II SA/Gl 202/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. i J. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy J.P. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści formularza wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie ze swoją żona, utrzymując się ze świadczenia emerytalnego (własnego) oraz renty małżonki w łącznej kwocie 2965 zł miesięcznie. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi nieruchomość gruntowa o pow. 1050 m2 natomiast nie dysponuje on jakimikolwiek oszczędnościami, papierami wartościowymi bądź też przedmiotami o wartości przekraczającej 3.000 euro. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał szereg dokumentów obrazujących jego sytuację materialną. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy polega na analizie uzyskanych od strony informacji poprzez porównanie wysokości i struktury wydatków z dochodem rodziny wnioskodawcy i tym samym ustalenie, czy uiszczenie wpisu od skargi oraz innych, ewentualnych wydatków związanych z postępowaniem sądowym rzeczywiście naraziłoby rodzinę skarżącego na uszczerbek w utrzymaniu. W realiach rozpoznawanej sprawy nie można było stwierdzić, że wnioskodawca będzie miał realne problemy z poniesieniem kosztów sądowych. Przede wszystkim wskazać trzeba, że łączny dochód skarżącego i jego małżonki to kwota 2965 zł netto miesięcznie. Udokumentowane wydatki, obejmujące opłaty za energię elektryczną, dostawy wody oraz ubezpieczenie skarżącego to kwota rzędu 200 zł. Skarżący nie wykazał przy tym, że wspomniany wyżej dochód podlega dalszemu pomniejszeniu o sumy, których rozmiar i przeznaczenie mogłyby doprowadzić do zmiany oceny jego możliwości finansowych. Stąd też nie znaleziono podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Z tych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.