II SA/Gl 204/05
PostanowienieWSA w Gliwicach2005-04-11
Skład orzekający: sędzia NSA Ewa Krawczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prezydent Miasta, działając jako organ administracji publicznej I instancji, posiada legitymację procesową do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu II instancji?Ratio decidendi
Prezydent Miasta, działając jako organ administracji publicznej I instancji, nie posiada zdolności sądowej, która umożliwiłaby mu kwestionowanie rozstrzygnięć organu II instancji. W związku z tym skarga wniesiona w takim charakterze jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Prezydent Miasta Z., działając jako organ administracji publicznej I instancji, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. w przedmiocie ochrony przyrody. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ochrony przyrody postanawia: odrzucić skargę
W postępowaniu sądowym jednym z podstawowych kryteriów, w oparciu o które badana jest skarga, jest legitymacja procesowa strony skarżącej. Zgodnie z treścią art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej ustawą p.s.a.) "w postępowaniu sądowoadministracyjnym stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi". Przymiot strony skarżącej uzyskuje zaś ten, kto posiada zdolność sądową. Zdolność tą posiadają bądź to osoby fizyczne i prawne, bądź też państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nie posiadające osobowości prawnej (art. 25 § 1 i 2 ustawy p.s.a.).
Z treści skargi, skierowanej do Sądu w dniu [...] r., wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że została ona wniesiona w imieniu Prezydenta Miasta Z., będącego zarazem organem administracji publicznej I instancji, którego orzeczenie zostało uchylone zaskarżonym postanowieniem.
Mając na uwadze treść przywołanych wyżej przepisów uznać przyjdzie, że skarga jest niedopuszczalna.
Prezydent Miasta Z. nie ma bowiem zdolności sądowej, która umożliwiłaby mu kwestionowanie rozstrzygnięć wydanych przez organ II instancji i nie może być traktowany jako strona postępowania. Mógłby co prawda występować w imieniu jednostki samorządu terytorialnego, o ile miałaby ona legitymację procesową, jednakże z treści skargi wynika jednoznacznie, że została ona wniesiona przez Prezydenta Z. jako organ administracji publicznej I instancji. To zaś oznacza, że skarga jako niedopuszczalna musiała zostać odrzucona w oparciu o przepis art. 58 §1 pkt. 6 ustawy p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło