II SA/Gl 200/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie NSA Ewa Krawczyk (spr.), WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant sekr. sąd. Elwira Massel, po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. S. i R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu oddala skargę W następstwie rozpatrzenia wniosku Z. T. z dnia [...] r., Prezydent R. decyzją z dnia [...] r., ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego o klatkę schodową – na nieruchomości położonej w R. przy ul. A/ B oznaczonej nr A. W podstawie prawnej powołano art. 39, art. 40 ust. 1,3 i 4, art. 41, art. 42 i art. 46 ust. 2,3 ustawy z dnia 7.07.1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 1999, nr 15, poz. 139 z zm. oraz plan zagospodarowania przestrzennego miasta R. z 1993 r. ( Dz. Urz. Woj. [...]. z [...] r., nr [...], poz. [...] i [...] wraz z późniejszymi zmianami ). W uzasadnieniu organ podał, że działka nr A znajduje się na terenach strefy M2 obejmującej istniejącą zabudowę jednorodzinną. Na terenie tym dopuszcza się wszelkie budynki i urządzenia, których charakter jest zgodny z funkcją strefy mieszkaniowo-usługowej z przewagą zabudowy jednorodzinnej ( symbol planu E5M2 – sektor 38 ). Zdaniem organu orzekającego planowana inwestycja – klatka schodowa – jest zgodna z ustaleniami planu. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli właściciele sąsiedniej nieruchomości R. i R. S.. Powołali się na fakt wykonania na działce A innych inwestycji z naruszeniem prawa, które dopiero po zrealizowaniu podlegały legalizacji. Z tego względu nie wyrazili zgody na rozbudowę budynku mieszkalnego o klatkę schodową. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. art. 40 ust. 1 i 4, 42 i 43 ustawy z 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 1999 r., nr 15, poz. 139 z zm.) – utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że planowana inwestycja jest zgodna z obowiązującym planem miejscowym miasta R.. Położona jest bowiem w terenie oznaczonym symbolem "E5 M.2 – strefa urbanizacji mieszkaniowo-usługowej z przewagą zabudowy jednorodzinnej – symbol M2". Oznacza to, że wobec zgodności zamierzenia inwestycyjnego z planem nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zarzuty odwołujących się dotyczące dotychczasowej zabudowy działki inwestorki w świetle przepisów ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nie mają wpływu na ustalenie warunków dla nowej inwestycji i nie podlegają rozpoznaniu w postępowaniu poprzedzającym jej wydanie. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...]r. ( data stempla pocztowego ) skarżący zarzucili, że ich interesy nie zostały uwzględnione skoro mimo wcześniejszych nielegalnych inwestycji ustalono warunki dla budowy klatki schodowej na powstałym nielegalnie zsypie i garażu. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi z przyczyn podanych w decyzji ostatecznej i wyjaśnił, że o ile istotnie na działce inwestorki znajdują się obiekty objęte nakazem rozbiórki to zgodnie z art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego – w postępowaniu o pozwoleniu na budowę – właściwy organ jest zobowiązany do odmówienia zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest uzasadniona. Przede wszystkim należy stwierdzić, że sądowa kontrola decyzji administracyjnych sprawowana jest w aspekcie zgodności z prawem. Taki zakres działalności sądów administracyjnych wynika bowiem z treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1260 ). Oznacza to, że w sprawie w której kontroli podlega decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Sąd bada czy została ona wydana w zgodzie z przepisami prawa materialnego oraz procedury administracyjnej. W niniejszej sprawie z uwagi na jej wszczęcie w dniu [...] r. wydanie decyzji w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu regulowały przepisy ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( co wynika z art. 85 ust. 1 ustawy z 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ). Zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydaje się na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania terenu, a jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami tego planu to organ nie może odmówić ustalenia warunków ( art. 43 ust. 1 ). Na terenie na którym znajduje się działka inwestorki obowiązywał w dacie wydania zaskarżonej decyzji miejscowy plan zagospodarowania który teren ten przeznaczał na budownictwo mieszkaniowo – usługowe z przewagą zabudowy jednorodzinnej – symbol M2. Realizacja na tym terenie klatki schodowej do istniejącego budynku w sposób oczywisty jest zgodna z zapisami tego planu. Zaskarżona decyzja spełnia także pozostałe wymogi art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, w tym określa wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich ( pkt 2 ). Natomiast zarzuty skarżących, którzy nie kwestionują zgodności inwestycji z planem, dotyczące wcześniejszych nielegalnych budów na działce inwestorki, nie mogły zostać objęte postępowaniem poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji. Jak już wskazano wyżej organ wydający decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania jest uprawniony jedynie do ustalenia czy wnioskowana inwestycja jest zgodna z planem miejscowym. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie jest podstawą do rozpoczęcia jakichkolwiek robót budowlanych, a jedynie umożliwia ona inwestorowi wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. W postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę organ architektoniczno-budowlany rozstrzyga o posadowieniu obiektu na działce przy czym jest zobowiązany do odmówienia zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jeżeli na działce tej znajduje się obiekt objęty nakazem rozbiórki. Zarzuty skarżących nie mogły więc doprowadzić do zakwestionowania legalności zaskarżonej decyzji bowiem dotyczyły one ewentualnego przyszłego postępowania o pozwoleniu na budowę. Z tych względów nie stwierdzając naruszenia prawa, wymienionego w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił na podstawie art. 151 tej ustawy w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1271 z zm.).