II SA/Gl 203/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kosztów dozoru pojazdu postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach na rzecz K. S. kwotę 2329 zł (dwa tysiące trzysta dwadzieścia dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 14 lutego 2019 r. K. S., reprezentowany przez adwokata, wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kosztów dozoru pojazdu. Odpowiadając na skargę organ drugiej instancji w piśmie z dnia 11 marca 2019 r. wskazał, że w całości ją uwzględnił. Wraz z aktami sprawy organ nadesłał decyzję wydaną w dniu [...] r., nr [...]uchylającą w całości zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania skarżącego do zapłaty kosztów dozoru pojazdu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W myśl z kolei art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy, po otrzymaniu skargi, wydał decyzję z dnia [...] r., nr [...] uchylającą w całości zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania skarżącego do zapłaty kosztów dozoru pojazdu. W konsekwencji takiego działania wyeliminowane zostało z obrotu prawnego zaskarżone do tutejszego Sądu rozstrzygnięcie. Tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. Na marginesie należy wskazać, że wobec umorzenia postępowania wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie podlegał rozpoznaniu. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania sądowego obejmujących wpis od skargi w kwocie 512 zł, wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego w kwocie 1800 zł oraz zwrot opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, łącznie w kwocie 1429 zł orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 201 § 1, art. 205 § 2, art. 206, art. 209 i art. 211 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). Należy wskazać, że zgodnie z art. 206 P.p.s.a., sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Mając na uwadze, że w niniejszej sprawie organ uwzględnił skargę skarżącego Sąd uznał za zasadne zasądzenie połowy kwoty stawki minimalnej wskazanej w § 2 pkt 5 ww. rozporządzenia.