1600 zł brutto miesięcznie. Ponadto cierpi na liczne schorzenia i mieszka w lokalu udostępnionym przez pracodawcę. Pełnomocnik wyjaśnił, że skarżący nie posiada rachunku bankowego, a opłaty związane z lokalem ponosi podmiot go udostępniający.Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącego R. P. od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w W., M.K. i R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwestii wniosku skarżącego R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy R.P. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku formularza wskazał, że nie posiada żadnego majątku, w tym ruchomości lub nieruchomości, ani tez żadnych oszczędności lub papierów wartościowych, a jego jedynym źródłem utrzymania się jest dochód z umowy o pracę w wysokości 1600 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawca podniósł, że jest osobą cierpiąca na liczne schorzenia, mieszkającą w lokalu udostępnionym mu przez pracodawcę. Na wezwanie referendarza sądowego pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że wszelkie opłaty z tego tytułu ponosi podmiot udostępniający mu lokal a skarżący nie posiada rachunku bankowego.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
W realiach rozpoznawanej sprawy uznano, że wniosek R. P. zasługuje na uwzględnienie, albowiem skarżący nie dysponuje środkami pozwalającymi na pokrycie wydatków związanych z postępowaniem sądowym.
W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że w niniejszej sprawie wpis od skargi, ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia tj. kwotę 1.052.300,00 zł wynosi 10.523 zł – zgodnie z treścią § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W sytuacji, w której jedynym źródłem dochodu skarżącego jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 1600 zł brutto miesięcznie niepodobna oczekiwać, ze skarżący uiści cały wspomniany wpis. Dodatkowo wskazać trzeba, ze wnioskodawca jest osobą cierpiąca na schorzenia o charakterze przewlekłym, o czym wspomina we wniosku, a co znalazło częściowe potwierdzenie w orzeczeniu o niepełnosprawności. Potwierdzeniem okoliczności podniesionych przez wnioskodawcę w niniejszym postępowaniu są dokumenty nadesłane do sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Gl 1261/10, której referendarz sądowy, opierając się na przedstawionych przez stronę dowodach stwierdził, że R. P. rzeczywiście choruje przewlekle, co było podstawą do zwolnienia go z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w tamtej sprawie.
Z tych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło