II SA/Gl 197/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski,, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu w dniu 29 września 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowy Gliwice - Zachód w Gliwicach na uchwałę Rady Miasta Knurów z dnia 19 grudnia 2012r. Nr XXVII/415/12 w przedmiocie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy - w sprawie wniosków o uzupełnienie wyroku: Prokuratora Prokuratury Rejonowej Gliwice- Zachód oraz Gminy Knurów p o s t a n a w i a: 1) umorzyć postępowanie z wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej Gliwice- Zachód; 2) oddalić wniosek Gminy Knurów. Wyrokiem z dnia 16 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 197/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując skargę Prokuratora Prokuratury Rejonowej Gliwice –Zachód w Gliwicach na uchwałę Rady Miasta Knurów Nr XXVII/415/12 z dnia 19 grudnia 2012 r. w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta Knurów stwierdził nieważność § 18 ust. 1 w zakresie słów "poprzez zobowiązanie wszystkich właścicieli nieruchomości do jej przeprowadzania oraz § 18 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 zaskarżonej uchwały. Pismem z dnia 14 sierpnia 2014 .Prokurator Rejonowy Prokuratury Rejonowej Gliwice- Zachód w Gliwicach złożył wniosek o uzupełnienie wymienionego powyżej wyroku z dnia 16 lipca 2014 r. poprzez orzeczenie czy i w jakim zakresie zaskarżona uchwała Rady Miasta Knurów nie może być wykonywana a nadto poprzez orzeczenie w zakresie skarżonych postanowień § 16 ust. 5 zd. 2 i cofniętych zastrzeżeń do § 16 ust. 6 uchwały. Z kolei pismem z dnia 25 sierpnia 2014 r. pełnomocnik Rady Miasta Knurów złożył wniosek o uzupełnienie wymienionego powyżej wyroku o rozstrzygniecie co do zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 16 września 2014 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej w Gliwicach, działając na podstawie art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi cofnął w całości wniosek Prokuratora Rejonowego Gliwice- Zachód z dnia 14 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Rozpatrując sprawę z wniosku Prokuratora Rejonowego, należy stwierdzić, iż na mocy art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę, złożony wniosek. Cofnięcie jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków gdy miałoby ono na celu obejście prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą wskazane przesłanki, ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, a zatem dokonano skutecznego cofnięcia i cofnięcie to należy uznać za dopuszczalne. Cofnięcie skargi należy do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą. Wobec powyższego, cofnięcie to uznać należało za w pełni skuteczne. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę lub gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe, orzekł jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika Rady Miasta Knurów należy stwierdzić, iż nie jest on zasadny. Zgodnie z art. 200 cytowanej powyżej ustawy "w razie uwzględnienia skargi przez sąd przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenie praw. Rada Miasta Knurów i reprezentujący ją Prezydenta Miasta Knurowa byli uczestnikiem tego postępowania. W świetle powyższego brak było podstaw do zasądzenia kosztów postępowania dla uczestnika postępowania z uwagi na brak podstawy prawnej umożliwiającej takie działanie. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na mocy art. 200 w związku z art. 209 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, Sąd oddalił wniosek uczestnika o zasądzenie kosztów postępowania.