II SA/Gl 194/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. skarżący W. C. złożył, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] r. nakazującą skarżącemu rozbiórkę części segmentu mieszkalnego w zabudowie szeregowej przy ulicy [...] w T.. W skardze skierowanej do Sądu skarżący zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zarówno organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, jak i uczestnicy postępowania - pouczeni o możliwości ustosunkowania się do zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu - z możliwości tej nie skorzystali. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Co do zasady więc, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Przepis ten nie ma jednak charakteru bezwzględnie suspensywnego. W myśl bowiem § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przywołanego wyżej przepisu p.p.s.a, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie zatem o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi odstępstwo od generalnej reguły i jako takie jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu wyżej określonych przesłanek. Przy tym, ciężar dowodu spoczywa w tym zakresie na wnioskodawcy. Innymi słowy, to strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu powinna wykazać, że wykonanie ciążącego na niej zobowiązania, spowoduje, iż wypełnią się przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymczasem, w rozpoznawanej sprawie, strona nie wykazała w żaden sposób jak wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja strony sprowadzała się jedynie do twierdzenia, iż zaskarżona decyzja narusza obowiązujące przepisy. Należy podkreślić, iż tego rodzaju zarzuty będą dopiero podlegały ocenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na etapie merytorycznego rozpatrywania skargi, a nie na etapie postępowania incydentalnego, jakim jest postępowanie wywołane złożonym wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W tej kwestii, strona winna była wykazać, a przynajmniej uprawdopodobnić, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ja na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego jednak w niniejszej sprawie nie uczyniono. Takich okoliczności Sąd nie doszukał się również z urzędu. Wobec powyższego, wniosek skarżącego W. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony, a zatem działając na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.