II SA/Gl 205/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Asesor WSA Tomasz Dziuk, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 maja 2022 r. sprawy ze skargi Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego w Katowicach na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozliczenia opłaty za usługi wodne oddala skargę. Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w G. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (organ I instancji) postanowieniem z dnia 5 stycznia 2021 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 62 § 4 w związku z , art. 55 § 2 oraz art. 62 § 1ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz.1325 ze zm. – dalej "O.p.") w związku z art. 124 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz.256 – dalej "k.p.a.") oraz art. 300 ust 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne ( Dz.U. z 2020 r. , poz. 310 ze zm.-dalej "P.w."), działając z urzędu, rozliczył dokonaną w dniu 17 lutego 2020 r. r. wpłatę przez [...] Związku [...] w K. (skarżący) w kwocie 6 393,00 zł na poczet zaległości podatkowych tego podmiotu w wysokości 5 983.96 zł i odsetek za zwłokę w wysokości 409,04 zł. Wskazane zaległości wynikały z decyzji nr [...] z dnia 20 stycznia 2020 r. dotyczącej opłaty zmiennej za IV kwartał 2018 r. Termin płatności opłaty zmiennej upłynął w dniu 11 kwietnia 2019 r. W wyniku analizy zapłat z tytułu wskazanej decyzji z dnia 20 stycznia 2018 r. organ I instancji stwierdził zaległość w opłatach za usługi wodne wraz odsetkami w wysokości 6 830.00 zł . Ustalił, że dokonana przez skarżącego wpłata nie pokrywa kwoty zaległości za zwłokę. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 55 § 2 O.p. jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę. Zgodnie zaś z art. 62 § 1 O.p. jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku zgodnie ze wskazaniem podatnika, a w przypadku braku takiego wskazania - na poczet zobowiązania podatkowego o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zobowiązań podatkowych podatnika. W przypadku gdy na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe, których termin płatności upłynął, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez podatnika podatku, a w przypadku braku takiego wskazania lub braku zaległości podatkowej we wskazanym podatku - na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości podatkowych podatnika., od wpłat dokonanych po terminie pobiera się odsetki za zwłokę. Organ I instancji wyjaśnił, że jeżeli podmiot obowiązany do ponoszenia opłat za usługi wodne nie dokona wpłaty należnej za usługi wodne we wskazanym w informacji terminie to od dnia następnego po dniu upływu terminu płatności naliczane są odsetki za zwłokę w wysokości 8% w stosunku rocznym. W zażaleniu wniesionym na postanowienie organu I instancji skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania poprzez niewyjaśnienie zakresu sprawy. Wniósł o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wyjaśnił, że skarżący wniósł odwołanie od decyzji ustalającej wysokość podatku, a do chwili obecnej środek zaskarżenia nie został rozpoznany. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w G. (organ odwoławczy) postanowieniem z dnia 16 grudnia 2021 r. nr GL.RUO.4701.21.2021 wydanym na podstawie art. 14 ust. 4 P.w. oraz 138 § 1 i art. 144 k.p.a utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, m.in., że informacją z dnia 6 marca 2019 r. nr [...] organ I instancji ustalił skarżącemu za okres IV kwartału 2018 r. opłatę zmienną w wysokości 6 393,00 zł Z informacji wynikało, że opłata została obliczona zgodnie z art. 272 ust. 1 P.w. W związku z niewykonaniem obowiązku określonego w art. 272 ust. 18 P.w., decyzją z dnia 20 stycznia 2020 r. nr [...], organ I instancji określił skarżącemu za IV kwartał 2018 r. opłatę zmienną w wysokości 6 393,00 zł za pobór wód powierzchniowych. Skarżący wniósł odwołanie od decyzji z dnia 20 stycznia 2020 r. wnosząc o jej uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy. Rozpatrując wniesione zażalenie organ odwoławczy zauważył, że podstawę zaskarżonego postanowienia organu I instancji są przepisy art. 62 § 1 w związku z art. 55 § 2 O.p. o zaliczeniu dokonanej wpłaty na poczet zaległości z tytułu opłat za usługi wodne (należność główną i odsetki). Wydanie takiego postanowienia, według ustanowionych w tych przepisach zasad, jest obowiązkiem organu I instancji w sytuacji, gdy na dokonującym wpłaty podmiocie ciążą zobowiązania. W rozpoznawanej sprawie postanowienie takie zostało wydane przez organ I instancji, było konsekwencją wpłaty dokonanej przez samego skarżącego w dniu 17 lutego 2020 r. Jak wynika z powyższego, wydane w sprawie postanowienia, dotyczyło zaliczenia na poczet zaległości wpłaty dokonanej przez skarżącego, nie zaś podstawą naliczenia opłaty za usługi wodne. Organ odwoławczy podkreślił, że przepisy, na podstawie których wydano postanowienie, nie zostały wskazane w zażaleniu jako naruszone. W ocenie organu odwoławczego, okoliczność, że toczyło się postępowanie odwoławcze od decyzji ustalającej opłatę za usługi wodne, które nie wstrzymuje jej wykonania, nie stoi na przeszkodzie temu, aby organ I instancji, który otrzymuje od Prawidłowe było w tych okolicznościach działanie organu, który zaliczył dokonaną przez skarżącego wpłatę na poczet opłaty zmiennej za IV kwartał 2018 r. na należność główną 5 983,96 zł oraz na odsetki za zwłokę w wysokości 409,04 zł. Organ odwoławczy uznał działanie organu I instancji za prawidłowe. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 272 ust 21 P.w. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych W uzasadnieniu podniósł, że art. 272 ust. 21 w związku z ust. 19 P.w. odnosi się do zaniechana obowiązku opłat za usługi wodne, tym samym jego skuteczność i zasadność jest wyłączona w płaszczyźnie rozliczenia opłaty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm. - dalej: "p.p.s.a."). Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w G. z dnia 16 grudnia 2021 r. utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w G. z dnia 5 stycznia 2021 r., którym organ I instancji zaliczył wpłatę dokonaną przez skarżącego w kwocie 6 393,00 zł na poczet zaległości tego podmiotu w opłacie zmiennej za IV kwartał 2018 r., określonej w decyzji z dnia 20 stycznia 2020 r. za pobór wód powierzchniowych proporcjonalnie na poczet zaległości określonej w ww. decyzji oraz na poczet odsetek za zwłokę. Kwestią sporną, jak wynika z treści zarzutów podniesionych w zażaleniu oraz w skardze wniesionej do Sądu, jest to czy w sposób prawidłowy organy dokonały zaliczenia wpłaty dokonanej przez skarżącego w dniu 17 lutego 2020 r na poczet zaległości tego podmiotu w opłacie zmiennej za IV kwartał 2018 r. Skarżący podnosił, że decyzja z dnia 20 stycznia 2020 r, została przez niego zaskarżona, a organy nie wyjaśniły okoliczności istotnych w sprawie. Organ odwoławczy wskazywał, że skarżący nie zarzucał naruszenia przepisów będących podstawą rozstrzygnięcia. Akcentował nadto, że wydanie postanowienia, było konsekwencją wpłaty dokonanej przez skarżącego w dniu 17 lutego 2020 r. W ocenie organu odwoławczego, okoliczność, że toczyło się postępowanie odwoławcze od decyzji ustalającej opłatę za usługi wodne, które nie wstrzymuje jej wykonania, nie stoi na przeszkodzie temu, aby organ I instancji, który otrzymuje od skarżącego wpłatę rozliczył ją zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 62 § 1 O.p. W ocenie Sądu w tak zakreślonym sporze, rację należy przyznać organom administracji. Nie jest przedmiotem sporu, że w dniu 17 lutego 2020 r. skarżący dokonał na rachunek organu wpłaty w wysokości 6 393.00 zł. Nie jest kwestionowane, ani przez skarżącego, ani przez organy, że w dniu 20 stycznia 2020 r. została wydana przez organ I instancji decyzja określająca skarżącemu opłatę zmienną za korzystanie z wód powierzchniowych za IV kwartał 2018 r. Decyzja z dnia 20 stycznia 2020 r. została zaskarżona przez skarżącego i jest przedmiotem odrębnego postępowania. Wskazane okoliczności Sąd przyjmuje za podstawę swojego rozstrzygnięcia. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego postanowienia stanowi art. 62 § 4 w związku z art. 55 § 2 oraz art. 62 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz.1325 ze zm. – dalej "O.p.") w związku z art. 124 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz.256 – dalej "k.p.a.") oraz art. 300 ust 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2020 r. , poz. 310 ze zm.-dalej "P.w.") Zgodnie z art. 62 § 1 O.p., jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku zgodnie ze wskazaniem podatnika, a w przypadku braku takiego wskazania - na poczet zobowiązania podatkowego o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zobowiązań podatkowych podatnika. W przypadku gdy na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe, których termin płatności upłynął, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez podatnika podatku, a w przypadku braku takiego wskazania lub braku zaległości podatkowej we wskazanym podatku - na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości podatkowych podatnika. Przepis art. 62 § 4 O.p. stanowi, że w sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę oraz kosztów upomnienia wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie, z zastrzeżeniem § 4a. Przepis art. 62 § 4a O.p. wymienia przypadki, w których organ podatkowy - jedynie na wniosek - wydaje postanowienie w sprawie zaliczenia wpłaty. Stosownie zaś do art. 55 § 2 O.p. jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę. Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że organ "rozlicza dokonaną przez podatnika wpłatę", a zatem ma on obowiązek uwzględnienia takiego stanu rzeczy i potwierdzenia go stosownym aktem administracyjnym. Postanowienie to jest aktem formalnym (nie przesądzającym o istnieniu zaległości podatkowej), informującym o sposobie zaliczenia wpłaty. W stanie faktycznym sprawy organ stwierdził na koncie skarżącego zaległość z tytułu opłaty za usługi wodne za IV kwartał 2018 r. określone decyzją z dnia 20 stycznia 2020 r. Zatem dokonaną przez skarżącego w dniu 17 lutego 2020 r. wpłatę należało rozliczyć proporcjonalnie zaliczając ją na poczet zaległości oraz kwoty odsetek. Uznając zatem, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.