II SA/Gl 199/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Na podstawie zarządzenia z dnia 19 marca 2010 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. W zarządzeniu tym wskazano, iż wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie wobec niezastania skarżącego awizowano w dniu [...]r. umieszczając stosowne zawiadomienie w skrzynce do doręczenia korespondencji, a następnie powtórnie w dniu [...]r., przesyłka ta nie została jednakże przez skarżącego podjęta. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu [...]r., skarżący nie uiścił należnej opłaty sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu wraz z pouczeniem o skutkach prawnych niedokonania powyższego, nie uiścił wymaganej opłaty sądowej. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.