II SA/Gl 198/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.I. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych Skarżący, na druku urzędowego formularza, zwrócił się o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści formularza wynika, że J.I. wraz ze swoją rodziną utrzymuje się z produkcji rolnej prowadzonej na gospodarstwie o areale 9,5 ha. W skład majątku skarżącego wchodzą wspomniane nieruchomości rolne oraz budynek mieszkalny o pow. 200 m2, a także maszyny rolnicze – wnioskodawca wymienił dwa ciągniki o wartości odpowiednio 11.000 zł i 17.000 zł. Wraz ze skarżącym i jego małżonka we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje trójka jego dzieci – jedno z nich uczy się w szkole wyższej. Przeciętny, miesięczny dochód z prowadzonej działalności rolniczej J. I. określił na kwotę około 700 zł miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawca nadesłał dokumenty obrazujące poziom i strukturę wydatków. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Mając na względzie treść przywołanych wyżej przepisów i konfrontując ją z okolicznościami powołanymi przez skarżącego uznano, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Udokumentowane wydatki ponoszone w rodzinie wnioskodawcy kształtują się na poziomie około 300 zł miesięcznie. Skarżący, poza nadesłaniem kopii decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich nie przesłał jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego wysokości miesięcznych dochodów, jednakże ze względu na źródło utrzymania i obowiązujący system prawny, takiego dokumentu, w jego sytuacji nie sposób przedłożyć. Opierając się więc na uzyskanych od strony informacjach ustalono, że wysokość podanego przez skarżącego dochodu została dostatecznie uprawdopodobniona, co z kolei oznacza, że nie sposób oczekiwać, iż będzie on w stanie samodzielnie ponieść wydatki związane z kosztami sądowymi, nawet jeśli uwzględni się fakt, iż sprowadzają się one zasadniczo do wpisu od skargi. Zarówno bowiem wysokość dochodu w rodzinie wnioskodawcy jak i ilość osób będących na jego utrzymaniu pozwalają założyć, iż może mieć on znaczące trudności w zdobyciu środków na ten cel. Z tych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.