II SA/Gl 195/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.), Sędzia NSA Łucja Franiczek, Protokolant sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2008r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...). nr (...) w przedmiocie pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty B. z dnia (...). nr (...), 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Wnioskiem z dnia [...] r. H. i A. H. zwrócili się do Starosty B. o udzielenie pozwolenia na budowę tarasu ze schodami przy budynku mieszkalnym jednorodzinnym w D. przy ul. [...]. Do wniosku dołączyli oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wskazujące, że przysługuje im prawo własności działki nr [...], wyrys z mapy zasadniczej przyjętej do zasobu i mogącej służyć celom projektowym oraz projekt budowlany. W projekcie przyjęto, że płyta tarasu zostanie wsparta na słupie i ściance dobudowanej do muru budynku oraz na istniejącym murze ogrodzenia od strony sąsiedniego budynku mieszkalnego (mur pełny z bloczków betonowych na fundamencie). Z części rysunkowej projektu wynika, że taras przylega częścią do ściany budynku sąsiedniego a w części poza tym budynkiem zaplanowana jest budowa muru z cegły klinkierowej o wysokości [...] m od poziomu tarasu. Znajdujące się w aktach i w projekcie wyrysy z mapy zasadniczej wykazują istniejące granice działek. Wynika z nich, że taras ma być dobudowany do budynku nr [...] na działce nr [...]. Na sąsiedniej działce nr [...]znajduje się budynek nr [...]. Budynki są zbliźniaczone ale nie stoją w granicy. Granica działek biegnie przez budynek nr [...], który w konsekwencji częściowo stoi na działce inwestorów. Także mur ogrodzeniowy nie jest posadowiony wedle mapy w granicy, lecz na działce nr [...] w pewnym oddaleniu od granicy. Po zawiadomieniu o wszczęciu postępowania właścicielka działki sąsiedniej M. K. sprzeciwiła się budowie tarasu przy ścianie jej budynku. Podała, że mur graniczny nie jest zabezpieczony przed wpływami czynników atmosferycznych, co powoduje szkody w jej ganku. W projekcie nie rozwiązano sprawy odwodnienia tarasu. W reakcji na ten ostatni zarzut, na wezwanie organu, inwestorzy w projekcie budowlanym przewidzieli 2% spadek tarasu na stronę własnej działki. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Starosta B. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na dobudowę tarasu ze schodami do budynku przy ul. [...] na działce nr [...] w D. Podano, że inwestycja jest zlokalizowana na terenie objętym planem zagospodarowania przestrzennego, przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i jest zgodna z planem, inwestor złożył oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane a inwestycja nie narusza praw osób trzecich. Organ stwierdził także, że dokonano sprawdzenia projektu w zakresie zgodności z wymaganiami ochrony środowiska i przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. W odwołaniu od decyzji M. K. podała, że inwestorzy poświadczyli nieprawdę, albowiem działka nr [...] jest jej własnością. Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Podał, że zarzut odwołania jest niezrozumiały, albowiem inwestycja dotyczy działki nr [...] i tak zostało wydane pozwolenie, zgodnie z wnioskiem. Ocenił, że pozwolenie zostało udzielone zasadnie i zgodnie z prawem. W skardze do sądu administracyjnego M. K. podniosła, że doszło do naruszenia jej interesu prawnego. Inwestycja niesie negatywne skutki dla jej nieruchomości – taras spowoduje zalewanie jednej ze ścian jej domu. Tak wpływał na jej budynek wcześniej wykonany samowolnie taras, który został rozebrany na skutek wydanego nakazu rozbiórki. Obecnie planowana jest budowa z wykorzystaniem jednej ze ścian rozebranego tarasu. Wskazała także, że zamieszkuje na działce oznaczonej numerem [...], która należy do małżonków H. Natomiast inwestorzy zamieszkują na działce nr [...], która stanowi jej własność, z tego powodu decyzja jest zatem wadliwa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, albowiem decyzje zostały wydane zgodnie z prawem. Uczestniczka postępowania H. H. w piśmie z dnia [...] r. podała, że nie jest prawdą, aby rozpoczęto budowę. Nadto ściana tarasu, o której mowa w skardze, zgodnie z decyzją PINB w B. z [...] r. nr [...], nie podlegała rozbiórce. Do pisma dołączono zdjęcia. Na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2008 r. skarżąca przedstawiła pismo z dnia [...] r. skierowane do Wójta Gminy B. przez M. K. i małżonków H. W piśmie tym zwracają się oni o dokonanie sprostowań pomyłek w aktach własności ziemi, w aktach tych wadliwie zostały bowiem oznaczone numery działek stron. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Z 2006 r., nr 156, poz. 1118 ze zm.), przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ dokonuje sprawdzeń projektu m. in. w zakresie zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Badając przedłożony projekt organy doszły do przekonania, że odpowiada on tym przepisom. Tymczasem należy zwrócić uwagę, że zgodnie z danymi wynikającymi z projektu zagospodarowania działki, planowana dobudowa nie jest zlokalizowana w granicy, lecz w oddaleniu od niej. Jakkolwiek przylega ona do muru ogrodzeniowego, to mur ten nie jest zlokalizowany w granicy. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr75, poz. 690 zw zm.) w § 12 precyzuje dopuszczalne usytuowanie budynków względem granic działki. Odległości od granicy wynoszą 4 m dla budynku zwróconego ścianą z otworami w stronę granicy i 3 m dla budynku zwróconego ścianą bez otworów. Zgodnie z § 5 ust. 5 rozporządzenia, części budynku takie jak tarasy, nie mogą pomniejszać tych odległości od granicy działki o więcej niż 1,3 m. Przepis § 12 ust. 3 dopuszcza natomiast lokalizację ściany w odległości 1,5 m od granicy w przypadkach w nim określonych. Projekt zagospodarowania działki nie zawiera danych dotyczących odległości projektowanego tarasu od granicy działki, nie jest zatem możliwe zweryfikowanie poprawności jego lokalizacji. Organy pominęły ten aspekt legalności inwestycji a w przekonaniu Sądu winien on zostać rozważony. Złożony projekt wymaga zatem analizy i oceny pod względem dopuszczalności usytuowania tarasu w projektowanym miejscu, mając na uwadze normy techniczno-budowlane dotyczące sytuowania obiektów w stosunku do granic działki. Należy też zaznaczyć, że w części opisowej projektu budowlanego brak jest danych na temat ujawnionej na rysunku planu klinkierowej ściany tarasu. Rozpoznając ponownie sprawę organy winny uwzględnić także ograniczenia wynikające z art. 35 ust. 5 prawa budowlanego. Zgodnie z tym przepisem organ odmawia udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt, znajduje się obiekt, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Z akt wynika, że wydana została w przeszłości decyzja nakazująca rozbiórkę tarasu. Decyzji tej brak w aktach, nie jest zatem możliwe zweryfikowanie zakresu orzeczonego nakazu i zasadności zarzutu skargi, dotyczącego budowy planowanego tarasu z wykorzystaniem ściany pozostałej po rozbiórce. W tym zakresie organy udzielające pozwolenia na budowę winny potwierdzić fakt wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę tarasu, jest on bowiem warunkiem udzielenia pozwolenia na budowę. W przekonaniu Sądu nie maja natomiast istotnego znaczenia dla sprawy zarzuty dotyczące numerów działek. Ze złożonego na rozprawie pisma wynika, że strony stwierdziły wadliwe oznaczenia działek w wydanych aktach własności ziemi i w konsekwencji domagają się ich sprostowania. Projekt budowlany powstał natomiast z wykorzystaniem mapy przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Na mapie tej oznaczono zarówno budynek inwestorów, jak i skarżącej. Brak jest wątpliwości co do identyfikacji budynków i działek. Działka zabudowana budynkiem inwestorów oznaczona jest numerem [...] i dla tak oznaczonej działki wydano pozwolenie na budowę. Nie ma wątpliwości zarówno co do tego, że taras ma być dobudowany do budynku oznaczonego nr [...] jak i co do tego, że właścicielami tego budynku są małżonkowie H. Mając na uwadze podaną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a w związku z art. 135 i 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.