II SA/Gl 1925/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dozoru pojazdu p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] r. W. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. uwzględnił skargę w całości, uchylając zarówno zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji oraz przekazując sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. O powyższym poinformowano Sąd w piśmie z dnia [...] r. Do akt dołączono również postanowienie wydane w trybie autokontroli, które nie zostało zaskarżone do sądu administracyjnego (vide: pismo organu II instancji z dnia [...] r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia, co oznacza również, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. Wobec umorzenia postępowania, na mocy art. 201 § 1, art. 209 i art. 210 § 2 p.p.s.a. należało zasądzić z urzędu od organu, którego postanowienie zaskarżono, na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego, których wysokość sprowadza się do uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego od skargi.