II SA/Gl 205/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. nr [...]o zatrzymaniu M. J. prawa jazdy kategorii B, C, BE, CE numer [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach M. J. reprezentowany przez fachowego pełnomocnika zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie. Tymczasem skarżący składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających zgłoszone żądanie, w szczególności zaś nie przedstawił rzeczowej argumentacji w celu uprawdopodobnienia jaka szkoda powstanie w przypadku wykonania tej decyzji i w czym upatruje nieodwracalność skutków tego aktu. Ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być umotywowane szczególnymi względami, pozwalającymi na odstąpienie od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Oznacza to, że na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek wykazania okoliczności potwierdzających słuszność jej żądania, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono. Sąd działając z urzędu również nie dopatrzył się takich okoliczności. Zdaniem Sądu uwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprzeciwia się również charakter zawartego w niej rozstrzygnięcia. W świetle przepisów art. 138 ust. 1 ( w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji przez organ I instancji) w związku z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit g ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.) zatrzymanie prawa jazdy następuje niejako automatycznie i jest formalnym potwierdzeniem faktycznego zatrzymania dokonanego wcześniej przez Policję. Takie uregulowanie ma na celu uniemożliwienie prowadzenia pojazdów kierowcom naruszającym w istotny sposób zasady ruchu drogowego, czyli stwarzającym poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa uczestników tego ruchu. Wstrzymanie wykonania takiej decyzji jakkolwiek formalnie w świetle art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. dopuszczalne, powinno być zatem uzasadnione zdaniem Sądu wyjątkowymi okolicznościami. W przeciwnym wypadku podważałoby istotę i cel zatrzymania prawa jazdy. Takie szczególne okoliczności zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą i nie zostały nawet przez skarżącego zasygnalizowane. Co do zasady nie może o nich przesądzać zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją prawa, który na tym etapie postępowania nie podlega przesądzającemu badaniu. W związku z powyższym, w świetle art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.