II SA/Gl 1891/13

WyrokWSA w Gliwicach2014-09-25

Skład orzekający: Rafał Wolnik, Włodzimierz Kubik, Maria Taniewska-Banacka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja nakazująca usunięcie odpadów z nieruchomości, na której są one składowane w miejscu do tego nieprzeznaczonym, jest zasadna, gdy właściciel nieruchomości twierdzi, że odpady te zamierza wykorzystać do budowy?
Ratio decidendi
Decyzja nakazująca usunięcie odpadów z nieruchomości jest zasadna, gdy właściciel nieruchomości nie uprawdopodobnił, że odpady te mogą być wykorzystane jako materiały budowlane i nie rozpoczął żadnej budowy z ich użyciem. Posiadacz odpadów jest zobowiązany do ich niezwłocznego usunięcia z miejsca nieprzeznaczonego do składowania, a w przypadku niewykonania tego obowiązku, organ administracji publicznej ma prawo wydać decyzję nakazującą ich usunięcie.
Stan faktyczny
Prezydent Miasta B. nakazał H. S. usunięcie odpadów składowanych na jego nieruchomości, wskazując konkretne rodzaje odpadów i termin ich usunięcia. Organ I instancji stwierdził obecność odpadów w miejscu do tego nieprzeznaczonym i poinformował stronę o obowiązku ich usunięcia. H. S. wniósł odwołanie, twierdząc, że odpady są mu potrzebne do budowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało decyzję w mocy. H. S. złożył skargę do WSA, zarzucając naruszenie prawa do budowy. WSA oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik,, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.), Protokolant Sandra Gołombek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2014 r. sprawy ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpadów oddala skargę. Decyzją Nr [...] z dnia [...] r. Prezydent Miasta B. nakazał H. S. usunięcie i przekazanie do miejsc zbierania, odzysku lub unieszkodliwiania następujących rodzajów odpadów składowanych w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym, tj. na terenie nieruchomości w B. przy ul. [...] (działka nr "1" obręb [...]): - odpadów z grupy 15 (np. opakowania z tworzyw sztucznych, metalowe beczki); - odpadów z grupy 17 (np. gruz ceglany i betonowy, drewno, szkło, tworzywa sztuczne, złomy metali, odpadowa papa); - odpadów z grupy 20 (odpady o kodzie 20 03 01, tj. niesegregowane /zmieszane/ odpady komunalne, meble, tekstylia); - odpadów o kodzie 16 01 03 (zużyte opony). Wskazał jednocześnie, iż ww. odpady usunięte winny zostać w terminie do [...]r. Decyzja, jak wynika z jej części nagłówkowej, wydana została na podstawie art. 26 ust. 1, 2, 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. 2013, poz. 21) oraz rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. Nr 112, poz. 1206) W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż H. S. jest właścicielem działki nr "1" w B. W dniu [...]r. przeprowadzono wizję terenową, podczas której stwierdzono, że na wskazanej parceli składowane są odpady w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym. Odpady zostały zgromadzone w dużych ilościach i magazynowane są w sposób nieuporządkowany. Pismem z dnia [...]r. H. S. został poinformowany o obowiązku niezwłocznego usunięcia odpadów. Dnia [...]r. ponownie dokonano oględzin terenu. W związku z tym, że odpady nie zostały usunięte, zgodnie z art. 26 ust. 2 ustawy o odpadach, wydana została decyzja nakazująca usunięcie odpadów i przekazanie ich właściwym jednostkom posiadającym stosowne zezwolenia w zakresie gospodarowania odpadami. Odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej złożył H. S., którego zdaniem skierowane przeciwko niemu działania to cyt. "szowinizm" i "nagonka". Odpady zgromadzone na działce są bowiem potrzebne do budowy mieszkania. W wyniku rozpoznania wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją nr [...] z dnia [...]r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję pierwszoinstancyjną. W uzasadnieniu wskazało, że stan faktyczny i prawny sprawy został ustalony przez organ I instancji prawidłowo. Fakt znajdowania się odpadów na działce, pomimo uprzedniego wezwania strony do ich usunięcia, potwierdza bowiem m.in. protokół z oględzin nieruchomości przeprowadzonych przez organ I instancji z dnia [...]r. O tym, co jest odpadem przesądza rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów. Zgodnie z powyższym rozporządzeniem gruz ceglany i betonowy, szkło, drewno to odpady o kodzie 17, opakowania z tworzyw sztucznych to odpady o kodzie 15, zużyte opony to odpady o kodzie 16 01 03 natomiast odpady zmieszane to odpady o kodzie 20. Wobec powyższego skoro strona składuje na swojej nieruchomości powyższe odpady, co zostało potwierdzone w toku postępowania,. wydanie decyzji nakazującej ich usunięcie było merytorycznie zasadne. Pismem z dnia [...]r. H. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję organu II instancji uważając, że narusza ona jego prawo do budowy altany murowanej. Zebrane materiały budowlane określono bowiem jako odpady i nakazano mu ich usunięcie. Działania przeciwko niemu określił jako barbarzyństwo. W nader ostrych słowach odniósł się do działań orzekających w sprawie organów. Skarga została wniesiona w terminie. W odpowiedzi organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty uprzednio sformułowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazał, że odpady znajdujące się na przedmiotowej działce nie mogą zostać użyte do budowy altany, o której mowa w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez m.in. kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że nie jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej wzruszenie, a tym samym przedmiotowa skarga, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie mogła zostać uwzględniona. W szczególności Sąd nie stwierdził wydania kontrolowanej decyzji z naruszeniem przepisów prawa materialnego mającym wpływ na wynik sprawy czy z naruszeniem przepisów prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy też z innym naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Niewątpliwym jest bowiem, co potwierdza protokół z oględzin oraz zawarte w aktach zdjęcia, że na należącej do H. S. działce znajdują się stosy zgromadzonych przez niego, nieuporządkowanych odpadów takich jak m.in. opakowania z tworzyw sztucznych, beczki, gruz ceglany i betonowy, drewno, szkło, okna, wersalki, rowery, złomy metali, a także niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne; meble; tekstylia, zużyte opony. Stosownie do cytowanego już wyżej rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów gruz ceglany i betonowy, szkło, drewno to odpady o kodzie 17, opakowania z tworzyw sztucznych to odpady o kodzie 15, zużyte opony to odpady o kodzie 16 01 03 natomiast odpady zmieszane to odpady o kodzie 20. Obecność odpadów organ I instancji stwierdził w dniu [...]r. kiedy to przeprowadzono wizję terenową. Odbyła się także rozprawa administracyjna w dniu [...]r. Pismem z dnia [...]r. H. S. został poinformowany o obowiązku niezwłocznego usunięcia odpadów. Dnia [...] ponownie dokonano oględzin terenu stwierdzając, że odpady nie zostały usunięte. W związku z tym, że odpady nie zostały usunięte, wydana została decyzja nakazująca usunięcie odpadów i przekazanie ich właściwym jednostkom posiadającym stosowne zezwolenia w zakresie gospodarowania odpadami. Zgodnie bowiem z art. 26 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy o odpadach (który to przepis wraz z kolejnymi ustępami stanowił podstawę wydania przez organ I instancji decyzji z dnia [...]r.) posiadacz odpadów jest obowiązany do niezwłocznego usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania. Stosownie zaś do ust. 2 tegoż artykułu w przypadku nieusunięcia odpadów zgodnie z ust. 1, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji wydawanej z urzędu, nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, z wyjątkiem gdy obowiązek usunięcia odpadów jest skutkiem wydania decyzji o cofnięciu decyzji związanej z gospodarką odpadami. Należy zauważyć, że przez posiadacza odpadów - rozumie się każdego, kto faktycznie włada odpadami (wytwórcę odpadów, inną osobę fizyczną osobę prawną lub jednostkę organizacyjną); domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości. Skoro zaś strona składuje na swojej nieruchomości powyższe odpady, co zostało potwierdzone w toku postępowania, wydanie decyzji nakazującej ich usunięcie było merytorycznie zasadne i odpowiadało obowiązującemu prawu. Jednocześnie odnosząc się do twierdzenia strony, iż odpady te ma zamiar użyć do budowy altany murowanej, a swoim działaniem organy inwestycję taką uniemożliwiają, należy, zdaniem Sądu, podzielić przekonanie organu odwoławczego, że H. S. w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że choćby potencjalnie odpady mogą być wykorzystane jako materiały budowlane, z niczego nie wynika też by jakąkolwiek budowę przy użyciu tychże odpadów rozpoczął lub przynajmniej zaprojektował. W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów, uznających co do meritum poprawność wydanego przez organ II instancji rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło