II SA/Gl 1868/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec rozpoczęcia eksploatacji przydomowej oczyszczalni ścieków p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Pismem z dnia 7 listopada 2013 r. H. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] r., nr [...] wnoszącą sprzeciw w sprawie rozpoczęcia przez skarżącego eksploatacji przydomowej oczyszczalni ścieków zlokalizowanej na działce nr 1 w R. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2013 r. zobowiązał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie przewidzianym do uiszczenia wpisu sądowego skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W związku z powyższym Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2014 r. zobowiązał skarżącego do zwrotu wypełnionego urzędowego formularza druku PPF w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia przedmiotowego wniosku bez rozpoznania. W terminie zakreślonym do usunięcia powołanego braku formalnego wniosku, skarżący pismem z dnia 14 stycznia 2014 r. cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi zaś wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą. Wobec powyższego cofnięcie skargi uznać należało za skuteczne. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na mocy art. 161 § 2 p.p.s.a. oraz art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, orzekł jak w sentencji postanowienia.