II SA/Gl 206/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 10 stycznia 2013 r. "A" Sp. z o. o. w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] uchylającą decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...] w części dotyczącej oznaczenia siedziby spółki "A" Sp. z o.o. w P. i w tym zakresie orzekającą co do istoty sprawy w ten sposób, iż jako siedzibę wskazanej spółki podano miasto P., w pozostałym zakresie utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję, mocą której nałożono na skarżąca karę pieniężną za usunięcie drzew bez zezwolenia w kwocie 2.326.919,79 zł. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy. W uzasadnieniu podniesiono zarzut przedawnienia zobowiązania objętego zaskarżoną decyzję, wskazano także na nieprawidłowości formalne i błędy rachunkowe towarzyszące wydaniu tych decyzji I i II instancji. Ponadto podniesiono, że wykonanie zaskarżonej decyzji naraziłoby skarżącą na niepowetowaną szkodę, której naprawienie nie byłoby możliwe. Wykonanie decyzji unieruchomi bowiem środki niezbędne do prawidłowego funkcjonowania skarżącej spółki i realizacji przez nią innych zamierzeń inwestycyjnych. Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygnaturze SK 6/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może wstrzymać na wniosek strony skarżącej wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast w świetle art. 127 § 3 p.p.s.a. podczas zawieszenia sąd nie podejmuje żadnych czynności z wyjątkiem tych, które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Dokonując oceny złożonego wniosku Sąd doszedł do przekonania, że spełniona została ustawowa przesłanka wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu niewstrzymanie jej wykonania może rodzić niebezpieczeństwo spowodowania po stronie skarżącej niepowetowanej szkody. Należy bowiem mieć na uwadze, że decyzją organu pierwszej instancji nałożono na skarżąca karę pieniężną za usunięcie drzew bez zezwolenia w wysokości 2.326.919,79 zł. Spłata w całości tak znacznej kwoty pieniężnej, niewątpliwie stwarzałaby realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącej i miałaby realny i znaczący wpływ na jej sytuację ekonomiczną. Natomiast nieuiszczenie w terminie kary pieniężnej spowoduje wszczęcie postępowania egzekucyjnego, co niewątpliwie wiązać się będzie z koniecznością poniesienia przez skarżącą dalszych kosztów. Mając zatem na względzie zarówno wysokość nałożonej kary, jak i ewentualną egzekucję administracyjną ze stosowaniem środków przymuszających, należało przyjąć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia niepowetowanej szkody w majątku skarżącej, a powstałych kosztów nie wynagrodziłby późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia. Na marginesie, z uwagi na podniesione we wniosku o wstrzymanie merytoryczne zarzuty odnoszące się do zaskarżonej decyzji, warto nadmienić, iż rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi. Ta bowiem kwestia będzie przedmiotem rozważania dopiero w trakcie merytorycznego rozpoznania skargi, po podjęciu zawieszonego postępowania. W świetle wskazanych okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.