II SA/Gl 202/05

WyrokWSA w Gliwicach2006-02-24

Skład orzekający: Bonifacy Bronkowski, Barbara Brandys-Kmiecik, Elżbieta Kaznowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, powinien zbadać, czy fragment pisma strony nie stanowi wniosku o przywrócenie terminu, zwłaszcza gdy strona powołuje się na chorobę i niemożność funkcjonowania?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej, stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, powinien zbadać, czy fragment pisma strony nie stanowi wniosku o przywrócenie terminu, szczególnie gdy strona powołuje się na chorobę i niemożność funkcjonowania. Niewyjaśnienie rzeczywistej woli strony i przedwczesne rozstrzygnięcie narusza zasady postępowania administracyjnego, w tym zasadę praworządności, dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa.
Stan faktyczny
K. H. został zobowiązany do rozbiórki obiektu budowlanego. Wobec niewykonania decyzji, nałożono na niego grzywnę w celu przymuszenia. K. H. wniósł zażalenie, w którym powołał się na chorobę i niemożność funkcjonowania. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, nie badając, czy fragment pisma nie stanowi wniosku o przywrócenie terminu. Sąd administracyjny uchylił postanowienie organu odwoławczego.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie i orzekł, że nie podlega ono wykonaniu w całości.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Asesor WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant st. sekr. Elwira Massel, po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. H. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego uchyla zaskarżone postanowienie i orzeka, że nie podlega ono wykonaniu w całości. Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] r. K. H. "A" z siedzibą w R. został zobowiązany do rozbiórki obiektu budowlanego tj. urządzenia reklamowego, zlokalizowanego przy ulicy A [...] w R.- [...], wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia. W uzasadnieniu wyjaśnił, że pomimo nałożenia na inwestora K. H. obowiązku przedłożenia dokumentów niezbędnych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, zobowiązany nie wykonał obowiązku, a to zgodnie z art. 49b ust. 3 Prawa budowlanego skutkuje orzeczeniem rozbiórki. W dniu [...] 2004 r. K. H. złożył prośbę, wnosząc o przesunięcie terminu do złożenia wymaganej dokumentacji. Pismem z dnia [...] 2004 r. "Spółka Mieszkaniowa [...]" Spółka z o.o. z siedzibą w R. nie wyraziła zgody na prolongatę terminu wykonania obowiązku przedłożenia dokumentów niezbędnych do legalizacji przedmiotowej reklamy, podkreślając, że postępowanie w sprawie legalizacji prowadzone było od [...] 2003 r., zatem był to wystarczający okres na przygotowanie powyższych dokumentów. W trakcie rozprawy administracyjnej przeprowadzonej w dniu [...] 2004 r. ustalono, że Spółka Mieszkaniowa wyrazi zgodę na zmianę powyższej decyzji rozbiórkowej oraz podpisze umowę dzierżawy ze spółką do dnia [...] 2004 r. pod warunkiem uregulowania zaległości z tytułu bezumownego korzystania z gruntu. Wobec braku wykonania wymienionych warunków, Spółka wniosła o podjęcie postępowania w zakresie likwidacji reklamy. Wobec niewykonania decyzji, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. w dniu [...] r. wystosował upomnienie wzywające K. H. "A" z siedzibą w R. do wykonania rozbiórki obiektu budowlanego tj. urządzenia reklamowego, zlokalizowanego na nieruchomości przy ulicy A [...] w R.- [...]. Protokołem z dnia [...] 2004 r. stwierdzono, że urządzenie reklamowe nie zostało rozebrane. Postanowieniem z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R., powołując w podstawie prawnej art. 119 § 1 i art. 121 § 2 i § 4 w związku z art. 20 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /t.jedn. Dz.U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm./ nałożył na K. H. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [...] zł z powodu uchylania się od wykonania obowiązku, polegającego na rozbiórce samowolnie rozbudowanego obiektu budowlanego – tablicy reklamowej, określonego w tytule wykonawczym wystawionym także w dniu [...] r. Na powyższe postanowienie K. H. wniósł zażalenie. W zażaleniu tym wskazał, że oskarżenie o samowolne postawienie tablicy reklamowej u zbiegu ulicy B i A w R. jest bezpodstawne, a w dalszej części odwołania przedstawił argumenty potwierdzające fakt zgłoszenia postawienia przedmiotowej reklamy oraz przyczyny obecnego kwestionowania jej legalności. W końcowym fragmencie poinformował, że pomimo młodego wieku jest osobą schorowaną, a w związku z otrzymaniem kwestionowanego postanowienia jego stan zdrowia tak się pogorszył, że nie był w stanie normalnie funkcjonować przez ponad trzy tygodnie. W zakończeniu wniósł o cofnięcie postanowienia o nałożeniu grzywny. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r. stwierdził, że zażalenie wniesione przez K. H. wniesione zostało z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 141 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu stwierdził, że przedmiotowe postanowienie z dnia [...] r. skutecznie doręczono zainteresowanemu w dniu [...] r. /data na potwierdzeniu odbioru/. K. H. swoje zażalenie datowane – [...] r. – wysłał na adres Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] r. o czym świadczy data stempla pocztowego na kopercie. Wobec faktu, iż zgodnie z art. 141 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego "zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie", należało uznać, że przedmiotowe zażalenie wniesiono z uchybieniem terminu, przewidzianego do jego wniesienia, który upłynął w dniu [...] r. W związku z tym, iż nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, postanowiono jak w sentencji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący K. H. podniósł, iż w złożonym zażaleniu wskazał argumenty potwierdzające legalność przedmiotowej reklamy, dowodząc, że została postawiona po uzyskaniu stosownych zezwoleń. Wyjaśnił także, że z przyczyn od niego niezależnych, z powodu choroby, nie zdołał złożyć zażalenia w przewidzianym terminie. Podnosząc, że są to sytuacje szczególne, wniósł o przywrócenie terminu i rozpatrzenie jego pism merytorycznie. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o oddalenie skargi, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, podkreślając, że prawidłowo stwierdził uchybienie terminu. Dodatkowo podniósł, że skarżący nie zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Skarga w niniejszej sprawie jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie wydane zostało z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem treści art. 134 w związku z art. 58 oraz naruszeniem przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. W sprawie niniejszej bezspornym jest, że postanowienie organu pierwszej instancji zostało doręczone K. H.– w dniu [...] 2004 r. /potwierdzenie odbioru/, a zatem termin wniesienia zażalenia upływał w dniu [...] 2004 r. Wprawdzie swoje zażalenie K. H. sporządził w dniu [...] 2004 r., przynajmniej taka data widoczna jest na tym piśmie, jednakże pismo to zostało nadane w urzędzie pocztowym dopiero w dniu [...] 2004 r., co potwierdza data stempla pocztowego na kopercie adresowanej do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a do Kancelarii Urzędu Miejskiego w R. wpłynęło dopiero w dniu [...] 2004 r. Zatem nie ulega wątpliwości, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Prawo administracyjnego zna jednak instytucję przywrócenia terminu dla podjęcia czynności procesowej przez stronę. Reguluje ją art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego. W końcowym fragmencie swego zażalenia skarżący powoływał się na swoją chorobę spowodowaną stresem po otrzymaniu przedmiotowego postanowienia nakładającego na niego grzywnę w celu przymuszenia rozbiórki reklamy oraz wskazywał na niezdolność do normalnego funkcjonowania przez okres trzech tygodni z powodu pogorszenia się jego zdrowia. Zgodnie z art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego w toku postępowania organy administracji stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Natomiast według art. 8 Kodeksu, organy administracji publicznej zobowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli. Z powołanych powyżej przepisów wynika obowiązek dokładnego wyjaśnienia treści żądania strony. Również obowiązek prowadzenia postępowania w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do organów Państwa, wymaga wyjaśnienia rzeczywistej woli strony, jeżeli treść wnoszonego przez stronę pisma może budzić wątpliwości /zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 1999 r. – sygn. akt I SA/Łd 1592/97, Lex nr 40547/. Wobec zamieszczenia we wniesionym zażaleniu wymienionej informacji "o swojej chorobie i niemożności prawidłowego funkcjonowania", zgodnie z powyższymi wskazaniami organ powinien ustalić, jaki w tym zakresie jest faktyczny zamiar żalącego. Wbrew wskazanym zasadom organy nie wezwały żalącego się do sprecyzowania swojego wniosku, nie wyjaśniły więc czy ostatni fragment zażalenia nie należy potraktować jako wniosku o przywrócenie terminu. Podjęte zatem w sprawie rozstrzygnięcie w przytoczonych okolicznościach sprawy należy uznać za przedwczesne. Powyższe prowadzi do wniosku, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał swoje postanowienie z naruszeniem przepisów art. 7, art. 8 art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy uzupełnić postępowanie dowodowe w celu jednoznacznego ustalenia zamiaru strony i dopiero wówczas stosownie orzec merytorycznie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ uchylił zaskarżone postanowienie. Uwzględniając skargę Sąd orzekł o niewykonalności zaskarżonego postanowienia stosownie do art. 152 przywołanej powyżej ustawy.

Powołane przepisy

art. 49b ust. 3art. 119 § 1art. 121 § 2art. 20 § 1 pkt 4 ustawyart. 141 § 2art. 141 § 2art. 134art. 58art. 7art. 77 § 1art. 80art. 8

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło