II SA/Gl 202/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Gapiński, Asesor WSA Aneta Majowska, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2024 r. sprawy ze skargi S. J. (J.) na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 21 listopada 2023 r. nr IFXIII.7821.9.2021 w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej oddala skargę. W dniu 5 października 2020 r. do Starosty [...] realizującego zadania z zakresu administracji rządowej wpłynął wniosek Gminy M., o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn.: "Rozbudowa ulicy [...] w M.". Inwestor wniósł także o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Do wniosku załączono mapę w skali 1:500 przedstawiającą proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz przedstawiającą istniejące uzbrojenie terenu, analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu oraz mapy zawierające projekty podziału nieruchomości, sporządzone zgodnie z odrębnymi przepisami. Z analizy przekazanego materiału dowodowego wynika, że Inwestor przedłożył cztery egzemplarze projektu budowlanego. Do wniosku Inwestor dołączył również opinie, wynikające z art. 11b ust. 1 specustawy drogowej. Organ pierwszej instancji pismem z dnia 9 listopada 2020 r. zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. "Rozbudowa ulicy [...] w M.". Ponadto, zawiadomił pozostałe strony w drodze obwieszczenia, odpowiednio w starostwie powiatowym, a także w urzędzie gminy właściwej ze względu na przebieg drogi, w urzędowych publikatorach teleinformatycznych - Biuletynie Informacji Publicznej tych urzędów i w prasie lokalnej. W ramach prowadzonego postępowania przed organem administracji architektoniczno - budowlanej pierwszej instancji wpłynęły uwagi stron postępowania dotyczące lokalizacji inwestycji. Ww. pisma organ pierwszej instancji w dniu 7 grudnia 2020 r. oraz 15 grudnia 2020 r. przekazał inwestorowi w celu zajęcia stanowiska. Postanowieniem z 18 grudnia 2020 r. sygn.: [...], Starosta [...] zobowiązał inwestora do przedłożenia projektów podziału nieruchomości przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w terminie 60 dni od dnia otrzymania postanowienia. Inwestor uzupełnił wskazane w wezwaniu nieprawidłowości poprzez przedłożenie projektów podziału nieruchomości przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Starosta [...], w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w dniu 9 lutego 2021 r. wydał decyzję nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn.: "Rozbudowa ulicy [...] w M.", zwaną dalej decyzją. Organ doręczył decyzję wnioskodawcy oraz zawiadomił o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń. Dotychczasowych właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych decyzją, organ pierwszej instancji poinformował o wydaniu decyzji w drodze zawiadomień z dnia 9 lutego 2021 r., wysłanych na adresy wskazane w katastrze nieruchomości. W zawiadomieniach oraz w obwieszczeniu zamieszczono informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z treścią decyzji. Odwołanie od tej decyzji wniósł S.J. W jego ocenie projekt rozbudowy ul. [...] jest sprzeczny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz narusza jego interesy. W ramach prowadzonego postępowania odwoławczego, pismem z dnia 7 maja 2021 r. Wojewoda Śląski wezwał inwestora do zajęcia stanowiska odnośnie kwestii podniesionych w odwołaniu oraz wskazania czy istnieje możliwość zmiany lokalizacji planowanej inwestycji polegającej na zmianie przebiegu drogi w sposób, który nie ingeruje w nieruchomość odwołującego się. Ponadto, w przedmiotowym piśmie, Wojewoda Śląski wezwał inwestora do przedłożenia oryginałów lub prawidłowo poświadczonych za zgodność z oryginałem wskazanych w piśmie opinii, określenia charakteru ograniczenia z nieruchomości wskazanych w pkt IV wniosku oraz przedłożenia mapy, o której mowa w art. 11d ust. 1 specustawy drogowej. Odpowiedź na przedmiotowe wezwanie została udzielona w piśmie z dnia 24 maja 2021 r. (wpływ do organu 26 maja 2021 r.). Ponadto inwestor przedłożył brakujące dokumenty, poprawiony projekt budowlany, skorygował określenie zakresu prac na na działce o numerze ewidencyjnym [...] oraz zrezygnował z prac prowadzonych na działkach (numery po podziale) [...] , [...] [...]. Pismem z dnia 11 maja 2021 r. Wojewoda Śląski wezwał Starostę [...] do poświadczenia za zgodność z oryginałem kopii wycinków prasowych zawierających obwieszczenie Starosty [...] o wszczęciu postępowania oraz o wydaniu decyzji oraz podpisania informacji dotyczącej zamieszczenia obwieszczenia Starosty [...] o wszczęciu postępowania wraz z podaniem funkcji osoby upoważnionej do składania oświadczeń w "zakresie potwierdzenia faktu umieszczenia obwieszczeń oraz pieczęcią urzędu". Przy piśmie z dnia 24 maja 2021 r. (wpływ do organu 25 maja 2021 r.) Starosta [...] przedłożył brakujące dokumenty. Pismami z dnia z dnia 22 lipca 2021 r., 28 stycznia 2022 r., 30 marca 2022 r. oraz 18 kwietnia 2023 r. uwagi do toczącego się postępowania wniósł odwołujący się. Pismami z dnia 27 lipca 2021 r., 11 lutego 2022 r., 1 kwietnia 2022 r. oraz 21 kwietnia 2023 r., Wojewoda Śląski, nawiązując do prowadzonego postępowania odwoławczego, wezwał inwestora do zajęcia stanowiska w zakresie poruszanych przez stronę kwestii. Pismem z dnia 5 sierpnia 2021 r., 22 lutego 2022 r., 13 kwietnia 2022 r. oraz 12 maja 2023 r. inwestor udzielił odpowiedzi na ww. wezwania. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Wojewoda Śląski, zaskarżoną obecnie decyzją orzekł reformatoryjnie, to jest: 1) uchylił decyzję organu w części, tj. w zakresie rozstrzygnięcia na decyzji, w wersie 9., licząc od góry w brzmieniu "wniosku: Gminy [...] [...] M. ul. [...]" i w to miejsce orzekam "wniosku: Burmistrza Miasta M.", 2) na str. 2. decyzji w pkt 111. po wersie 35, licząc od dołu strony ustalił zapis w brzmieniu: "Projekty podziałów nieruchomości sporządzono na mapach zasadniczych w skali 1:500, przyjęto do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starosty [...] w dniu 1 lutego 2021 r., pod numerem [...] i stanowią załącznik do niniejszej decyzji. Niniejsza decyzja stanowi podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych i katastrze nieruchomości (art. 12 ust. 3 specustawy drogowej)", 3) uchylił decyzję organu I instancji w części, tj. w zakresie rozstrzygnięcia w pkt 9., na stronie 4., w wersach 4 - 23, licząc od góry strony i orzekam w tym zakresie przez ustalenie zapisu w brzmieniu: "9.1. Nieruchomości znajdujące się w liniach rozgraniczających pasa drogowego projektowanej drogi gminnej (w nawiasie podano oznaczenie numeru działki przed podziałem): Obręb ewidencyjny [...], jednostka ewidencyjna [...] [...], [...] ([...]), [...] ([...]), [...] ([...]), [...], [...] ([...]), [...] ([...]), [...], [...], [...], [...], [...], [...] ([...]), [...] ([...]) Obręb ewidencyjny [...], jednostka ewidencyjna [...] M. [...],[...], [...], [...],[...] ([...]), [...], [...],[...], [...],[...], [...] 9.2. Określenie obowiązku: - przebudowy innych dróg publicznych - budowy lub przebudowy zjazdów Działając w oparciu o art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. g, h, i oraz j specustawy drogowej ustalam obowiązek przebudowy innych dróg publicznych, budowy i przebudowy zjazdów oraz zezwalam na wykonanie tych obowiązków (wg zakresu określonego w kolumnie 6. niżej zamieszczonej tabeli). Szczegółowy opis robót budowlanych określa projekt budowlany stanowiący załącznik do decyzji. Ponadto ograniczam sposób korzystania z nieruchomości znajdujących się poza liniami rozgraniczającymi pas drogowy na działkach o numerach wskazanych poniżej w celu wykonania prac określonych w tabeli [...]" W projekcie budowlanym w części projektu zagospodarowania terenu (rysunek nr 2), stanowiącym załącznik nr 1 do decyzji, oznaczono: - linią przerywaną koloru fioletowego - tereny podlegające ograniczeniu w korzystaniu z nieruchomości zgodnie z pkt 9.2.1. niniejszej decyzji, w związku z obowiązkiem przebudowy innych dróg publicznych, budowy i przebudowy zjazdów. 9.2.3. Właściciele i użytkownicy wieczyści nieruchomości wskazanych w pkt. 9.2.1. niniejszej decyzji zobowiązani są udostępnić nieruchomości wskazane w tabeli w kolumnie 2. i 3. w celu wykonania czynności wskazanych w kolumnie 6. tabeli. Inwestor zobowiązany jest do przywrócenia ww. nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po dokonaniu ww. czynności, a jeżeli byłoby to niemożliwe albo spowodowałoby nadmierne trudności lub koszty, Inwestor będzie zobowiązany do zapłaty odszkodowania. Do ww. ograniczeń przepisy art. 124 ust. 47, 124a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 344 z późn. zm.) stosuje się odpowiednio.", 4) uchylił decyzję w części, tj. w zakresie rozstrzygnięcia w pkt 11., na stronie 4. w wersach 1 - 2, licząc od dołu strony i orzekam w tym zakresie przez ustalenie zapisu w brzmieniu: "Działając na podstawie art. 16 ust. 2 specustawy drogowej, określam termin wydania nieruchomości na 121 dzień od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanie się ostateczna." 5) uchylił projekt budowlany w zakresie projektu zagospodarowania terenu (rysunek 2), w części, tj. w zakresie linii rozgraniczających teren inwestycji, linia przerywana koloru fioletowego na działkach o numerach ewidencyjnych: [...] ([...]), [...] ([...]) oraz [...] ([...]), 6) w pozostałym zakresie utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że odwołanie od decyzji zostało wniesione przez stronę postępowania, w terminie. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że odwołujący się jest właścicielem działki oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], położonej w gminie M., obręb [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta o nr [...]. Działka została objęta przedmiotową inwestycją. Mając na uwadze powyższe, w trakcie postępowania odwoławczego, Wojewoda Śląski przeprowadził postępowanie wyjaśniające, ponownie przeanalizował wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej i całość dokumentacji zgromadzonej w trakcie postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji oraz ocenił poprawność postępowania organu pierwszej instancji, a także poprawność kończącej to postępowanie decyzji, jak również rozpatrzył zarzuty podniesione w odwołaniu. Po dokonaniu analizy przedłożonego przez Inwestora projektu budowlanego, organ odwoławczy stwierdził, że po uzupełnieniu projektu budowlanego przez Inwestora, spełnia on wymagania określone w art. 34 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane oraz w rozporządzeniu w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Następnie, organ odwoławczy poddał kontroli przeprowadzone przez Starostę [...] postępowanie w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację ww. przedsięwzięcia. W ocenie Wojewody Śląskiego, Starosta [...] prawidłowo poinformował strony o wszczętym postępowaniu, podał jego podstawę prawną, poinformował strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, a także o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z tą dokumentacją, a zatem należycie i wyczerpująco poinformował strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, będących przedmiotem postępowania administracyjnego, które mogły mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Organ odwoławczy wskazał na uchybienia organu I instancji w postępowaniu, uzasadniając rozstrzygnięcie reformatoryjne. Podniósł, że Starosta [...] zobligowany był wezwać Inwestora do uzupełnienia braku formalnego wniosku na podstawie art. 64 § 1 k.p.a., a w przypadku niewykonania w terminie wezwania do usunięcia braków wniosku, należało, z uwagi na dyspozycję art. 64 § 2 k.p.a., pozostawić wniosek bez rozpoznania. Nieusunięcie braków formalnych wniosku powoduje, że nie jest on zdolny do wywołania skutku prawnego w postaci wszczęcia postępowania. W konsekwencji, organ nie tylko nie jest zobowiązany, ale nawet nie jest uprawniony do prowadzenia czynności postępowania administracyjnego. W ocenie organu odwoławczego kontrolowana decyzja czyni zadość wymogom przedstawionym w art. 11f ust. 1 specustawy drogowej (z zastrzeżeniem omówionych uchybień). Zawiera bowiem wszystkie niezbędne składniki decyzji administracyjnej. Jednakże organ odwoławczy uchylił w całości pkt 9 decyzji celem uporządkowania treści rozstrzygnięcia oraz uzupełnienia decyzji o obowiązkowy element, o którym mowa w art. 11f ust. 1 pkt 8 specustawy drogowej. Organ pierwszej instancji pominął w rozstrzygnięciu decyzji nałożenie obowiązku wykonania robót w oparciu o tzw. ograniczenie w korzystaniu, nie ograniczył korzystania z tych nieruchomości oraz nie zezwolił na wykonie tego obowiązku. Wojewoda Śląski uzupełnił również rozstrzygnięcie decyzji poprzez wskazanie nieruchomości znajdujących się w pasie projektowanej drogi gminnej oraz termin wydania nieruchomości. Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda wskazał, że inwestor został wezwany do zajęcie stanowiska odnośnie do poruszonych w odwołaniu kwestii oraz do szczegółowego uzasadnienia przyczyn nieuwzględniania żądań odwołującego się. W piśmie z dnia 24 maja 2021 r. inwestor poinformował, że nie istnieje możliwość zmiany lokalizacji planowanej inwestycji związanej z rozbudową ul. [...], bowiem przebiega ona po istniejącej drodze publicznej. Zaprojektowana droga stanowi najmniejszą możliwą geometrycznie konstrukcję, opartą na jednojezdniowej, jednopasmowej drodze dwukierunkowej z wykorzystaniem mijanki po zewnętrznej stronie łuku w planie (§126 ust. 1 i 2 warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie). Szerokość drogi wynosi 3,5 m zgodnie z §15 ust. 5 cyt. Warunków technicznych, poza miejscami poszerzeń na łuku. Lokalizacja mijanki na działce strony wynika z konieczności zapewnienia właściwej widoczności i jest miejscem optymalnym dla tego przedsięwzięcia. W celu zajęcia jak najmniejszej powierzchni terenu Gmina uzyskała z Ministerstwa Cyfryzacji odstępstwo od budowy kanału technologicznego, co wydłużyło okres projektowania, a nie stanowiło wstrzymania robót projektowych. Jednocześnie na działce [...] właściciel wybudował ogrodzenie w linii wskazanej, jako linia po podziale nieruchomości. Podkreślono, że obiekt budowlany należy sytuować nie bliżej niż 6,0 m od krawędzi jezdni w przypadku drogi klasy D. Zatem w przedmiotowym projekcie została zachowana odległość minimalna pomiędzy budynkiem, a krawędzią jezdni. Wobec tego niewłaściwym jest stwierdzenie o chronieniu innych posiadłości, a wręcz przeciwnie, gdyż podczas etapów projektowania szukano optymalnego rozwiązania pod kątem zarówno kosztów, jak i rozwiązań technicznych. Jak wskazał Wojewoda, zgodnie z powszechnie przyjmowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym poglądem dotyczącym przedmiotowej materii organ właściwy do wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nie jest upoważniony do korygowania rozwiązań przyjętych we wniosku o wydanie ww. decyzji. To inwestor samodzielnie dokonuje wyboru najbardziej korzystnych rozwiązań lokalizacyjnych i następnie techniczno- wykonawczych inwestycji. Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożył jej adresat. Podniósł w niej, że w wyłożonym projekcie planu miejscowego ulica [...] miała mieć inny przebieg, niż ustalony w zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżącego organ wykorzystał przepisy specustawy drogowej celu poprawienia sytuacji właściciela nieruchomości położonej po drugiej stronie drogi. Zakwestionował prawidłowość zlokalizowania na jego działce zatoczki do mijania samochodów. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2022 r., poz. 2492) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd zaznacza przy tym, że kontroli zaskarżonej decyzji dokonano w zakresie wyznaczonym granicami interesu prawnego skarżącego, wynikającego z przysługującego mu prawa własności do nieruchomości. Pomimo bowiem tego, że zezwolenie na realizację inwestycji drogowej ze względu na swój liniowy charakter obejmuje wiele nieruchomości, a w konsekwencji stronami postępowania w jego przedmiocie może być wiele podmiotów, to interes prawny każdej z nich nie dotyczy całej decyzji. Wręcz przeciwnie, interes prawny poszczególnych stron postępowania o wydanie tego rodzaju zezwolenia dotyczy tej części decyzji, która dotyczy nieruchomości danej osoby. Innymi słowy, każdy z właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości oraz osób mających inne prawa do nieruchomości jest stroną decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, ale tylko w części dotyczącej jego nieruchomości. Z uwagi na powyższe sąd uprawniony jest do rozpatrywania skargi w granicach oddziaływania decyzji na interes prawny skarżącego, niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze, chyba że decyzja obarczona jest wadami naruszenia prawa rzutującymi na całą jej treść. Powyższe stanowisko potwierdza treść art. 11g ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 311 – dalej jako "specustawa"), który stanowi, że w postępowaniu przed organem odwoławczym oraz przed sądem administracyjnym nie można uchylić decyzji w całości ani stwierdzić jej nieważności, gdy wadą dotknięta jest tylko część decyzji dotycząca odcinka drogi, nieruchomości, działki. Podstawę prawną kontrolowanej decyzji stanowiły przepisy specustawy, które określają szczególne zasady i tryb realizacji inwestycji drogowych, a więc odmienne od unormowań dotyczących innych inwestycji, przy czym są to rozwiązania prawne dotyczące ustalania lokalizacji dróg, podziałów nieruchomości i nabywania tych nieruchomości lub ich części pod budowę dróg. Ustawa ta ma charakter specjalny, jej celem jest zdecydowane uproszczenie procedur przygotowania realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Szczególny charakter specustawy drogowej polega przede wszystkim na tym, że ze względu na specyficzny charakter inwestycji drogowej, jako inwestycji liniowej przebiegającej najczęściej przez wiele nieruchomości, ustawodawca połączył kilka odrębnych procedur i rozstrzygnięć administracyjnych w jedną, kończącą się decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, stanowiącą podstawę rozpoczęcia robót budowlanych w zakresie budowy drogi publicznej. Kumulacja kilku postępowań administracyjnych skutkuje więc wydaniem jednego rozstrzygnięcia administracyjnego, w którym następuje skonkretyzowanie lokalizacji inwestycji, wydzielenie geodezyjne i prawne obszaru, mającego być zajętym pod przyszłą drogę publiczną oraz ocena technicznego projektu budowy drogi, kończąca się zawartym w tym samym rozstrzygnięciu pozwoleniem na wykonywanie robót budowlanych. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd uznaje, że decyzja organu odwoławczego w pełni odpowiada prawu. Przy wydawaniu rozstrzygnięcia dochowano wszystkich warunków proceduralnych. Po zmianach dokonanych przez Wojewodę Śląskiego wydanemu rozstrzygnięciu nie sposób również zarzucić naruszenia przepisów prawa materialnego. Co ważne, również skarżący takich zarzutów nie podnosi. Istotą sporu w rozstrzyganej sprawie jest jedynie przebieg inwestycji. Skarżący podniósł, że w projekcie planu miejscowego przebieg ul. [...] miał być inny. Dotyczy to zwłaszcza lokalizacji tzw. zatoczki służącej do wymijania się pojazdów (droga jest zaplanowana jako jednojezdniowa). Na początku należy zwrócić uwagę, że oczekiwania skarżącego były spowodowane ustaleniami projektu planu miejscowego. Nie były to więc dokument wywierający jakiekolwiek skutki prawne. Niezależnie od tego należy podkreślić, że przy wydawaniu zezwolenia na realizację inwestycji w zakresie dróg publicznych przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie stosuje się (art. 11i ust. 2 specustawy). Oznacza to, że możliwe jest wydanie takiego zezwolenia nawet, jeśli stoi ono w sprzeczności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Niezależnie od tego organy administracji rozstrzygając sprawę, starały się ustalić prawidłowość przebiegu planowanej drogi. Wojewoda Śląski w sprawie tej kilkakrotnie występował do inwestora. Ten jednak, w piśmie z dnia 24 maja 2021 r. wyjaśnił, że przebieg planowanej drogi jest optymalny bowiem przebiega ona po istniejącej drodze publicznej. Zaprojektowana droga stanowi najmniejszą możliwą geometrycznie konstrukcję, opartą na jednojezdniowej, jednopasmowej drodze dwukierunkowej z wykorzystaniem mijanki po zewnętrznej stronie łuku w planie. W piśmie tym podkreślono, że celu zajęcia jak najmniejszej powierzchni terenu Gmina uzyskała z Ministerstwa Cyfryzacji odstępstwo od budowy kanału technologicznego, co wydłużyło okres projektowania, a nie stanowiło wstrzymania robót projektowych. Jednocześnie na działce [...] właściciel wybudował ogrodzenie w linii wskazanej, jako linia po podziale nieruchomości. Podkreślono, że obiekt budowlany należy sytuować nie bliżej niż 6,0 m od krawędzi jezdni w przypadku drogi klasy D. Zatem w przedmiotowym projekcie została zachowana odległość minimalna pomiędzy budynkiem, a krawędzią jezdni. Tu należy odnotować, że organ wydający zezwolenie na realizację inwestycji w zakresie dróg publicznych nie jest kompetentny do jakichkolwiek modyfikacji przebiegu inwestycji. W rozpatrywanej sprawie Wojewoda Śląski podjął jednak wszystkie możliwe działania aby wyjaśnić skarżącemu lokalizację planowanej inwestycji. Sąd uznaje, że w granicach swojego interesu prawnego skarżący nie wykazał naruszenia prawa przy wydawaniu przedmiotowej decyzji. Z tych względów na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.