II SA/Gl 1884/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska – Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia E.G. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 grudnia 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi E.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odrzucić zażalenie. Pismem z dnia [...] r. E. G. wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. skargę na decyzję tego organu z dnia 23 [...]r., nr [...] . Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 grudnia 2013 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 (pięćset) złotych – zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). Dla dokonania tej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin informując jednocześnie, że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Jednocześnie pouczono skarżącą, że na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie uiszczenia wpisu przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Wezwanie wraz z powyższym pouczeniem zostało prawidłowo doręczone E.G. na adres wskazany w skardze w dniu [...] r. W dniu [...] r. strona wysłała za pośrednictwem poczty mailowej na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo z dnia [...] r. będące zażaleniem na zarządzenie z dnia 18 grudnia 2013 r., które to zażalenie zostało przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach w dniu 15 lutego 2014 r. Następnie strona została wezwana do usunięcia braku formalnego zażalenia poprzez jego podpisanie w siedzibie Sądu bądź nadesłanie odpisu zażalenia podpinanego przez skarżącą. Wezwanie zostało wykonane w wyznaczonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwana dalej p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Dalej przepis ten stanowi, że w przypadku, gdy strona nie dokonała takiej wpłaty, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, przy czym w przypadku skargi pobiera się wpis, a jego nieuiszczenie stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Stosownie jednak do brzmienia art. 227 § 1 p.p.s.a. na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych przysługuje zażalenie, które wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone zarządzenie w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego (art. 177 § 1 w związku z art. 197 § 2 i 198 p.p.s.a. oraz art. 194 § 2 w związku z art. 198 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 178 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu. W sprawie będącej przedmiotem tego postępowania przesyłka zawierająca zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została prawidłowo doręczona stronie skarżącej w trybie doręczenia zastępczego - do rąk dorosłego domownika (art. 72 § 1 p.p.s.a.) w dniu 3 stycznia 2014 r. Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu, ewentualnie do złożenia zażalenia, upłynął w dniu 10 stycznia 2014 r. Tymczasem zażalenie E. G. zostało skutecznie wniesione dopiero w dniu 15 stycznia 2014 r. W tym miejscu wyjaśnić należy, że przyjęta przez Sąd data wniesienia zażalenia wynika z zasady wyrażonej w art. 177 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie. Na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. zasadę tę winno się również przyjąć w odniesieniu do zażaleń, o czym skarżąca została wyraźnie pouczona w piśmie z dnia 27 grudnia 2013 r. Oznacza to, że w przypadku wniesienia zażalenia do innego sądu powinien on przekazać pismo właściwemu sądowi administracyjnemu w sprawie. O zachowaniu ustawowego terminu do wniesienia zażalenia decyduje wówczas data nadania przez sąd przesyłki zawierającej zażalenie na adres właściwego sądu administracyjnego. W realiach rozpoznawanej sprawy zażalenie wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd ten w dniu 15 stycznia 2014 r. przesłał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. Tym samym należy przyjąć, że E. G. złożyła zażalenie w dniu 15 stycznia 2014 r., co oznacza z kolei, że zostało ono wniesione z przekroczeniem ustawowego terminu, o jakim mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a. W tej sytuacji zażalenie skarżącej jako spóźnione należało odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 194 § 2, 197 § 2 i 198 p.p.s.a. Na marginesie wskazać należy, że nadesłane za pośrednictwem poczty mailowej spóźnione zażalenie, przekazane następnie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach, nie zostało podpisane przez stronę skarżącą, stąd w pierwszej kolejności dla nadania zażaleniu dalszego biegu niezbędne było wezwanie strony do usunięcia braku formalnego tego pisma poprzez podpisanie zażalenia, co strona uczyniła.